Nie tylko antysemityzm. Niemcy mają także problem z antycyganizmem. Według raportu jest on zjawiskiem powszechnym

Powołana w 2019 r. przez niemiecki rząd Niezależna Komisja ds. Antycyganizmu (UKA) potwierdziła w swoim 800-stronicowym raporcie trwającą dyskryminację społeczności Sinti i Romów w Niemczech - podaje w piątek portal stacji Deutsche Welle.

CZYTAJ WIĘCEJ: Ofiary tortur w niemieckich uzdrowiskach dla dzieci: „Chcemy wiedzieć, dlaczego do tego doszło”; „Oczekujemy otwarcia akt”

Spuścizna III Rzeszy

Według autorów raportu dyskryminowanie Sinti i Romów jest zjawiskiem powszechnym. Stwierdzono ponadto, że ludobójstwo przeprowadzone w III Rzeszy i tzw. druga fala prześladowań po 1945 roku w Republice Federalnej Niemiec do dziś mają wpływ na warunki życiowe tych dwóch spokrewnionych ze sobą mniejszości etnicznych.

Antycyganizm różni się od innych form rasistowskiej dyskryminacji i musi być zwalczany w odpowiedni sposób

—czytamy w raporcie przedstawionym 24 czerwca w Bundestagu.

Konieczna jest również polityka „nadrobionej sprawiedliwości”, która wyrówna krzywdy wyrządzone przedstawicielom tych społeczności i ich potomkom.

UKA zaleca powołanie komisarza ds. antycyganizmu (na wzór działającego od 2018 r. komisarz ds. antysemityzmu), powołanie stałej komisji władz federalnych i landowych oraz powszechnego uznania prześladowań Sinti i Romów w czasie III Rzeszy za ludobójstwo. Postuluje również powołanie komisji zajmującej się niesprawiedliwościom wyrządzonym im w powojennej RFN.

Wyniki raportu opierają się na trzech dużych i kilku mniejszych badaniach analizujących potrzeby, wyzwania i postulaty społeczności Sinti i Romów w Niemczech.

W badaniu „Doświadczenia rasizmu pośród Sinti i Romów” znajduje się studium przypadku kobiety, która urodziła się w obozie koncentracyjnym i opiekowała się chorymi rodzicami naznaczonymi przeżyciami w niewoli. Zostali oni wyrzuceni z mieszkania i nie otrzymali żadnego odszkodowania. Mieszkali w baraku przydzielonym po wojnie przez władze miejskie, byli stale kontrolowani przez pracowników socjalnych i funkcjonariuszy policji.

W latach 80. na wakacjach na kempingu zostali ostrzelani przez „uzbrojoną bandę”, a przybyła na miejsce policja zamiast ścigać sprawców pytała rodzinę, czemu w ogóle są w tym miejscu. Pod koniec 2000 roku ta sama kobieta padła ofiarą rasistowskiego ataku w parku, w wyniku, którego straciła nerkę.

Według badaczy szczególnie istotne jest zaangażowanie samych Sinti i Romów w pracę i procesy decyzyjne, które ich dotyczą, by móc prawidłowo ocenić ich potrzeby.

Jest to jednak utrudnione przez niedostateczne i często chaotyczne dofinansowywanie ich organizacji. Ponad 90 proc. stowarzyszeń, inicjatyw i fundacji Sinti i Romów w Niemczech, działających w różny sposób i na różnych szczeblach, domaga się zwiększonej pomocy - podaje dw.com.

Rola mediów

Raport UKA porusza także rolę mediów. Zdaniem współautorki wspomnianego badania, Isidory Randjelovic, przyczyniają się one często do umacniania stereotypów i uprzedzeń na temat Sinti i Romów.

Jedną z przyczyn tego zjawiska jest brak należytej wiedzy (…), co sprzyja rozpowszechnianiu przez nie fałszywych poglądów, stereotypów i uprzedzeń, jak również przeinaczaniu wiadomości ich dotyczących i podawaniu ich w bardziej emocjonalny sposób niż innych

—twierdzi Randjelovic.

kk/PAP