Nie płacz po mnie, Argentyno. Aż trzy dni żałoby po śmierci piłkarza? A kto więcej zrobił dla Argentyny?

Nie żyje Diego Armando Maradona. Najlepszy piłkarz w historii.

Mamo, zrobiłem to, czy ty to widziałaś? Kocham cię, to dla ciebie, dla was wszystkich…

– szlochał do słuchawki wzruszony 26-letni Diego Maradona zaraz po tym, jak w 1986 r. w spektakularnym stylu poprowadził Argentynę po mistrzostwo świata w Meksyku.

Dla chłopaka wychowanego w slamsach pod Buenos Aires było oczywiste, że pierwszą osobą, z jaką dzieli się największe radości i smutki, bez względu na upływający czas, jest matka. Choć przez lata błądził i oprócz momentów chwały miewał upadki, także obyczajowe, kiedy zaprzeczał wszelkim wartościom wyniesionym z ubogiego, ale tradycyjnego katolickiego domu, wciąż próbował do nich wracać. I odzierając jego zewnętrzny, znany większości wizerunek, kapryśny bóg futbolu był w głębi dobrym, wrażliwym człowiekiem.…