Absurdy gender studies i dobrze zastawiona pułapka. "Przez dwa lata realizowali w tajemnicy efektowny eksperyment"

Doniesienia o odwoływanych konferencjach naukowych czy spotkaniach w murach uczelni na skutek ideologicznej presji stają się coraz częstsze. Kilka miesięcy temu nie dopuszczono do zatrudnienia na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym w charakterze wykładowcy etyki dr. Tomasza Terlikowskiego, teraz dowiadujemy się o skreśleniu z listy wykładowców UMK powszechnie szanowanego prof. Władysława Sinkiewicza, wybitnego kardiologa, który odważył się na Bydgoskie Dni Bioetyczne (obok ósemki wybitnych profesorów) zaprosić Marzeną Nykiel z prelekcją o zagrożeniach gender i Kaję Godek – matkę dziecka z zespołem Downa.

Tak oto dyktat neomarksistów ubranych w genderowe kostiumy paraliżuje środowisko akademickie, szczególnie na wydziałach humanistycznych. Tym wszystkim, którzy uważają, że przesadzam, polecam „Raport o gender w Polsce” Agnieszki Niwińskiej. Dziennikarka przeniknęła do środowiska gender studies i w swojej książce demaskuje absurdy tej jakże modnej pseudonauki. Na podobną prowokację, lecz na większą skalę, zdecydowała się trójka amerykańskich naukowców. Wyniki ich badań są komiczne, ale i przerażające.

Przez dwa lata realizowali w tajemnicy efektowny eksperyment. Studiowali literaturę genderową – znakomicie przyswoili język, zanurzając się w tej specyficznej kulturze, tak aby idealnie imitować typowy dla tych kierunków dyskurs. Oczywiście wszystko kręciło się wokół zagadnień tożsamości takich jak rasa, płeć, seksualność i oczywiście z marksistowskim podziałem na uciskanych i uciskających.

Kolejnym krokiem było przygotowanie serii artykułów i wysłanie ich do znaczących wydawnictw i wpływowych czasopism specjalizujących się w tej materii.

Metoda naukowców polegała na tym, że celowo wprowadzali absurdalne założenia, np. co się stanie, jeśli będziemy tresować mężczyzn tak, jak się tresuje psy, by zapobiec gwałceniu przez nich kobiet.

(…)

W feministycznym czasopiśmie „Hypatia” dowodzili, że biali mężczyźni nie powinni się odzywać na głos podczas zajęć na uczelniach. Proponowali, by w ramach historycznego zadośćuczynienia, siedząc na podłodze w łańcuchach, komunikowali się z prowadzącym zajęcia tylko drogą mailową (http://hypatiaphilosophy.org/).

Autorzy myśleli, że tym razem trochę przedobrzyli, tymczasem pracę przyjęto do publikacji, a w jednej z recenzji zarzucono im zbyt empatyczne podejście. Zachwyt wzbudziła praca pt. „Kultura gwałtu w psich parkach”, recenzenci „Gender Place & Culture” uznali ją za jedną lepszych w 25-leciu.

Naukowe czasopismo „Afilla” opublikowało kolejną pracę poświęconą feministycznemu ujęciu „Mein Kampf” Adolfa Hitlera.

Raport z eksperymentu czyta się, nie mogąc powstrzymać śmiechu.

Naukowcy są pewni, że z nadesłanych prac więcej zostałoby zaakceptowanych, gdyż 80 proc. przyjęto do pełnej recenzji, ale wyniki eksperymentu ogłosili, zanim nadeszły odpowiedzi od wydawców. Średnio produkowali jeden tekst na dwa tygodnie, stosując tandetną metodologię i przywołując nieistniejące statystyki. Liczba zaakceptowanych i pozytywnie zrecenzowanych publikacji każdemu z autorów pozwala na uzyskanie tytułu na większości głównych uniwersytetów amerykańskich.

Autorzy dowiedli ciężkiej choroby nie tylko świata akademickiego, lecz i współczesnej kultury. Diagnozują, że wszelkie badania naukowe, które wynikają z radykalnie sceptycznych założeń dotyczących obiektywnej prawdy, nie mogą prowadzić do prawdy. Pokazują też korupcję w świecie naukowym, udowadniają niewiarygodność i ideologiczne uprzedzenia recenzentów.

Raport z eksperymentu wywołał w USA wstrząs. Czy stanie się powodem refleksji dla decydentów w Polsce? Viktor Orbán miał odwagę wywalić gender studies z publicznych uczelni.

CZYTAJ WIĘCEJ: Rząd Orbana wyrzuca studia gender z Węgier. „To tak samo jak marksizm-leninizm, bardziej ideologia niż nauka”

Lekturę raportu polecam Jarosławowi Gowinowi, polskiemu ministrowi nauki i szkolnictwa wyższego.

Źródło: Academic Grievance Studies and Corruption of Scholraship – Areo

Artykuł ukazał się w tygodniku „Sieci”, który co tydzień zamieszcza tekst Jana Pospieszalskiego