Przegląd Tygodnia ze Stanisławem Janeckim. „Podstawą przetrwania będzie zbudowanie konkurencyjnej grupy mediów”.

Tydzień w Klubie Ronina przeglądał Stanisław Janecki. A głównym tematem były drugorzędne wydarzenia o pierwszorzędnym znaczeniu, czyli wybór Donalda Tuska i co z tego wynikło…

9 marca mieliśmy do czynienia z pewnym drugorzędnym wydarzeniem, które ma do dziś pierwszorzędne skutki w wielu dziedzinach. […] Nie byłoby w tym niczego nadzwyczajnego, gdyby Polska nie przeciwstawiła się temu wyborowi, a inne państwa nie uznały, że nie będą respektować tego przeciwstawienia się. W pewnym sensie poróżniło nas to z Grupą Wyszehradzką i z większością państw unijnych, pokazało, kto jakie ma interesy, wywołało skutki na scenie krajowej, łącznie ze złożeniem wniosku o wotum nieufności dla rządu Beaty Szydło. Ma mieć skutki na ulicy, Platforma Obywatelska zamierza na tym zbudować pewien mit Polexitu, czyli wymyśloną sprawę wyprowadzenia Polski z Unii europejskiej, która jest ewidentnym kłamstwem, ale jest używana do walki politycznej. To z kolei zachęciło Marka Dekana, prezesa Ringier Axel Springer do wydania instrukcji dla swoich dziennikarzy, co wywołało przyspieszenie prac nad repolonizacją mediów, dyskusję o niemieckim, czy zagranicznym kapitale w polskich mediach, a wreszcie to wszystko może skutkować tym co się zdarzy 25 marca w Rzymie w związku z 60. rocznicą Traktatów Rzymskich, a co może mieć dalekosiężne skutki dla przyszłości Unii Europejskiej, Europy i Polski w Unii Europejskiej. Więc jak widać, to drugorzędne wydarzenie zahacza o wydarzenia absolutnie pierwszorzędne.

Ponieważ Polska jest najbardziej euroentuzjastycznym krajem Unii wg red. Janeckiego, opozycja i PO chcą zbudować sprzeciw względem rządu na kompleksach i na kłamstwie Polexitu.

Janecki podsumował też sytuacje w Unii Europejskiej i możliwość wsparcia Polski przez inne kraje.

W żaden sposób nie możemy liczyć na państwa nadbałtyckie w żadnych projektach politycznych szeroko idących, jeżeli chodzi o ustrój Unii. W zasadzie możemy też darować sobie Czechów, którzy zawsze liczą się z Niemcami. Podobnie jest ze Słowacją. Bułgaria i Rumunia to jest margines Unii Europejskiej, Chorwacja także - kraje dość biedne, które mają inne problemy.

Zostają Węgry, Viktor Orban został ogłoszony jako zdrajca sprawy polskiej, ale Węgry to jest kraj dziesięciomilionowy ze znacznie mniejszą gospodarką, z mniejszościami w Rumunii, Słowacji, Ukrainie, mający mnóstwo uwikłań, ubogi surowcowo, uzależniony energetycznie od Rosji. Na Węgry możemy liczyć wyłącznie w takich kwestiach jak poszerzenie uprawnień Rady Europejskiej, a de facto na niewiele.

Pomysł Europy wielu prędkości, czy na początek dwóch prędkości jest po to, żeby wewnętrzne problemy strefy euro przenieść na całą Unię. Wiąże się z tym pomysł, żeby następna perspektywa budżetowa zaczynająca się od 2021 roku zawierała dwa budżety - budżet strefy euro i budżet całej Unii. Jest to bardzo niebezpieczne, ponieważ strefa euro może się usamodzielnić, tam jest najwięcej płatników netto i pieniądze jakie będą płynąć do krajów, które są poza tym systemem, będą znacznie mniejsze.

Fundusze strukturalne w Unii były po to, żeby zrekompensować państwom wstępującym, tak jak Polska w 2004 czy tym, które wstępowały później, otwarcie rynków. Bo otwarcie rynków oznaczało zniszczenie dużej części gospodarki, podniesienie konkurencyjności, ogromny wzrost bezrobocia i spadek PKB, czyli wiązało się ze stratami, które zrekompensowano w ten sposób, że część pieniędzy miała trafiać do tych państw.

Prawo i Sprawiedliwość powinno przejść do porządku nad tym co się stało z Tuskiem, zbytnia martyrologia wokół tego nie ma żadnego sensu ponieważ tylko rozdmuchuje problem. Należy to ignorować, ponieważ nadawanie temu znaczenia podtrzymuje temat.

A stało się coś znacznie gorszego, na co mało kto zwrócił uwagę.

Przegraliśmy znacznie ważniejszą rzecz - limity emisji dwutlenku węgla, które powodują, że de facto nasze kopalnie węglowe są do zaorania, a przecież nie ma nawet żadnej sposobności, żeby to zablokować.

Dlatego konieczne jest zawierania lokalnych sojuszy, konieczne są doraźne koalicje wokół konkretnych spraw.

O postawie Niemiec względem Polski:

Angela Merkel spotyka się dwa razy z panią premier, wszystko wyglądało na to, że mamy jakoś sprawy dogadane, a potem jest czysta konfrontacja, czyli Niemcy w gruncie rzeczy są już przekonane, że mogą realizować własny plan bez Polski i wszystko im jedno jak Polska zareaguje.

Jeśli Angela Merkel wygra wybory i np. Emanuel Macron we Francji, to ten plan zostanie zrealizowany. Trzeba być na to przygotowanym w ten sposób, że albo podejmujemy strategiczną decyzję w kwestii euro i w tej całej koncepcji, albo od razu budujemy jakąś grupę, jakiś blok który będzie się temu przeciwstawiać.

Czytaj dalej na następnej stronie