Czy ludzie, którzy zginęli w Smoleńsku, zgodziliby się na tak spaprane śledztwo po śmierci Ich Bliskich?

Czy takiej Polski chcieli ludzie, którzy lecieli do Katynia? Czy my takiej chcemy? Jeśli większość z nas odpowie twierdząco, dajmy spokój ekshumacjom. A zaraz potem – Polsce w ogóle. Jeśli jednak jest inaczej, bliscy ofiar są to winni nie nam, a Tym, którzy zginęli. Bo ci ludzie Polskę kochali.

Bardzo rodzinom ofiar współczuję. Poprzedni rząd powinien się za ich cierpienie smażyć w politycznym piekle. Ale to śledztwo zostało spaprane tak bardzo, że nie ma dziś innego wyjścia, niż zacząć niemal wszystko od początku. Tym razem – bez przyjmowania w ciemno narracji innych państw, bez budowania „polsko-rosyjskiej przyjaźni” na błocie kłamstw i umywania w nim brudnych od krwi rączek osób, które nie dorosły do ani do władzy, ani nawet społecznego szacunku.

Czas na pełną prawdę o Smoleńsku, bo tylko ona uspokoi dusze wszystkich: Ofiar, Ich Bliskich, reszty Polaków. Polaków – powtórzę – a nie ich polityczno-medialnych treserów, którzy kłamali wczoraj, kłamią dziś, i będą, wzorem innego „człowieka-legendy”, kłamać do końca swoich dni. Że też im sumienia nie pękną.