Tusk w roli widza, a nie kierownika. Urywają mu się ze smyczyStankiewicz: Tusk w roli widza, a nie kierownika. Urywają mu się ze smyczy

To pierwsza tak trudna sytuacja dla Donalda Tuska w tej kadencji Sejmu. Dwie partie koalicyjne negocjują z prezydentem Karolem Nawrockim w bardzo istotnej sprawie – konkretnie chodzi o reset konstytucyjny w Trybunale Konstytucyjnym. Sam Tusk publicznie mówi o tym, że żadne zmiany prawne nie są potrzebne, bo TK działa. Najwyraźniej w tej kwestii nie przekonał nawet swoich koalicjantów.
Zasadniczo rzecz biorąc, oczywiście do przeprowadzenia resetu konstytucyjnego nie dojdzie, gdyż potrzeba do tego co najmniej 2/3 głosów posłów w Sejmie, a zatem zakładając obecność wszystkich 460 posłów, to aż 307 głosów. Innymi słowy – przy sprzeciwie Koalicji Obywatelskiej to się nie uda. Istotne jest jednak co innego. W rozmowach ze środowiskiem prezydenta biorą udział przedstawiciele formacji, mających łącznie większość bezwzględną w Sejmie. To oznacza, że mają możliwość przeprowadzenia przez Sejm ustawy niewymagającej zmiany konstytucji nawet przy sprzeciwie Tuska. Zapewne już sam ten fakt denerwuje Kierownika.
Dlaczego to robią?
Warto przypomnieć – w rozmowach na temat resetu w TK pod auspicjami prezydenta biorą udział przedstawiciele całej prawicowej opozycji, Partii Razem i – to jest najistotniejsze w tej sprawie – dwaj koalicjanci Tuska, PSL i Polska 2050. Powstaje zatem pytanie – dlaczego te dwie ostatnie partie to robią? Pojawia się oczywiście teoria, że to jakiś misterny plan ustalony z Tuskiem i te partie uczestniczą w rozmowach z prezydentem za zgodą Kierownika. Osobiście w to nie wierzę, ponieważ jest zbyt wiele argumentów przeczących takiemu scenariuszowi.
Najpierw rozważmy, co przemawia za ewentualną prawdziwością takiego spisku koalicyjnego – w tym wariancie PSL i Polska 2050, pozornie różniąc się od Tuska, mogłyby wywalczyć jakieś większe poparcie, ostatecznie wejść znów do Sejmu, po czym ponownie wejść do koalicji z Tuskiem. To jedyny sensowny argument za tym scenariuszem, jaki dostrzegam.
A jakie są argumenty w drugą stronę? Po pierwsze, to jest publiczne, bardzo poważne uderzenie w autorytet Donalda Tuska i jednocześnie wywindowanie jego najgroźniejszego przeciwnika, czyli prezydenta Karola Nawrockiego. Otóż okazuje się, że naprzeciw Tuskowi, który opowiada, że rzekomo TK działa coraz lepiej i wszystko idzie ku dobremu, stają partie, które łącznie tworzą większość w Sejmie – dość egzotyczną, ale jednak. Te partie rozmawiają z prezydentem, który jak wiadomo, nie jest sympatykiem obecnego rządu. Tu jest zatem – zawsze ważny dla Tuska – niekorzystny dla niego element piarowy. Po drugie, Tusk musiałby jednak brać pod uwagę, że w toku rozmów i negocjacji koalicyjni partnerzy w końcu mogą go zdradzić. A jeśli z tych negocjacji wyszedłby jakiś projekt ustawy, którego przyjęcie nie wymagałoby zmiany konstytucji, a zatem mógłby być przyjęty zwykłą większością głosów w Sejmie, byłaby to dla Tuska wręcz katastrofa. Przyjęcie ważnej ustawy w tej kadencji wbrew wyraźnemu sprzeciwowi Tuska? Tego w tej kadencji Sejmu jeszcze nie było.
Interesy PSL-u i Polski 2050
W sprawie istotne są też interesy PSL-u i Polski 2050. Wydaje się, że partie te dostrzegły w końcu, iż trzymając się płaszcza Donalda Tuska nie przekroczą progu wyborczego. Jako jego przystawki tracą jakąkolwiek tożsamość, i wyborcy tracą powód, by głosować na którąś z tych partii, a nie na KO. Lewica też ma ten problem, chociaż w mniejszym stopniu – w sondażach na ogół notuje wynik poniżej 8,61 proc., jakie uzyskała w wyborach w 2023 roku, chociaż zwykle przekracza próg wyborczy. Dlaczego? Wydaje się, że tu głównym czynnikiem jest posiadanie przez Włodzimierza Czarzastego stanowiska marszałka Sejmu. Trzeba przyznać, że ten były członek PZPR w bardzo brzydki sposób, ale jednak skuteczny, buduje swoją pozycję (i jednocześnie całej Nowej Lewicy) na ciągłym ostrym atakowaniu prezydenta Karola Nawrockiego z pozycji drugiej osoby w państwie. Gdyby Czarzasty marszałkiem nie był, to moim zdaniem wynik Lewicy byłby wyraźnie niższy.
Polska 2050 – o czym wprost mówi Szymon Hołownia – nie zamierza startować w kolejnych wyborach parlamentarnych samodzielnie, bo byłoby to dla niej polityczne samobójstwo. Partia ta cieszy się marginalnym poparciem Polaków i trudno się spodziewać, by to się zmieniło. Istnieje jednak duża szansa, że wystartuje ona w wyborach znów z PSL-em, które też ma problem z przekroczeniem progu wyborczego. Taka odtworzona Trzecia Droga, jeśli znów wejdzie do Sejmu, wcale niekoniecznie musiałaby znów chcieć współpracować z Donaldem Tuskiem.
Tusk może tylko obserwować
Swoją drogą znamienne jest to, że Tusk, nawet jeśli jest bardzo zdenerwowany graniem na siebie PSL-u i Polski 2050 (którym to formacjom mimo wszystko na rękę jest dotrwanie w obecnym układzie do końca kadencji Sejmu), nie może zasadniczo nic zrobić. Od tych formacji zależy trwanie obecnej koalicji. Tusk może tylko się przyglądać na rozwój wydarzeń i skutek rozmów u prezydenta. Taka rola z całą pewnością bardzo mu nie odpowiada.
Jak wesprzeć telewizję wPolsce24?
Zachęcamy do:
- dokonywania wpłat przez stronę wesprzyj.wpolsce24.tv
- lub przekazania darowizny bezpośrednio na rachunek bankowy: 69 1020 4900 0000 8202 3036 2577 (odbiorca: Fratria SA, tytuł przelewu: Darowizna)
- oglądania wPolsce24 jak najczęściej i jak najdłużej
- mówienia o nas innym, żeby telewizja wPolsce24 zyskiwała coraz więcej wiernych Widzów
Przetwarzamy dane osobowe Darczyńców zgodnie z informacją w linku.
