Tusk łaje UE za wysokie ceny prądu, a to skutek jego decyzjiTusk łaje UE za wysokie ceny prądu, ale to skutek jego decyzji jako premiera i szefa RE. "To są jednak Himalaje hipokryzji"

Na wczorajszym nieformalnym posiedzeniu Rady Europejskiej w Kopenhadze premier Tusk wręcz zaatakował Komisję Europejską, zarówno za nadmiar regulacji wprowadzanych przez Unię Europejską, ale także jak oto ujął „za najwyższe ceny energii elektrycznej na świecie”, do jakich doprowadziła unijna polityka klimatyczna. Tyle tylko, że przecież w latach 2008-14 jako premier polskiego rządu, a następnie w latach 2014-2019 jako przewodniczący Rady Europejskiej czynnie uczestniczył w podejmowaniu decyzji dotyczących kolejnych regulacji podejmowanych przez instytucje unijne, a także tworzeniu systemu ETS, który jest głównym czynnikiem powodującym, że ceny energii elektrycznej w Europie są rzeczywiście najwyższe na świecie. W tej sytuacji wczorajsze wystąpienie Tuska to wręcz Himalaje hipokryzji i jednocześnie kompletny brak wiarygodności dla tych, którzy słuchali go na tej sali w Kopenhadze, ale także wśród obywateli poszczególnych krajów członkowskich, w tym w szczególności w Polsce.

Przypomnijmy, że najdroższa energia elektryczna w UE, to konsekwencja wieloletniej polityki redukcji emisji CO2 i wprowadzanie różnego rodzaju instrumentów, które miały tę emisję ograniczyć z najważniejszym, czyli systemem ETS. Współtwórcą tego systemu był Donald Tusk jako polski premier w latach 2008-2014 i jako przewodniczący Rady Europejskiej w latach 2014-2019, który dwukrotnie uczestniczył w podejmowaniu kluczowych decyzji, które spowodowały, że wzrost cen uprawnień do emisji CO2 był tak gwałtowny. Przypomnijmy także, że na tak radykalny system europejskiej polityki klimatycznej, najpierw jesienią 2008 roku zgodził się premier Donald Tusk w tym na słynne 3x20, między innymi redukcję o 20 proc. emisji CO2 do roku 2020. Przy czym wyraził wtedy także zgodę na zmianę bazy z roku 1989 na 2005, co w sposób szczególny postawiło Polskę w trudnej sytuacji, bowiem cały wysiłek redukcyjny, który Polska wykonała w ciągu tego okresu wynoszący aż 32 proc. redukcji emisji CO2, za który zapłaciliśmy utratą sporej części naszego przemysłu i wzrostem bezrobocia, został w ten sposób wyrzucony do kosza. Wtedy także zapadła zgoda na obowiązkowy handel uprawnieniami do emisji CO2 dla podmiotów wytwarzających energię elektryczną, który zaczął obowiązywać od 1 stycznia 2013 roku.

Jeszcze radykalniejsze rozwiązania zaproponowała KE w polityce klimatycznej w 2014 roku, Tusk wtedy jeszcze jako premier zdając sobie sprawę, że ich przyjęcie uderzy w Polskę jeszcze mocniej niż porozumienie z 2008 roku, dwukrotnie prosił o przełożenie debaty nad tymi zmianami na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu i w czerwcu 2014, na jesień tego roku. Pod koniec października 2014 roku na posiedzenie RE, kierowanej już wtedy przez nowego przewodniczącego Donalda Tuska, pojechała nowa premier Ewa Kopacz i zupełnie nieprzygotowana zgodziła na kolejne restrykcje (między innymi ograniczenie emisji CO2 o 43 proc. do o 2030 roku, ale przede wszystkim na wprowadzenie tzw. Rezerwy Stabilizacyjnej). Rezerwa to zdjęcie z rynku 900 mln ton pozwoleń na emisję, co już wówczas zostało nazwane przez polski Senat para-podatkiem dla polskich wytwórców energii elektrycznej i było poważnym powodem gwałtownego wzrostu ich cen. Drugim powodem był fakt, że pozwolenia na emisję od stycznia 2018 roku, stały się instrumentem finansowym, a tym samym w handlu nimi bierze udział szeroko rozumiany sektor finansowy, a pozwolenia na emisję stały się przedmiotem powszechnej spekulacji. Ponadto także wtedy w roku 2014 wprowadzono zmianę w handlu emisjami ETS na lata 2021-2030, polegającą na corocznej redukcji puli uprawnień na rynku o 2,2 proc., co oznacza w każdym roku zmniejszenie ich ilości, a tym samym był to kolejny powód do windowania ich cen.

A więc to właśnie ówczesne zgody premierów Tuska i Kopacz, oraz Tuska jako przewodniczącego RE na kolejne zaostrzenia unijnej polityki klimatycznej spowodowały, że w ostatnich latach, mamy do czynienia z gwałtownym wzrostem cen pozwoleń na emisję CO2. Przed wprowadzeniem tych wszystkich zmian, cena pozwolenia na emisję tony emisji CO2 wynosiła mniej niż 5 euro, w apogeum była już blisko 100 euro, teraz cena waha się w granicach 70-80 euro za tonę. To właśnie przede wszystkim z tego powodu energia jest tak droga w Polsce (koszt ETS stanowi 30-40 proc. kosztu wytwarzania energii elektrycznej w naszym kraju), a zgoda rządu Tuska na kolejny system ETS, tym razem tzw. ETS2 jeszcze w kwietniu 2024 roku spowoduje, że ceny paliw do ogrzewania mieszkań i do środków transportu, znowu gwałtownie wzrosną od 1 stycznia 2027. Wczorajsze wystąpienie Tuska w Kopenhadze i jego sprzeciw wobec rozrostu regulacji i systemu ETS, który przez lata współtworzył i akceptował, co więcej, będąc szefem RE, łamał opory tych krajów, które się mu sprzeciwiały, to są jednak Himalaje hipokryzji.