Wczoraj premier Tusk, jak to ma w zwyczaju, na platformie X ogłosił kolejny sukces, że Polska jest zwolniona z przyjmowania imigrantów i ponoszenia jakichkolwiek kosztów z tym związanych decyzją Rady Unii Europejskiej (RUE). Choć akurat uczestniczący w niej szef MSWiA Marcin Kierwiński głosował nad czym innym, mianowicie zgodził się na zatwierdzenie mechanizmu relokacyjnego w ramach obowiązującego od maja 2024 roku paktu migracyjnego. Rzeczywiście obradująca wczoraj w Brukseli RUE postanowiła, że w roku 2026 w UE, będzie 21 tysięcy relokacji migrantów albo w przypadku ich nieprzyjęcia przez poszczególne kraje członkowskie, 420 mln euro wkładów finansowych, a więc utrzymano kwotę 20 tys. euro wpłaty finansowej za każdego nieprzyjętego imigranta.

Państwami beneficjentami tej pomocy, jak postanowiła RUE, będą w roku 2026: Hiszpania, Włochy, Grecja i Cypr, a więc te kraje nie będą uczestniczyły w rozdziale imigrantów, nie będą obciążane wpłatami do puli solidarnościowej, otrzymają natomiast pomoc finansową. Natomiast w tym samym roku 6 innych krajów: Austria, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Estonia i Polska, także nie będą uczestniczyły w rozdziale imigrantów i mogą się starać o pełne lub częściowe zwolnienie z obciążenia opłatami składek do puli solidarnościowej. Pomiędzy pozostałe 16 krajów podzieli się wspomniane 21 tysięcy relokacji, ale jeżeli nie będą one skłonne przyjmować imigrantów, to będą musiały dokonać wpłat do puli solidarnościowej 20 tys. euro za każdego nieprzyjętego imigranta.

Więc dopiero po tej wczorajszej decyzji RUE po ustaleniu, jaka pula nielegalnych imigrantów ze wspomnianych 21 tysięcy relokacji, miałaby przypaść Polsce, możemy wystąpić do KE i RUE o całkowite lub częściowe zwolnienie z tych wpłat do puli solidarnościowej. Zaliczenie Polski do grupy 6 krajów, które będą mogły wystąpić o zwolnienia z obciążeń, jest uzasadnione presją migracyjną w poprzednich latach, a więc konsekwencjami przyjmowania uchodźców wojennych z Ukrainy od roku 2022. Już to uzasadnienie wskazuje na jednorazowość tego ewentualnego zwolnienia z obciążeń finansowych naszego kraju i w związku z tym sugestie premiera Tuska, czy ministra Kierwińskiego, że to całkowite i bezterminowe zwolnienie, nie ma żadnego pokrycia w faktach i jest kolejnym kłamstwem rządzących.

Wpisy premiera Tuska na platformie X dotyczące imigrantów, to próba klasycznego „odwracania wektorów” i przerzucania odpowiedzialności za własne czyny na przeciwników politycznych, ze słynnym „uroczyście unieważniam referendum między innymi z pytaniem o przyjmowanie nielegalnych imigrantów”, ale ta operacja, się nie powiedzie. Otóż mimo gigantycznej przewagi obecnie rządzących w mediach tradycyjnych, w mediach społecznościowych Tusk co i rusz natrafia na precyzyjne kontry, które nie tylko mówią, jak naprawdę jest w tych sprawach, które porusza obecny premier, ale także dają mu solidny odpór, udowadniając wręcz ordynarne kłamstwa. Pod wpisem Tuska pojawił się cały szereg komentarzy europosłów i posłów opozycji, podkreślających, że po raz kolejny kłamie, bo przecież w unijnym komunikacie są opisane precyzyjnie decyzje RUE.

Niestety w sprawie paktu migracyjnego działania Tuska są aż nadto udokumentowane, najpierw w czasie kampanii wyborczej „uroczyste unieważnienie referendum”, w którym było także zawarte pytanie o sprzeciw wobec nielegalnej imigracji. Mimo tego, że wzięło w nim udział blisko 11 mln głosujących i aż blisko 99% proc. z nich wyraziło sprzeciw wobec przyjmowania nielegalnych imigrantów, to frekwencja nie przekroczyła 50 proc. i jego wynik był niewiążący. W grudniu 2023 roku tuż po objęciu władzy na pierwszym posiedzeniu Rady Europejskiej Tusk wyraził kierunkową zgodę na pakt migracyjny, a w maju 2024 roku jego ministrowie zgodzili się na jego ostateczny kształt w postaci pięciu unijnych aktów prawnych. A teraz gdy zaczyna się jego realizacja, trzeba wmawiać Polakom, że naszego kraju on nie dotyczy, choć obowiązuje przecież wszystkie kraje członkowskie i tylko na rok możemy uzyskać jakąś ulgę w kosztach związanych z jego realizacją.