Wczoraj portale społecznościowe europosłów i posłów Platformy zalały wpisy, że w Parlamencie Europejskim została przegłosowana rezolucja, zawierająca wsparcie dla polskiej „Tarczy Wschód”. Okazuje się jednak, że zapis dotyczący tej kwestii, to poprawka wrzucona do rezolucji w ostatniej chwili, aby ratować „twarz” europosłów Platformy, bo cała rezolucja jest przesiąknięta zapisami, które czynią ją konfrontacyjną z USA, co więcej proponują tworzenie rozwiązań i instytucji związanych z bezpieczeństwem krajów UE, obok, a nawet konkurencyjnych w stosunku do NATO. Teraz zapewne w mediach wspierających z całych sił obecny układ rządowy, zaroi się od aktów strzelistych potępiających europosłów Prawa i Sprawiedliwości, którzy jednoznacznie opowiedzieli się przeciw tej rezolucji.

Ten sprzeciw wynika między innymi z faktu, że rezolucja zawiera postulat głosowania większościowego w sprawie Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (zamiast jednomyślności), co oznacza wręcz ubezwłasnowolnienie państw członkowskich w sytuacji różnego postrzegania zagrożeń ze Wschodu. Przypomnijmy przy okazji, że przez lata mimo ostrzeżeń płynących między innymi z Polski, Niemcy nie tylko zbudowały razem z Rosją gazociągi Nord Stream 1 i Nord Stream 2, ale także kupowały po zaniżonych cenach setki miliardów metrów sześciennych gazu, przekazując setki miliardów euro Rosji, która stworzyła z tych środków fundusz wojenny, z którego od 3 lat jest finansowana agresja Rosji na Ukrainę. Teraz wprawdzie Niemcy przyznały się do błędu w tej sprawie, ale konsekwencje tej krótkowzrocznej polityki tego kraju, ponosi Europa, w tym w szczególności Ukraina i sąsiadujące z nią kraje, w tym przede wszystkim Polska. A więc kraje, które myliły się w strategicznych decyzjach, takich jak postawienie na zaopatrzenie w ropę i gaz z Rosji, czy w sprawie polityki migracyjnej, co przynosi straszliwie wręcz negatywne skutki dla krajów UE, teraz chcą „władzy” w sprawie bezpieczeństwa Europy.

Rezolucja wzywa do budowania Europejskiej Unii Obrony, a w jej ramach różnego rodzaju struktur, obok NATO, co niestety z jednej strony będzie iluzją tworzenia skutecznych unijnych struktur obronnych, z drugiej strony wyraźnym osłabieniem samego Paktu. W treści tego dokumentu, mimo jego obszerności, nie zawarto żadnego zobowiązania do przeznaczenia na obronę narodową, przynajmniej 2 proc. PKB każdego kraju członkowskiego, a jednocześnie umieszczono postulaty wykorzystania ich uzbrojenia na podstawie decyzji instytucji unijnych. Oznacza to, że w dalszym ciągu toleruje się sytuację, w której niektóre kraje UE „jadą na gapę”, jeżeli chodzi zapewnianie bezpieczeństwa i jednocześnie chce dać im przywilej decydowania o wykorzystaniu uzbrojenia innych krajów, które wydają na obronność 3 proc. -4 proc. swojego PKB.

W rezolucji są zawarte liczne zapisy dotyczące „preferencji europejskich”, jeżeli chodzi o zakupy sprzętu wojskowego i amunicji i to w sytuacji, kiedy cześć najbardziej nowoczesnych technologii obronnych, posiadają tylko USA, co więcej poza Europą uzbrojenie można nabywać z krótkim oczekiwaniem na realizację kontaktów, w firmach europejskich, natomiast okres oczekiwania na dostawy, to przynajmniej kilka, a często wręcz kilkanaście lat. Co więcej, zawarte w rezolucji wezwanie do utworzenia Jednolitego Europejskiego Rynku Obronnego, połączone z takim hasłami jak wezwanie do konsolidacji, oznacza wręcz zmuszanie przedsiębiorstw sektora zbrojeniowego mniejszych krajów unijnych do fuzji z gigantami zbrojeniowych krajów Europy Zachodniej, a tym samym niszczenia rodzimego przemysłu zbrojeniowego w tych krajach.

Rezolucja jest wręcz przesiąknięta stwierdzeniami konfrontacyjnymi w stosunku do Stanów Zjednoczonych, choć przecież ten kraj od II wojny światowej za ogromne pieniądze ze swojego budżetu jest gwarantem europejskiego bezpieczeństwa. A już zestawienie w rezolucji USA na równi z Rosją i Chinami jest wręcz ostentacyjną prowokacją wobec tego kraju i to w sytuacji, kiedy jego obecna administracja umiejętnymi działaniami prowadzi najpierw do zwieszenia broni w toczonej na Ukrainie wojnie, a być może w kolejnych krokach do zawarcia trwałego porozumienia pokojowego po trzech latach krwawej wojny.

W sytuacji takich treści zawartych w rezolucji europosłowie Platformy wymyślili poprawkę wprowadzającą do tego dokumentu poparcie dla projektu „Tarczy Wschód” i po jej przegłosowaniu, ogłosili swój ogromny sukces. Czy z tej poprawki wyniknie jakiekolwiek wsparcie finansowe ze środków europejskich dla „Tarczy Wschód”, oczywiście nie wiadomo, jeżeli nawet, to będą to symboliczne pieniądze, maksymalnie kilkaset milionów euro, przy jej koszcie szacowanym na kilkanaście miliardów złotych, ale w ten sposób próbują ratować swoją „twarz”. Ale przyłożenie przez europosłów PO ręki do kolejnej fazy konfrontacji UE z USA, której ta rezolucja jest wyrazem, jest skrajną nieodpowiedzialnością, która w konsekwencji powoduje osłabienie bezpieczeństwa naszego kraju.