Nie przekreślajmy z góry Sikorskiego. Przesłuchania niektórych członków TSUE i europosłów mogłyby być pasjonującym widowiskiem

Czy afera korupcyjna w PE stanie się okazją do przewietrzenia europarlamentu w kwestiach łatwego dostępu posłów brukselskich do niekontrolowanych w pełni dochodów?

Czy afera korupcyjna w Parlamencie Europejskim, nazwana Katargate ze względu na prawdopodobne źródło, z którego płynęły pieniądze na przekupstwo, stanie się okazją do przewietrzenia europarlamentu w kwestiach łatwego dostępu posłów brukselskich do niekontrolowanych w pełni dochodów? Płynących m.in. z zasobów, jakimi dysponują lobbyści.

Czy uda się w Unii Europejskiej powołać nadzwyczajny organ parlamentarny, którego zadaniem byłoby zbadanie domniemanych przypadków korupcji? Który jednocześnie prześwietliłby dotychczasowe zasady stosowania lobbingu w europarlamencie. Powołanie takiego ciała, byłoby ledwie pierwszym krokiem do zasadniczej zmiany reguł praktykowanych w kwestiach lobbingu, który również może być drugim obok korupcji źródłem nie kontrolowanych do końca dochodów euro posłów.

Choroba, która zżera UE

Do tej pory patrzyliśmy na Unię Europejską i naruszanie przez jej organa w tym Komisję Europejską, zasad traktatowych jak patologie wynikające z pobudek politycznych. Być może jednak afera korupcyjna z udziałem jednej z ważniejszych figur Komisji Europejskiej , Greczynki Evy Kaili, wiceszefowej Komisji jest odkryciem wierzchołka góry lodowej, bardziej przyziemnej postaci degeneracji elit brukselskich. Niezwykle poważnej choroby jak toczy Unię Europejską od środka. Patologia, która siłą rzeczy przekłada się na wiele niezrozumiałych, czasami wręcz absurdalnych posunięć i rozstrzygnięć politycznych. Do tej pory nigdy braliśmy pod uwagę, że za niektórymi z nich kryły się być może pieniądze. Nie będę tu przywoływał konkretnych przykładów, wzbudzających oburzenie na decyzje jakie zapadały przed niektórymi organami europejskimi. Jeśli na dnie tych decyzji leżały zachęty finansowe, można im przynajmniej nadać racjonalne ramy, tyle że w kryminalnym kontekście.

Jestem przekonany, że przesłuchania przed takim organem niektórych członków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu, podobnie jak części posłów, w tym Polaka Radosława Sikorskiego, mogłyby być pasjonującym widowiskiem.

Nie można przecież z góry przekreślać Radosława Sikorskiego.