Portal wPolityce.pl ustalił, że sędziowie, którzy orzekli, iż minister rolnictwa Robert Telus ma przeprosić Władysława Kosiniaka-Kamysza, to członkowie skrajnie upolitycznionego stowarzyszenia „Themis”. To jednak nie koniec. Z naszych ustaleń wynika, że dwójka z nich podpisała szokujący manifest polityczny, który wzywa do aktów zemsty w środowisku sędziowskim i wywiera nieuprawnioną presję na Prezydenta RP.

CZYTAJ TAKŻE:Jest rozstrzygnięcie sądu w sprawie Roberta Telusa i Władysława Kosiniaka-Kamysza. Spór dotyczył słów o „kradzieży pieniędzy z OFE”

Analizując skład sędziowski, który jeszcze w trybie wyborczym, w poniedziałek, nakazał Robertowi Telusowi przeprosić Kosiniaka-Kamysza, ma się wrażenie, że minister rolnictwa nie miał najmniejszych szans w tym sporze i to jeszcze przed rozprawą.

Przewodniczącą składu była Beata Kurdziel, członek sędziowskiego i skrajnie upolitycznionego stowarzyszenia „Themis”. Kolejnym sędzią w składzie, który orzekł na korzyść lidera PSL, był Paweł Rygiel, który także należy do tego stowarzyszenia. Ostatnia ze składu, sędzia Barbara Baran, w swoim oświadczeniu, nie ujawniła do jakiego stowarzyszenia sędziowskiego należy. Dlaczego? Uznała, że ustawowy obowiązek jest „sprzeczny z prawem unijnym”.

„Lista hańby”?

Co ciekawe, sędziowie Baran i Rygiel podpisali się pod szokującym manifestem polityczno-prawnym, który przez wielu sędziów nazywany jest „listą hańby”. Warto zapoznać się z jego treścią.

My, Sędziowie Rzeczypospolitej Polskiej (…) apelujemy o rozliczenie sędziów, którzy sprzeniewierzyli się rocie ślubowania sędziowskiego. Apelujemy do Prezydenta RP o rozpoczęcie współdziałania z władzą ustawodawczą w procesie przywracania rządów prawa i trójpodziału władz, co umożliwi uzyskanie należnych Polsce środków unijnych (…).

– czytamy w polityczno-prawnym manifeście Forum Współpracy Sędziów, które jest bastionem „kasty” sędziowskiej w Polsce.

Twórcom tego manifestu najwyraźniej pomieszały się role. Władza sędziowska nie może wybierać nacisków na inne organy państwa, a takim jest właśnie urząd prezydencki. Ponaglenia prezydenta i to w określonym kontekście politycznym, są jawnym złamaniem konstytucyjnej zasady apolityczności sędziowskiej. Kolejna kwestia, to „rozliczenia”, o których mowa w manifeście sędziowskim. to zapowiedź czystek i korporacyjnej zemsty na tych sędziach, którzy opierali się upolitycznieniu symbolizowanemu przez stowarzyszenia „Themis” i „Iustitia”.

WB