NASZA ANALIZA

Kierwiński sam się wsypał! Przeanalizowaliśmy jego "dowód"Kierwiński sam się wsypał! Przeanalizowaliśmy jego "dowód"

FacebookTwitter

Minister spraw wewnętrznych Marcin Kierwiński nie wycofuje się ze swoich słów, że zamachowiec z Krakowa miał skrajnie prawicowe sympatie polityczne. Tym razem „dowodem” na nie ma być flaga, którą znaleziono w pokoju zamachowca. Co jednak naprawdę oznacza?

Przypomnijmy: tuż po zamachu w Krakowie, gdy policja nie zdążyła nawet jeszcze przeszukać mieszkania sprawcy i nie wiedziała, że zabił wcześniej swoją rodzinę, Kierwiński powiedział publicznie, że wszystko wskazuje, że napastnik był zafascynowany skrajnie prawicowymi ideologiami. Taki przekaz poszedł szeroko w świat, wszystkie czołowe media pisały o „skrajnie prawicowym zamachu”. W rzeczywistości nie było wtedy – i dalej nie ma – żadnego dowodu, który pozwoliłby na określenie poglądów politycznych napastnika. 

Dowodem jest flaga? 

Na Kierwińskiego wylała się fala krytyki. Minister jednak nie wycofuje się z nich. Powiedział to na antenie Polskiego Radia, tym razem podając „dowód” - flagę, jaką znaleziono w pokoju zamachowca.

Nie wycofuje się z żadnego słowa, które powiedziałem. Czekam na ustalenia śledczych. W tej sprawie myślę, że jeszcze bardzo wiele faktów będzie mówiło samo. Natomiast, żeby było jasne, ja nie chcę mówić, bo też nie chcę podkręcać tej dyskusji. Ja widzę, jakie to emocje wywołuje, ale sama ta flaga, o której wczoraj mówiła prokuratura, też jest jakimś wskazaniem, o którym każdy powinien myśleć. Ja, żeby było jasne, nie na tym się opieram

- stwierdził.

Kierwiński nawiązywał do tzw. flagi Gadsena. Wczoraj rzecznik Prokuratury Krajowej Przemysław Nowak poinformował, że odnaleziono ją w pokoju zamachowca. Przedstawia zwiniętego w spiralę grzechotnika na żółtym tle, z podpisem „Don't Tread on Me” (ang. nie depcz po mnie). Czy jednak ta flaga to naprawdę symbol skrajnej prawicy?

(fot. domena publiczna)
Flaga Gadsena (fot. domena publiczna)

Zapomniany symbol USA

Dzisiaj za narodowe zwierzę USA jest uznawany bielik amerykański. Nie zawsze tak jednak było. W czasach kolonialnych to właśnie grzechotnik pospolity był uznawany przez wielu kolonistów, którzy marzyli o niepodległości, za zwierzę, które najlepiej oddaje ich ideały. Jednym z powodów było to, że te węże występowały powszechnie we wszystkich trzynastu koloniach, ale nie żyły w Europie, co pokazywało odmienność kolonii od Starego Świata.

Choć to nie on to wymyślił, użycie grzechotnika jako symbolu Ameryki spopularyzował późniejszy Ojciec Założyciel Benjamin Franklin. W 1754 roku opublikował obrazek, który przedstawiał tego węża podzielonego na osiem części, z których każda reprezentowała inną kolonię, i podpisem „JOIN OR DIE” (ang. połączcie się albo gińcie). Co ciekawe, początkowo ten obrazek nie miał nic wspólnego z dążeniami niepodległościowymi. Franklin opublikował go w czasie toczącej się tzw. wojny francusko-indiańskiej i chciał w ten sposób przekazać, że kolonie powinny ze sobą blisko współpracować, by razem stawić czoła niebezpieczeństwu. Jego obrazek zyskał jednak wielką popularność w okresie rewolucji, kiedy wezwania do jedności kolonii były jeszcze ważniejsze.

1280px-Benjamin_Franklin_-_Join_or_Die
Słynny obrazek Benjamina Franklina (fot. domena publiczna)

Miała być pierwszą banderą 

 W 1775 roku Jerzy Waszyngton stworzył Marynarkę Kontynentalną. Pułkownik Christoper Gadsen, który reprezentował Południową Karolinę w Kongresie Kontynentalnym i był członkiem komisji morskiej, wziął na siebie zadanie zaprojektowania jej bandery. To właśnie on stworzył flagę ze zwiniętym grzechotnikiem, którą następnie sprezentował komandorowi Esekowi Hopkinsowi, który został pierwszym dowódcą amerykańskiej marynarki. Jego flaga nigdy nie została oficjalną banderą, ale Hopkins używał jej jako swojego osobistego symbolu, który był wciągany na maszt, gdy tylko wchodził na pokład okrętu. Flaga Gadsena błyskawicznie zdobyła jednak ogromną popularność wśród rewolucjonistów i stała się jednym z najważniejszych symboli walki o niepodległość.

W latach sześćdziesiątych XIX wieku ta flaga zdobyła też popularność wśród zwolenników Konfederacji. Była tak wielka, że uznawano ją wręcz za nieoficjalną flagę zbuntowanych stanów. W reakcji na to przestała być używana przez Unię. Dopiero potem popularność zdobył sztandar bojowy armii Tennessee, w formie niebieskiego krzyża z białymi gwiazdami na czerwonym tle, który dziś jest powszechnie – choć błędnie – uznawany za flagę Konfederacji. Po wojnie ta flaga nadal jednak zachowała swoją popularność na południu USA, gdzie nawet dziś w wielu stanach jest umieszczana np. na tablicach rejestracyjnych.

Używała jej prawica...

Dziś jednak ta flaga najbardziej kojarzy się z libertarianami, którzy zaczęli jej używać w latach siedemdziesiątych XX-wieku. Libertarianizm nie jest jednak ideologią prawicową, ani lewicową. Stawia ogromny nacisk na osobistą wolność i z tego powodu trudno ją umiejscowić na tej osi, gdy jej zwolennicy m.in. popierają równocześnie wolny rynek i wolny dostęp do broni, a także legalizację narkotyków czy legalne aborcje. Oni sami tłumaczą, że przyjęli za swój symbol grzechotnika, bo ten reprezentuje zasadę nieagresji – przekonanie, że nie wolno użyć siły jako pierwszy, ale można nią odpowiedzieć na atak, kluczowy element ich ideologi. Dziś skądinąd popularniejsza wśród libertarian jest flaga z jeżozwierzem, zwierzęciem, które jest bardzo groźne, ale nigdy nie atakuje bez powodu.

W USA ta flaga była używana też przez tzw. partię herbaty. Był to niezwykle wpływowy konserwatywny ruch, który zdobył niezwykłą popularność pod koniec pierwszej dekady XXI wieku. Zwolennicy tego ruchu w swojej symbolice nawiązywali szeroko do Rewolucji Amerykańskiej, więc użycie słynnej flagi z jej okresu szczególnie nie dziwi. Sama jego nazwa była nawiązaniem do tzw. herbatki bostońskiej, jak nazywa się incydent z grudnia 1773 roku, kiedy przebrani za Indian zwolennicy niepodległości z organizacji Synowie Wolności wdarli się na statki Kompanii Wschodnioindyjskiej i wrzuciło do Zatoki Bostońskiej ładunek herbaty w proteście przeciwko nakładanym przez Londyn podatkom.

1280px-DC_Capitol_Storming_IMG_7942 (1)
(Zamieszki na Kapitolu, fot. TapTheForwardAssist\Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0) 

...a także lewica

To właśnie użycie jej przez ten ruch sprawia, że dziś kojarzy się ona w USA z prawicą. Ta jednak nigdy nie miała na nią monopolu. Już w połowie lat siedemdziesiątych używał jej np. ruch Nowej Lewicy. Zdobyła też popularność wśród ruchu LGBT – w wersji, w której żółte tło zamieniono na tęczową flagę – a nawet wśród proaborcyjnych aktywistów, którzy podczas protestów po obaleniu przez Sąd Najwyższy USA Roe v. Wade używali jej wersji, w której grzechotnik układał się w kształt macicy. 

Zrzut ekranu 2026-11-10 105520
Tęczowa flaga Gadsena (fot. Thespoondragon\Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0)

Popularność tej flagi sprawiła, że dziś jej znaczenie polityczne nie odgrywa wielkiej roli. Przez lata stała się uniwersalnym symbolem buntu i oporu, po czym przeniknęła do popkultury. Można ją zobaczyć w wielu filmach, serialach czy grach komputerowych, a także na okładce legendarnego „Czarnego albumu” zespołu Metallica. Jej popularność sprawia także, że wyciąganie na jej podstawie jakichkolwiek wniosków o poglądach politycznych zamachowca z Krakowa jest – co najmniej – niemądre.

źr. wPolityce.pl

FacebookTwitter

Czekamy na Wasze maile z uwagami i komentarzami: [email protected]. Dołącz do naszej społeczności, wykup dostęp do STREFY PREMIUM. Subskrybuj
To najlepsza forma wsparcia naszych mediów.

Jak wesprzeć telewizję wPolsce24?

Zachęcamy do:

  • dokonywania wpłat przez stronę wesprzyj.wpolsce24.tv
  • lub przekazania darowizny bezpośrednio na rachunek bankowy: 69 1020 4900 0000 8202 3036 2577 (odbiorca: Fratria SA, tytuł przelewu: Darowizna)
  • oglądania wPolsce24 jak najczęściej i jak najdłużej
  • mówienia o nas innym, żeby telewizja wPolsce24 zyskiwała coraz więcej wiernych Widzów

Przetwarzamy dane osobowe Darczyńców zgodnie z informacją w linku.

Redaktor Naczelny:
Łukasz Wróblewski
Zespół:
Joanna Jaszczuk, Adam Kacprzak, Tomasz Karpowicz, Robert Knap, Adam Stankiewicz, Kamil Kwiatek, Natalia Wierzbicka, Adrian Siwek, Adam Bąkowski, Sławomir Cedzyński.
Autorzy:
Wojciech Biedroń, Jacek Karnowski, Marzena Nykiel, Goran Andrijanić, Marek Budzisz, Jerzy Jachowicz, Grzegorz Górny, Aleksandra Jakubowska, Stanisław Janecki, Dorota Łosiewicz, Dariusz Matuszak, Andrzej Potocki, Marek Pyza, Aleksandra Rybińska, Marcin Wikło, Piotr Gursztyn, Jerzy Szmit.