Jeszcze w grudniu poprzedniego roku, kiedy media ujawniły pismo minister Jolanty Sobierajskiej-Grendy, kierowane do ministra finansów o propozycji drastycznych oszczędności w ochronie zdrowia na 2026 rok, premier Tusk na spotkaniu z przedstawicielami wszystkich zawodów medycznych gorąco temu zaprzeczał. Przypomnijmy, że na tym spotkaniu zorganizowanym przez resort zdrowia był także przedstawiciel prezydenta, szef jego kancelarii minister Zbigniew Bogucki i to on postawił pytanie, czy informacje zawarte w tym wystąpieniu minister zdrowia są aktualne. Zaprzeczał temu zresztą nie tylko premier Tusk, ale także obecny na tym spotkaniu minister finansów Andrzej Domański, teraz w marcu pojawiają się kolejne informacje, że wchodzą one w życie, a minister zdrowia wydaje kolejne zarządzenia, które umożliwiają ich wprowadzanie.

Przypomnijmy, że w ministerialnych propozycjach cięć w wydatkach znalazły się między innymi: wprowadzenie zniesionych przez rząd PiS limitów przyjęć do lekarzy specjalistów, co ma przynieść oszczędności blisko 3,4 mld zł, czy ograniczenie wydatków na diagnostykę obrazową na kwotę blisko 1,3 mld zł. Mają powrócić limity w operacjach zaćmy na kwotę prawie 280 mln zł, co oznacza, że ponad 90 tys. pacjentów zostanie odesłanych na następny rok, ma także nastąpić ograniczenie wydatków na leki bez recepty dla pacjentów 65+, aż o ponad 1,5 mld zł. Mimo że już w poprzednim roku gigantycznych problemów finansowych wielu szpitali powiatowych, rząd Tuska zdecydował się ograniczenie środków finansowych dla tej kategorii szpitali o prawie 700 mln zł. Zdecydowano się także na likwidację funkcjonującego już kilka lata programu „Dobry posiłek w szpitalu”, bo był to program pilotażowy, co ma przynieść oszczędności na żywieniu pacjentów w szpitalach na kwotę 900 mln zł.

Cięcia zaczęły być realizowane głównie przez szpitale powiatowe, które masowo zaczęły likwidować oddziały ginekologiczno-położnicze, pod koniec stycznia tego roku resort zdrowia wydał rozporządzenie o możliwości przyjmowania porodów na szpitalnych SOR-ach, albo izbach przyjęć, choć podpisał je jeden z wiceministrów, a nie szefowa tego resortu. Jest ono konsekwencją wręcz masowej likwidacji, albo zawieszania działania porodówek w szpitalach w całym kraju (głównie szpitalach powiatowych), teraz w zasadzie ogłaszanych w każdym tygodniu. Tylko od stycznia 2024 roku do lipca 2025 roku zlikwidowano 29 oddziałów położniczych, a kolejnych 18 zawieszono, a w II połowie 2025 roku proces ten znacząco przyśpieszył (nastąpiła likwidacja kolejnych kilkudziesięciu), kiedy okazało się, że nie będzie nowych wyższych wycen usług na tych oddziałach, co wcześniej obiecywano i w związku z tym straty przez nie powodowane, będą tylko narastać. Z kolei od stycznia do końca lutego tego roku zlikwidowano kolejne 18 oddziałów ginekologiczno-położniczych, bowiem z zarządzenia ministra zdrowia wynika, że powinny być utrzymywane tylko te, na których dochodzi przynajmniej 400 porodów rocznie.

Z kolei w ostatnich dniach opinię publiczną zbulwersowały informacje, że po wezwaniu na dywanik do premiera 9 marca tego roku minister zdrowia i prezesa NFZ ustalono powrót do limitów w badaniach tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, gastroskopii i kolonoskopii, które zostały zniesione przez rząd PiS w 2022. Jeżeli placówki medyczne będą chciały przyjmować pacjentów po przekroczeniu przyznanych im limitów, to NFZ deklaruje płatność w wysokości zaledwie 40 proc. ceny takiej usługi, więc w oczywisty sposób będą przyjmowani pacjenci tylko w ramach limitów. Oznacza to poważne ograniczenie diagnostyki pacjentów, a przecież opóźnienia w diagnozie oznaczają późniejsze wykrycie choroby, a tym samym wyższe koszty leczenia pacjenta w przyszłości, które będą obciążały system ochrony zdrowia.

Minister zdrowia pod naporem organizacji związkowych pracowników ochrony zdrowia wycofała się wprawdzie z prób zawieszenia ustawy o podwyżkach płac dla pracowników tej sfery, które powinny nastąpić w lipcu, ale jednocześnie zapowiedziała, że konsekwencje finansowe tych podwyżek, muszą zostać pokryte z budżetów placówek ochrony zdrowia. Szacowane koszty tych podwyżek tylko w wariancie minimalnym do końca tego roku, to wg szacunków resortu zdrowia, przynajmniej 3,5 mld zł i trudno sobie wyobrazić, żeby palcówki ochrony zdrowia były w stanie pokryć je z własnych budżetów. Sytuacja finansowa placówek ochrony zdrowia, będzie się dalej pogarszać, zwłaszcza że w sytuacji braku środków w wysokości przynajmniej 23 mld zł w NFZ, co było zakomunikowane już podczas prac nad budżetem państwa na 2026 rok, będzie on płacił za wykonane usługi szpitalom z jeszcze większym opóźnieniem niż do tej pory.

Mimo tego, że rządzący z pomocą usłużnych mediów robią wszystko, aby informacje o tych skandalicznych decyzjach resortu zdrowia, nie przedostawały się do opinii publicznej, to jednak coraz trudniej jest je ukryć. Nawet Tusk w zaprzyjaźnionej telewizji TVN24 został zapytany przez młodych ludzi z partii Razem o masową likwidację porodówek i podano tutaj przykład porodówki w Lesku w województwie podkarpackim, jak to ma w zwyczaju, zaprzeczył, jakoby była ona zlikwidowana i szybko okazało się, że kłamał. Internet natychmiast zalały informacje o kłamstwie premiera, informowano, że porodówka została zamknięta z końcem 2025 roku, co więcej w okazuje się, że w tym szpitalu nie planuje się nawet otworzyć tzw. pokoju narodzin, co jest zlecane przez resort zdrowia. Co więcej, przy tej okazji, Tusk użył absurdalnego argumentu, że kobiety chciałby mieć do porodu 500 metrów, a to oczywiście nie jest możliwe, co w sytuacji, kiedy za jego rządów masowo likwiduje się oddziały ginekologiczno-położnicze i w dużej liczbie przypadków, kobiety muszą pokonać do porodu i 100 km, zabrzmiało wręcz skandalicznie. Nawet wielka zwolenniczka tej koalicji Maja Staśko, napisała na X, że premier Tusk kłamie i że po tej likwidacji w całych Bieszczadach nie ma porodówki i dodała „że rozmawiała z kobietami w ciąży z tamtych terenów i bagatelizowanie ich lęków przez rząd, który wygrał wybory hasłami o prawach kobiet, to skandal”.