Po wecie prezydenta Karola Nawrockiego w sprawie unijnej pożyczki SAFE już w czwartek wieczorem rozpoczęła się nieprawdopodobna wręcz histeria polityków koalicji 13 grudnia w mediach tradycyjnych, ale przede wszystkim tych społecznościowych. Histeria ta była kontynuowana w piątek rano na posiedzeniu Rady Ministrów, gdzie podczas części otwartej, premier Tusk wygłosił „płomienne” przemówienie, w którym z jednej strony przedstawiał unijną pożyczkę SAFE jako w zasadzie jedyny ratunek dla polskiej armii, z drugiej przeprowadził brutalny atak na prezydenta Nawrockiego, między innymi oskarżając go o zdradę. A już „występy” trzech wicepremierów Kosiniaka-Kamysza, Gawkowskiego i Sikorskiego na wczorajszym posiedzeniu Sejmu, tuż przed głosowaniami, przejdą do historii jako wręcz popisy w chamstwie i prostactwie. Słowa zdrada, zdrajcy, adresowane do prezydenta Nawrockiego i polityków PiS, używane były po wielokroć, choć ci, którzy ich używali, powinni popatrzeć w lustra i wtedy dostrzegliby prawdziwych zdrajców.

Z uporem maniaka unijna pożyczka SAFE była przedstawiana jako jedyne panaceum na wszystkie problemy nie tylko polskiej armii, ale także Straży Granicznej, policji, ba ratunek dla zapowiadanej przez Tuska już od ponad 2 lat „Tarczy Wschód”, czy budowy infrastruktury technicznej dla wojska. Okazuje się, że jak nie będzie tej pożyczki, to funkcjonariusze policji, Straży Granicznej, nie będą mieli kamizelek kuloodpornych, amunicji, butów i przyznają się do tego ministrowie rządu na czele z premierem, którzy bardzo często w wypowiedziach publicznych, podkreślają, jak to za ich rządów, Polska stała się 20 gospodarką świata. Zaciąganie przez Polskę pożyczki na 45 lat, żeby kupić kamizelki kuloodporne, amunicję czy buty dla policji, w sytuacji, kiedy tego rodzaju potrzeby służb mundurowych powinny być finansowane z corocznych budżetów tych formacji, jest wręcz kompromitujące dla tej ekipy rządowej i świadczy o tym, że w zaledwie 2 lata, doprowadzili finanse publiczne, wręcz do ruiny.

A już ciągłe pytania premiera i ministrów rządu Tuska, gdzie są pieniądze w ramach projektu prezydenta SAFE 0% w sytuacji, kiedy jego szczegóły przedstawił prof. Adam Glapiński, świadczą o totalnym nieuctwie tej ekipy. Przypomnijmy, że prezes Glapiński poinformował na konferencji prasowej, iż na koniec lutego 2026 roku, NBP dysponuje już rezerwami złota w wysokości aż 570 ton, których obecna wartość wynosi już ok. 340 mld zł, a wszystkich aktywów rezerwowych 1 bilion 90 mld zł. Poinformował również, że na koniec lutego, różnica pomiędzy wartością rezerw w złocie policzoną po średniej cenie zakupu, z obecną średnią ceną tych rezerw wynosi około 197 mld zł i te środki przekazywane w transzach przez najbliższe 4-5 lat do Polskiego Funduszu Inwestycji Obronnych (PFIO) powinny posłużyć zakupom uzbrojenia, które zapewni Polsce bezpieczeństwo. Przekazał także, że operacje osiągnięcia zysku na rezerwach złota w NBP, odbywałby się sukcesywnie pod racjonalnie potrzeby zakupowe uzbrojenia dla polskiego wojska i oznaczałby zmianę struktury rezerw, zmniejszanie części rezerw w złocie i zwiększenie rezerw w USD i Euro. Jednocześnie prezes poinformował, że na podstawie uchwały zarządu NBP, rezerwy w złocie będą sukcesywnie powiększane aż do 700 ton, przy czym zakupy te będą realizowane w ilościach i tempie zależnych od sytuacji rynkowej.

Zestawienie tej propozycji prezydenta Nawrockiego z unijną pożyczką SAFE, której same odsetki wynoszą 180 mld zł, a więc razem z kapitałem, trzeba będzie spłacić co najmniej 365 mld zł, jest dla rządzącej ekipy druzgocące. Stąd pomysł rządzących, aby merytoryczną dyskusję o obydwu sposobach finansowania armii zastąpić krzykiem, wyzwiskami i wszechobecnym hejtem, z nadzieją, że w tym zgiełku Polacy nie będą się w stanie zorientować, co jest naprawdę korzystne dla naszego kraju. Ale się srogo zawiodą, proporcje popierających rozwiązanie prezydenta Nawrockiego i propozycję rządową unijnej pożyczki, cały czas poprawiają się na korzyść tej pierwszej, a już bezprawna decyzja, aby mimo wszystko zaciągnąć tą drugą w sytuacji prezydenckiego weta, odbije się rządzącym czkawką. A już oskarżenia prezydenta o zdradę przez ludzi, którzy przechadzali się z Putinem po sopockim molo, ale zapraszali Ławrowa na szkolenia polskich ambasadorów, są klasyczną próbą odwracania wektorów, ale jednak skazaną na totalną porażkę.