Środa obraża Polaków w sprawie rzezi wołyńskiej: Skąd ta nekrofilna potrzeba?

Magdalena Środa postanowiła podkreślić jak bardzo zgadza się z Adamem Michnikiem. Tym razem w sprawie Wołynia i ekshumacji ofiar pomordowanych w czasie wojny polskich obywateli przez ukraińskich nacjonalistów. „Pomysł rozgrzebywania historii, a przede wszystkim - ekshumacji ofiar, absurdalny i niebezpieczny - uznają zgodnie profesor etyki i redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”. Jaki jest powód takiego podejścia? „Ukraińcy walczą za nas i o nas, to nie czas na wytykanie im historycznych zbrodni” - stwierdził Środa i poszła dalej: „, „Zwłaszcza, że i my niewinni nie jesteśmy” - dodała.

Michnik: Opinia antydemokratyczna

Prof. Środa zadeklarowała na Facebooku, że w pełni zgadza się z Adamem Michnikiem. Chodzi o jego wypowiedź, w której uznał jako „opinię antydemokratyczną” żądania polskiej strony ws. ekshumacji i godnego pochówku Polaków, wymordowanych przez ukraińskich nacjonalistów spod znaku OUN-UPA. Jednocześnie fizof z Uniwersytetu Warszawskiego podkreśliła konieczność poczucia winy Polaków wobec Ukraińców i Żydów.

Pełna zgoda z Michnikiem w sprawie Wołynia. Pomysł rozgrzebywania historii a przede wszystkim - ekshumacji ofiar, absurdalny i niebezpieczny. Ukraińcy walczą za nas i o nas, to nie czas na wytykanie im historycznych zbrodni, zwłaszcza, że i my niewinni nie jesteśmy choć wybielamy się jak możemy i to w sprawach Ukraińców, jak i Żydów

— napisała prof. Środa.

Środa: Skąd ta nekrofilna potrzeba?

W dalszej części wpisu etyk dziwiła się, dlaczego Polacy w ogóle chcą wracać do sprawy tamtych zdarzeń. Magdalenę Środę jak zwykle zniechęciła postawa katolików i prawicowych mediów, w przypadku których chęć godnego pochówku zamordowanych współobywateli, jak twierdzi, wynika miedzy innymi z „nienawiści, kompleksów lub nudy”.

Poza tym - skąd u nas ta nekrofilna potrzeba? Dziwne jest to zwłaszcza w kraju tak katolickim, wśród prawicowych i - a jakże! - katolickich mediów (DoRzeczy śmiertelnie wypowiedzią Michnika oburzone), by nie myśleć o duszy lecz o ciele i nie działać z poczucia miłości bliźniego lecz zemsty, nienawiści i … komleksów lub nudy

— czytamy we wpisie prof. Środy, która odniosła się do komentarza wypowiedzi Michnika, zamieszczonego w „Do Rzeczy”.

Taki naczelny Do Rzeczy czy prawicowi posłowie muszą czymś zainteresować swoich zwolenników a ekshumacje, od czasów, Smoleńska to proceder przyciągający uwagę a co ważniejsze - intratny politycznie

— stwierdziła.

Rzeź wołyńska

Zbrodnia wołyńska jest jednym z najbardziej dramatycznych epizodów II wojny światowej i losów Polaków. Ludobójstwo na Wołyniu było często popełniane przez sąsiadów ofiar, których przodkowie przez wiele dziesięcioleci zamieszkiwali wraz z Polakami te same wsie i osady. Rzeź wołyńska nie była jednak spontanicznym wybuchem nienawiści, ale skutkiem długotrwałego oddziaływania ideologii nacjonalizmu ukraińskiego, który za główny cel stawiał sobie stworzenie niepodległej, jednolitej etnicznie Ukrainy przez wymordowanie i wypędzenie Polaków oraz przedstawicieli innych narodowości. Plan ten próbowano realizować już we wrześniu 1939 r., gdy doszło do pierwszych mordów na Polakach i ataków na polskie dwory.

Sprawcy zbrodni wołyńskiej to Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów – frakcja Stepana Bandery, podporządkowana jej Ukraińska Powstańcza Armia oraz ludność ukraińska uczestnicząca w mordach swoich polskich sąsiadów. OUN-UPA nazywała swoje działania „antypolską akcją”. To określenie ukrywało zamiar, jakim było wymordowanie i wypędzenie Polaków, tak, aby Ukraina stała się krajem całkowicie jednolitym etnicznie.

Powinniśmy przeprowadzić wielką akcję likwidacji polskiego elementu. (…) Tej walki nie możemy przegrać i za każdą cenę trzeba osłabić polskie siły. Leśne wsie oraz wioski położone obok leśnych masywów powinny zniknąć z powierzchni ziemi

— napisał w tajnej dyrektywie jeden z dowódców UPA Dmytro Klaczkiwski „Kłym Sawur”.

Pierwszy masowy mord na ludności polskiej na Wołyniu został dokonany 9 lutego 1943 r. przez oddział Ukraińskiej Armii Powstańczej, który zamordował 173 Polaków we wsi Parośla I, w powiecie sarneńskim.

Według równych źródeł łącznie na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej 1943–1945 zginęło od 80 do 130 tys. obywateli polskich.