Jest decyzja Sądu Najwyższego. Zastępca Prokuratora Generalnego działa nielegalnie. Skarga nadzwyczajna Bilewicza odrzucona!

„Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych odrzucił skargę nadzwyczajną złożoną w imieniu Prokuratora Generalnego przez prokuratora Jacka Bilewicza” - czytamy na stronie SN. Według komunikatu w tej sprawie „prokurator przedłożył uwierzytelnione kopie różnych dokumentów”. „Nie przesłał jednak opinii Prezydenta RP” - podkreślono. Według sądu „sprawuje on ten urząd bez prawidłowego umocowania, a więc w istocie nielegalnie”.

Różne dokumenty, ale bez opinii Prezydenta RP

Wspomniane opinia Prezydenta RP jest wymagana „expressis verbis przez art. 14 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r.”

14 kwietnia Sąd Najwyższy zwrócił się do Prokuratora Generalnego o przesłanie odpisu opinii Prezydenta RP w zakresie powołania Jacka Bilewicza na Zastępcę Prokuratora Generalnego.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 24 kwietnia 2026 r. prokurator Jacek Bilewicz przedłożył uwierzytelnione kopie różnych dokumentów. Nie przesłał jednak opinii Prezydenta RP, o której mowa w art. 14 § 1 p.p.

— czytamy na stronie SN.

„Powołuje się po uzyskaniu opinii Prezydenta RP”

Sąd Najwyższy w swoim postanowieniu wywiódł, że w przypadku Prokuratora Generalnego kwestię powoływania i odwoływania jego zastępców regulują wprost przepisy prawa.

W myśl art. 14 § 1 p.p., Prokuratora Krajowego jako pierwszego zastępcę Prokuratora Generalnego oraz pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego w liczbie nie większej niż 7 powołuje spośród prokuratorów Prokuratury Krajowej i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego. Prokuratora Krajowego oraz pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego powołuje się po uzyskaniu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a odwołuje za jego pisemną zgodą.

— wyjaśnia SN.

Naruszenie podstawowych zasady wykładni i logiki

Według Sądu Najwyższego, „świetle powyższych przepisów uznać należało, że obligatoryjnym elementem procedury powołania zastępcy Prokuratora Generalnego jest każdorazowe uzyskanie opinii Prezydenta RP w tym zakresie”.

Wszelkie inne interpretacje (jak choćby ta dokonana przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 27 listopada 2024 r., I KZP 6/24) naruszają podstawowe zasady wykładni i logiki, a przede wszystkim uderzają w jedną z naczelnych zasad konstytucyjnych, tj. dyrektywę legalizmu. Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

— czytamy.

Zadaniem Sądu Najwyższego jest stanie na straży prawa, niezależnie od okoliczności zewnętrznych

— podkreślono.

SN: Zastępca Prokuratora Generalnego - nielegalny

Sąd Najwyższy nie miał wątpliwości, że „skoro prokurator Jacek Bilewicz nie przedłożył opinii Prezydenta RP w sprawie jego powołania na funkcję zastępcy Prokuratora Generalnego, to wskazać należało, że sprawuje on ten urząd bez prawidłowego umocowania, a więc w istocie nielegalnie”.

W konsekwencji, jak napisano na stronie SN, prokurator Jacek Bilewicz nie mógł skutecznie podpisać skargi nadzwyczajnej.

Odrzucając skargę nadzwyczajną Sąd Najwyższy miał na uwadze również dobro stron, a zwłaszcza pozwanego, na rzecz którego wywiedziono skargę. Rozpoznanie środka zaskarżenia podpisanego przez osobę nieuprawnioną rodziłoby wątpliwości, co do prawidłowości wydanego orzeczenia

— zaznaczono.

Zgodnie z komunikatem „odrzucenie skargi nadzwyczajnej w tym stanie faktycznym nie tworzy tzw. powagi rzeczy osądzonej (res iudicata)”.

Uprawniony podmiot może ponownie złożyć skargę nadzwyczajną, co będzie skutkować jej rozpoznaniem przez Sąd Najwyższy

— czytamy na stronie SN 

SC/sn.pl