Na skargę do TSUE ws. Mercosur rząd ma już tylko 31 dniNa skargę do TSUE na tymczasowe stosowanie umowy z Mercosur rząd ma już tylko 31 dni. "Sprzeciw jest pozorowany"

Po tym, jak przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen zdecydowała, że będzie ją stosowała tymczasowo, polski rząd, jeżeli serio jest przeciwko niej, powinien złożyć skargę do TSUE właśnie na jej tymczasowe stosowanie i wnioskować o tzw. zabezpieczenie, czyli ją „zamrozić” przynajmniej do czasu sądowego rozstrzygnięcia. Rząd Tuska się do tego nie kwapi, stąd decyzja klubu Prawa i Sprawiedliwości o złożeniu do marszałka Sejmu uchwały dotyczącej zobowiązania rządu do szybkiego przygotowania i złożenia takiej skargi do TSUE, zwłaszcza że czas jest mało, bo niewiele ponad 30 dni (na tę skargę jest zaledwie 2 miesiące). A czas liczy się od momentu podjęcia decyzji przez RUE w dniu 9 stycznia, która z jednej strony umożliwiła podpisanie przez szefową KE umowy z tymi krajami w Paragwaju, z drugiej w art. 3. tej decyzji znalazła się zgoda Rady na tymczasowe stosowanie tej umowy.

Uchwała została skierowana do marszałka Sejmu już 22 stycznia, ale mimo tego, że marszałek nadał jej numer 23 stycznia i skierował do komisji rolnictwa, do tej pory nie została rozpatrzona i wszystko wskazuje na to, że przewodniczący tej komisji z PSL-u, wprowadzi ją na agendę obrad komisji, dopiero podczas najbliższego posiedzenia Sejmu w dniach 10-13 lutego. Informację o tym, że taką uchwałę złożyliśmy, przekazaliśmy także ministrowi rolnictwa, ale nie nie ma żadnych informacji z resortu, że prace nad taką skargą do TSUE trwają, a czasu niestety jest coraz mniej. Co więcej, przygotowanie takiej skargi, nie jest rzeczą prostą i w konsekwencji łatwą, więc niestety ta wyraźna zwłoka w rozpoczęciu prac nad nią jest tylko potwierdzeniem, że sprzeciw rządu wobec umowy handlowej z krajami Mercosur jest zwyczajnie pozorowany.

Przypomnijmy, że 21 stycznia Parlament Europejski, niewielką większością, bo zaledwie 10 głosami, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wniosek o zbadanie zgodności z Traktatami umowy z krajami Mercosur. Przez kilka godzin wydawało się, że jest to duża szansa na zablokowanie wejścia w życie tej umowy, przynajmniej do momentu rozstrzygnięcia tej sprawy przez TSUE, ale już tego dnia po południu wypowiedział się kanclerz Niemiec Friedrich Merz, a po nim także przewodnicząca KE Ursula von der Leyen i przewodniczący RE Antonio Costa, wszyscy oni stanowczo stwierdzili, że umowa powinna być tymczasowo stosowana. Błyskawicznie przypomniano, że w decyzji Rady Unii Europejskiej (RUE) z 9 stycznia 2026 roku, która wyraziła zgodę na podpisanie umowy z krajami Mercosur przez przewodniczącą KE Ursulę von der Leyen, w art. 3 określono warunki, pod którymi może ona tymczasowo wejść w życie. Otóż jedynym warunkiem jest jej ratyfikacja przez przynajmniej jeden kraj po stronie krajów Mercosur i jak się okazuje do marca, ma to zrobić Paragwaj, kraj, w którym doszło do uroczystego podpisania tej umowy.

Przypomnijmy także, że umowa UE-Mercosur jest tak skonstruowana, żeby produkty przemysłowe głównie z krajów Europy Zachodniej, przede wszystkim z Niemiec (głównie przemysł motoryzacyjny, ale także maszynowy, chemiczny, a nawet tekstylny), były łatwiej zbywalne na rynkach tych krajów, natomiast z kolei europejski rynek, stałby się bardziej atrakcyjny dla towarów rolnych z krajów Ameryki Południowej. Jest oczywiste, że produkcja rolna, w tym w szczególności hodowla w krajach Ameryki Południowej, odbywa się w bardziej sprzyjających warunkach klimatycznych niż w Europie, a także nie jest tak „spętana” przepisami związanymi z ochroną środowiska i klimatu. Na przykład hodowla bydła, odbywa się często cały rok „pod gołym niebem”, co w oczywisty sposób obniża koszty produkcji i czyni produkty takiej hodowli, konkurencyjnymi cenowo na rynkach światowych. I nic tu nie zmieni zawarcie w umowie deklaracji klauzuli ochronnej dla produktów wrażliwych, czy żądanie kontroli sanitarnych i fitosanitarnych produktów rolnych przywożonych z Ameryki Południowej, bo przecież i teraz są one stosowane, ale ze względu na potencjał służb kontrolnych tylko wyrywkowo. Ostateczna ratyfikacja tej umowy przez unijne instytucje, oczywiście uderzy w interesy całego unijnego rolnictwa, ale to polskie rolnictwo obciążone w sposób szczególny, także dokonaną niedawno liberalizacją handlu UE- Ukraina i w ten sposób zostanie wystawione naprawdę na ciężką próbę.

Koalicja 13 grudnia cały czas zapewnia, że jest przeciwna tej umowie (ambasador naszego kraju na posiedzeniu RUE 9 stycznia, głosował przeciw, ale w sytuacji, kiedy już było jasne, że nie ma tzw. mniejszości blokującej), ale jej działania po ogłoszeniu przez szefową KE, że umowa będzie tymczasowo stosowana, pokazują, że nabrała wody w usta. Co więcej, po zgłoszeniu przez klub PiS wspomnianej uchwały o zaskarżeniu tymczasowego stosowania tej umowy i żądania tzw. zabezpieczenia już 2 tygodnie temu, do tej pory minister rolnictwa z PSL-u nie podjął żadnych prac w resorcie, żeby przygotować taki wniosek i nawet zakładając, że Sejm przyjmie tę uchwałę w następnym tygodniu, może się okazać, że zabraknie czasu, aby przygotować profesjonalną skargę do TSUE.