Pawełczyk-Woicka jednoznacznie: KRS nie może wybierać, którego rzecznika ma obsługiwać. Mówiąc o prawie, nie mówimy o personaliach

"Sytuacja, która powstała, jest bardzo niekomfortowa, ponieważ Krajowa Rada Sądownictwa zgodnie z ustawą nie powinna zastanawiać się, którego rzecznika ma obsługiwać. To nie jest zadanie Krajowej Rady Sądownictwa" – mówiła przewodnicząca KRS Dagmara Pawełczyk-Woicka na posiedzeniu senackiej Komisji Praw Człowieka i Praworządności.

„Biuro Krajowej Rady Sądownictwa zobligowane jest ustawą zapewnić obsługę Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych. Ten budżet nie jest planowany pod konkretne nazwiska, czyli nie jest tu wymieniona Joanna Raczkowska, która jest nieuznawana przez Sąd Najwyższy, czyli Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji. Sytuacja, która powstała, jest bardzo niekomfortowa, ponieważ Krajowa Rada Sądownictwa zgodnie z ustawą nie powinna zastanawiać się, którego rzecznika ma obsługiwać. To nie jest zadanie Krajowej Rady Sądownictwa” – mówiła przewodnicząca KRS Dagmara Pawełczyk-Woicka na posiedzeniu senackiej Komisji Praw Człowieka i Praworządności.

„To niekomfortowa sytuacja”

Dagmara Pawełczyk-Woicka zaznaczyła, że Krajowa Rada Sądownictwa ma „obsługiwać po prostu jednego rzecznika, jego dwóch zastępców i nikogo więcej”.

I powstała niesamowita sytuacja, że na ten moment jest dwóch rzeczników, zupełnie niepotrzebnie, bo ta kadencja też upływała bodajże w czerwcu jednego z rzeczników i zastępców w lipcu. Powstała sytuacja bardzo niekomfortowa, gdzie w sądach dyscyplinarnych w pierwszej instancji, które to sądy są złożone w całości przez sędziów powołanych przez ministra sprawiedliwości, uznawany jest inny rzecznik, a inny w Sądzie Najwyższym

— podkreśliła przewodnicząca KRS.

Przecież ja jako przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa nie powinnam w ogóle mieć takich dylematów, a ustawa nie przewidywała żadnej możliwości odwołania Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w trakcie kadencji. Tu nie jest wypisane Joanna Raczkowska albo Piotr Schab. To jest instytucja, to jest organ, nie są tam wytatuowane nazwiska osób. Mówiąc o prawie, nie mówimy o personaliach, mówimy o przepisach, mówimy abstrakcyjnie, mówimy o organie, a nie o konkretnych osobach, bo to jest wtedy zaprzeczenie prawa

— wyjaśniła Dagmara Pawełczyk-Woicka.

X/not. Natalia Wierzbicka