To zaskakujące, ale funkcjonowanie reżimu Tuska dobrze opisuje film Ingmara Bergmana „Jajo węża” z 1976 r.

Celem władzy Tuska jest to, żeby ludzie bali się o każdy następny dzień. Przynajmniej ci uczciwi i przyzwoici.

Ekipa Donalda Tuska, Adama Bodnara i Ewy Wrzosek to są wprawdzie kulturowi barbarzyńcy, ale stosują metody, które w kulturze były wielokrotnie opisywane. Można być kulturowym troglodytą i wpisywać w pewne trendy. Na przykład w to, co w 1977 r. opisał sławny szwedzki reżyser Ingmar Bergman realizując w Niemczech film „Jajo węża” (wedle własnego scenariusza). Szczególnie po śmierci Barbary Skrzypek widać, jak bardzo szwedzkiemu mistrzowi kina udało się zuniwersalizować zatrucie nienawiścią, rosnącą alienację, postępujące szaleństwo władzy i przemoc.

Połączenie kilku negatywnych trendów najpierw jest tajemnicze - coś złego się dzieje, są śmiertelne ofiary, ale nie wiadomo dlaczego…