TYLKO U NAS. Tusk straszy polexitem! Prof. Grabowska: Używa argumentu niemającego nic wspólnego z polską rzeczywistością

"W polskiej rzeczywistości przecież to poparcie dla Unii Europejskiej jest wielkie".

Temat polexitu wraca jak mantra od kilku dobrych już lat. Ostatnio ponownie odniósł się do niego Donald Tusk. W programie „Gorące pytania” w telewizji wPolsce.pl prof. Genowefa Grabowska, ekspert prawa unijnego i międzynarodowego, odpowiadając na pytania Aleksandry Jakubowskiej odniosła się do słów przewodniczącego PO.

W programie Aleksandry Jakubowskiej w telewizji wPolsce.pl przypomniano słowa Donalda Tuska.

Nie tylko ludzie ale i narody muszą się czuć odpowiedzialne za swoją przyszłość, więc chciałbym żebyśmy wspólnie bardzo wyraźnie i głośno zaczęli mówić do wszystkich z którymi rozmawiamy każdego dnia. Chcesz być w UE to nie udawaj, że nie słyszysz, że oni chcą nas wyprowadzić. Jeśli chcecie, żeby Polska była w UE to nie głosujcie na tych, którzy chcą Polskę wyprowadzić

— powiedział Tusk na jednym ze spotkań.

O tym, że Wlk. Brytanii zdecydowała się wyjść z Unii Europejskiej nie zadecydował rząd, czy partia. Zadecydowali obywatele w referendum przypomniała prowadząca.

Przewodniczący Tusk powinien wiedzieć. To nie rządy lecz obywatele decydują. Przecież identycznie było kiedy przystępowaliśmy do Unii Europejskiej. Też było referendum akcesyjne. Też Polki i Polacy wypowiadali się czy chcemy czy nie chcemy być w tej strukturze europejskiej

— mówiła zaproszona do programu prof. Genowefa Grabowska.

Wskazała również na prawdziwe intencje związane z zamieszaniem wokół słów Tuska dotyczących straszenia Polaków wyjściem ze struktur unijnych.

Jeśli o tym nie wie przewodniczący dużej partii, że to nie jest nigdy decyzja rządu, tylko jest to zawsze decyzja obywateli to znaczy, że korzysta z tego jako argumentu politycznego. Argumentu nie mającego nic wspólnego z polską rzeczywistością. W polskiej rzeczywistości przecież to poparcie dla Unii Europejskiej jest wielkie. Takie duże poparcie rodzi się chyba stąd, już pomijam unijne pieniądze, paszporty, itd., że my nie chcemy być nigdy łączeni ze światem Wschodu. Uciekamy od tego czego doświadczaliśmy przez długie lata będąc w orbicie wpływów Związku Radzieckiego później także Rosji przez pewien czas. Stąd u nas to ciążenie ku państwom Zachodu jest bardzo silne. Tam jest nasza przyszłość. Tego upatrujemy właśnie w relacjach z Zachodem. To, że nie zawsze wszystko nam się podoba to jest nasze prawo. Prawo każdego państwa.

Potyczki między dwiema partiami doprowadziły do tego, że Wlk. Brytania została postawiona w sytuacji bez wyjścia. Prof. odniosła się do sugestii prowadzącej, że Unii Europejskiej, nie bardzo zależało żeby zatrzymać Wlk. Brytanię. Prowadząca program przypomniała również, że „Brexit” to nie było parcie oddolne lecz rozgrywka polityków.

To smutne, bo Wlk. Brytania jako jedno z tych pięciu największych pod względem bogactwa, dochodu narodowego i gospodarki, jedno z pięciu najsilniejszych państw powiedziało, że jednak zadecydowaliśmy, że wychodzimy i to specjalnie nie wywołało żadnego wstrząsu. Wtedy przecież przewodniczył Radzie Europejskiej Donald Tusk i nie było tam rozmów, żeby Wlk. Brytanię zatrzymać. Warto tak duże państwo z kontaktami gospodarczymi na wszystkich kontynentach trzymać. Warto takie państwo mieć w swojej orbicie gospodarczej i politycznej. W Unii uznano, że jeśli Brytyjczycy nie chcą to nie będziemy mieli z nimi kłopotów. Mają swoje odrębności, których my nie chcemy u siebie tolerować. Mamy Wlk. Brytanii dość. Zrobimy umowę rozwodową i wtedy się rozstaniemy. To był ogromny błąd Komisji Europejskiej, Rady Europejskiej, przewodniczącego Rady Europejskiej, że pozwolili Wlk. Brytanii tak łatwo, w taki sposób, powiedziałabym z marszu, wyjść z tej struktury. To osłabiło Wlk. Brytanię oczywiście, ale również osłabiło Unię Europejską. Nie wszyscy zdawali sobie z tego wówczas sprawę. Wlk. Brytania miała szereg koncesji owszem, podobnie jak ma Dania. Otrzymała je Szwecja wchodząc do Unii zwłaszcza jeśli chodzi o walutę euro. Różnice oczywiście są ale Unia Europejska złożona z 28 państw to nie jest przecież jedna masa. Nie wspólnota od A do Z tylko wiele rozmaitych interesów. Na Boga, w rodzinach jesteśmy różni, dzieci się między sobą różnią. Dlaczego nie miałoby być różnic między państwami, które budują wspólnie, mają określone wspólnie zadania i wspólnie to robią. Mają szereg własnych interesów i trzeba im pozwolić na realizowanie tego, co w ich konstytucjach, w ich tożsamości narodowej się uzewnętrznia. Tego Brytyjczykom nie zapewniono, nie dano. Właściwie nie było już odwrotu.

Referendum w Wielkiej Brytanii

Z przeprowadzonych ostatnio sondaży wynika, że gdyby referendum zostało przeprowadzone teraz, to jednak zwyciężyliby zwolennicy opcji pozostania w Unii. Co skłoniło Brytyjczyków do zmiany zdania pytała prowadząca ?

Pewna izolacja z którą się spotkali. To może nie przekłada się bezpośrednio na pieniądze ale na ogromne utrudnienia. Europa zintegrowana, w której Brytyjczycy mogli nabywać nieruchomości w całej Europie. Mogli mieszkać swobodnie się przemieszczać. Później okazało się, że jest bariera. Lotnisko w Londynie jednak staje się już pierwszą barierą przy podróży do Europy i z Europy na wyspę. Brytyjczycy to odczuli i nawet prosili o obywatelstwo z państw Unii po to, żeby zachować te wszystkie przywileje które wiązały się ze swobodnym przepływem osób. Nie mówiąc już o stosunkach gospodarczych i handlowych. Chociaż Wlk. Brytania ma ogromny budżet i dochód na głowę mieszkańca to jednak ten bliski handel z Europą, po to przecież wybudowano tunel pod kanałem to wszystko, te połączenia, te więzi były przecież codzienne. Teraz okazało się, że to zostało zerwane. W samej Wlk. Brytanii przecież były ogromne tarcia, bo przecież Szkocja jest proeuropejska. Szkoci nawet chcieli zostać w Unii Europejskiej. Wyniki referendum nie były wszędzie identyczne. Stąd obywatele podzieleni i teraz doświadczeni tymi negatywnymi przypadkami opuszczenia Unii mogą mieć takie poczucie, że przestali należeć do europejskiego „jądra” czy organizmu, który jednoczy prawie pół miliarda obywateli z wyjątkiem kilku państw, a i te państwa należą do europejskiego obszaru gospodarczego.