Trzeba być pod wrażeniem. Decyzji rządu i reakcji Polaków. To budujące, jak silne mamy państwo i odpowiedzialnych obywateli

Ten czas wielkiej próby zapamiętamy na lata, bo (oby!) być może już nic takiego nam się nie przydarzy. W po części zamkniętym państwie życie wielu z nas zmieni się radykalnie. Zwolni. Przeżyjemy narodową kwarantannę. Jak na razie wiele wskazuje, że jesteśmy do niej nieźle przygotowani. I od strony administracyjnej, i naszej osobistej.

Czekałem na wczorajsze decyzje rządu. Wydają się najrozsądniejsze z możliwych. Granice nie zostały zupełnie zamknięte, ale wprowadzono na tyle drastyczne środki bezpieczeństwa, by móc spokojniej oczekiwać kolejnych dni epidemii. Pozostawiono możliwość bezproblemowego zrobienia podstawowych zakupów, ale ograniczono do minimum możliwości spotykania się z innymi ludźmi.

To, że jesteśmy w światowej awangardzie jeśli chodzi o tak systemowe i – w efekcie – jednoczesne wdrożenie ograniczeń dla rozprzestrzeniania się wirusa, musi napawać optymizmem. To szalenie trudna decyzja dla sprawujących władzę – niewygodna dla ludzi, niebezpieczna dla gospodarki, każąca uruchomić skomplikowane, rzadko (bądź nigdy) stosowane procedury alarmowe w tak wielu obszarach funkcjonowania państwa. Trzeba było odwagi, by ją podjąć. Rządowi należy się za to po prostu niski ukłon.

Ale trzeba było i rozumu. Posłuchania specjalistów – lekarzy, epidemiologów. Rzut oka na dotychczasowe statystyki i porównania z innymi krajami pokazuje, że na razie forma walki z szerzącą się zarazą jest skuteczna, a więc wybrana dobrze. Państwo wykonuje swoje zadania. Silne państwo.

Ale jest ono silne również siłą i mądrością swoich obywateli. Widać to po decyzjach większości opustoszałych zakładów pracy, w środkach komunikacji publicznej, na ulicach, w sklepach (i przed sklepami), w internecie. Mnóstwo wyrazów powszechnej solidarności i dojrzałości Polaków – wiele z nich przejawia się w akcji #zostanwdomu – rozumne przyjęcie koniecznych środków bezpieczeństwa. Bez narzekania. Ze świadomością odpowiedzialności jaka spoczywa na nas wszystkich.

Cisza ze strony opozycji po wprowadzeniu stanu klęski epidemicznej jest kolejnym potwierdzeniem słuszności działań gabinetu Morawieckiego, Szumowskiego i Kamińskiego (wymieniam tych ministrów, bo to na nich i podległym im służbom spoczywają najcięższe zadania). Chciałbym wierzyć, że to również nadzieja na mądrzejsze podejście do wyzwania, jakie stoi przed Polską. Że część polityków wreszcie zrozumie, iż ślepą uliczką jest szukanie w epidemii okazji do rytualnego konfliktu z rządem. I posłuchają ekspertów, którzy do znudzenia powtarzają, że masowe testy nie rozwiązałyby problemu. Oby jak najwięcej takich głosów, jak ten Rafała Trzaskowskiego (zdrowia, Panie Prezydencie!), który w mediach społecznościowych apeluje, by dokładnie wsłuchiwać się w komunikaty „przede wszystkim rządu, ale też samorządowców w tej sprawie”.

Oddzielne słowa uznania trzeba skierować do ministra zdrowia, który w permanentnie gorącym fotelu wyrasta na pierwszego człowieka tak na tej funkcji docenianego przez Polaków (nie zapominając o zasługach medycznych niektórych jego poprzedników). Chwalą go specjaliści, rozumieją Polacy, doceniają media za granicą. Nie sposób nie pochylić głowy przed jego ciężką pracą, stoickim spokojem, niezmienną rzeczowością w tłumaczeniu, z czym się mierzymy i konsekwencją we wprowadzaniu trudnych, ale niezbędnych decyzji.

Ale najbliższy czas to też szansa dla nas wszystkich. Zatrzymać się na chwilę, dostrzec priorytety, skupić się na najbliższych, poczuć narodową wspólnotę, zrozumieć, że często dzielą nas poglądy, ale dużo więcej łączy. Tego wszystkim Państwu życzę. Oraz zdrowia!

Zachęcam do spędzania narodowej kwarantanny z portalem wPolityce.pl. Nasza redakcja świeci pustkami, ale ciężko pracujemy w domach, by dostarczyć Państwu wszystkich najważniejszych informacji, ciekawych analiz, ważnych komentarzy. Bądźmy razem w tym trudnym czasie.