Sędziowski bunt nie zgaśnie w 2020 roku. Partyzanci z „kasty” okopią się w salach sądowych i na politycznych salonach

Czy jednym z głównych symboli odchodzącego roku 2019 był bunt „kasty” sędziowskiej? Ludzie stojący za rebelią chcieliby tak myśleć, ale sprawa jest dużo bardziej skomplikowana. Rachityczne protesty „społeczne” po zmianach w prawie, które mają na celu zdyscyplinowanie sędziów, pokazują, że płomień z 2017 roku zamienił się w płomyk, który rozpala garstkę Polaków zajętych najpierw Świętami, a teraz planowaniem nowego roku. Czy oznacza to jednak, że problem zniknął? Wręcz przeciwnie.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:Mocne słowa prezydenta o Gersdorf: „Wstyd za to, kto w ogóle został na urząd tego I prezesa Sądu Najwyższego wybrany”

CZYTAJ TAKŻE:Musiało zaboleć! Prezes Gersdorf odpowiada na krytykę prezydenta Dudy i staje w obronie sędziów: Nie walczą o swój status

Sędziowska „kasta” doskonale trzyma się w sądach. Kolegia i Zgromadzenia sędziowskie sabotują nowy nabór sędziowski, wydają mniej lub bardziej kuriozalne odezwy i uchwały i skutecznie paraliżują większość, która na wojnę z demokratycznie wybranym rządem nie ma najmniejszej ochoty. Uzbrojone w „Gazetę Wyborczą”, zagraniczne media i sparaliżowanych strachem publicystów prawnych, elity sędziowskie, czują się doskonale. Ta „partyzantka” znika z ulic polskich miast, by zapełniać sekretariaty sądów i łamy mediów, które otwarcie utożsamiają się z opozycją totalną. Strach przed reformami? Dobre sobie! Działania różnych sędziów „Juszczyszynów” i szefów sędziowskich stowarzyszeń pokazują, że w obwarowanym obozie „kasty” nikt o strachu nawet nie myśli. Co więcej, elity postanowiły całkowicie zrujnować integralność polskiego sądownictwa. Szokujący wyrok Izby Pracy Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2019 roku wskazuje, że wojna wchodzi w decydującą fazę. Oto bowiem, trzyosobowy (!) skład SN uznał sobie, że szczególnie umocowana, Izba Dyscyplinarna (ID) Sądu Najwyższego nie jest sądem w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej. Skąd taka teoria? Podobno wynika ona z orzeczenia TSUE z 19 listopada 2019 roku. Co tam, że o ID nie ma w przytaczanym wyroku niemal ani słowa. Ważne, że zausznicy odchodzącej na emeryturę prof. Małgorzaty Gersdorf, I Prezes Sądu Najwyższego uznali inaczej. Przy okazji „wyrzucili do kosza” Krajową Radę Sądownictwa. Czy powyższy wyrok rozbija polskie sądownictwo? Nie, ale jawnie wprowadza dualizm prawny i wyrywkowe uznanie (lub nieuznanie) konstytucyjnych instytucji i organów. Neguje (praktycznie) istnienie Trybunału Konstytucyjnego, nie uznaje prerogatywy prezydenta, który jako jedyny nominuje sędziów w Polsce.

CZYTAJ TAKŻE:Gorący spór o SN. Patryk Jaki: Jeśli uznać to orzeczenie Sądu Najwyższego, to nie mamy w Polsce demokracji, a sędziokrację

Oprócz działań systemowych kasta sędziowska znowu sięga po swoją ulubioną broń - histerię i propagandę. Sędzia Igor Tuleya przemawiający na wiecu w Warszawie rysował ponury obraz dyktatury, która niszczy ostoję demokracji, czyli stan sędziowski. Wtórował mu sędzia Markiewicz z Katowic, który mówił o „złodzieju”, który okrada mieszkanie i pozostaje w nim na dłużej. Demokratycznie wybrana (w kolejnych wyborach) władza zachowuje się dla prezesa „Iustitii” jak przestępca lub żołdak z Armii Czerwonej. Ktoś powie, że to krzyk bezsilności i ostatnie podrygi skrajnie upolitycznionych funkcjonariuszy „kasty” sędziowskiej. Nie mam takiego wrażenia. Ta składająca się z zaledwie kilkuset sędziów klika, skutecznie zastrasza i mami niemal 10 tysięcy sędziów polskich. Wierni sojusznicy z Czerskiej i Wiertniczej pilnują jednoczenie, by żaden z „nowych” sędziów nie czuł się zbyt bezpiecznie. Szokująca nagonka na tych, którzy chcą pracować normalnie i nie toczyć na sali sądowej wojny ideologicznej, jest przeprowadzana metodycznie i z kunsztem godnym komunistycznych szczekaczek medialnych. Zasada „Kto nie z nami, ten przeciwko nam” jest wciąż aktualna.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:Sędziowie czy już politycy? Tuleya i Markiewicz na proteście w obronie sądów: „Próbuje nam się ukraść konstytucję!”

Jak to wszystko będzie rzutowało na nadchodzący rok 2020? Przedsmak tego mieliśmy już w tym roku. Pewna siebie „kasta” sędziowska włączyła już karuzelę represji. Początkiem tego roku zostałem prawomocnie skazany karnie przez Sąd Okręgowy w Łodzi, za ujawnianie prawdy o Wojciechu Łączewskim, który skazał niegdyś Mariusza Kamińskiego oraz Macieja Wąsika na kary więzienia za bezwzględną i bezkompromisową walkę z korupcją. Niemal rok po moim skazaniu, w przedświąteczny piątek, Prokuratura Regionalna w Warszawie postawiła byłemu już sędziemu Łączewskiemu zarzuty m.in. składania fałszywy zeznań. Śledczy potwierdzili niemal wszystkie zarzuty stawiane Łączewskiemu. Czy czuję satysfakcję, że prokuratorzy potwierdzili ustalenia dziennikarzy sprzed ponad 3 lat? Nie. Jak mamy czuć bowiem jakąkolwiek satysfakcję, skoro skazany w karnym procesie zostaje Jan Śpiewak - obrońca lokatorów gnębionych przez mafię reprywatyzacyjną i klikę z warszawskiego ratusza. Dziś więc jedyną, skazaną w aferze reprywatyzacyjnej osobą jest właśnie on!

CZYTAJ RÓWNIEŻ:Jan Śpiewak: Moja sprawa pokazuje, że każdy, kto podniesie rękę na elity prawnicze, temu wymiar sprawiedliwości tę rękę utnie

CZYTAJ TAKŻE:„Wyborcza” próbuje skompromitować Śpiewaka! Cyngiel z Czerskiej ujawnia szczegóły wyroku na obrońcę lokatorów w aferze reprywatyzacyjnej

Inni mogą jednak liczyć na pobłażliwość polskich sądów. Władysław Frasyniuk obrażający policjantów, Obywatele RP organizujący uliczne zadymy i publicyści, którzy nazywają partię rządzącą „mafią”. Bezkarność części środowisk rodzi pytanie o zderzenie zwykłego obywatela z machiną sądową. Czy zacietrzewieni politycznie sędziowie w równy sposób potraktują na sali sądowej zwolennika Zjednoczonej Prawicy? Czy konserwatywny publicysta może wierzyć w niezawisłość osoby, która bierze udział w politycznych pikietach i wspólnie z oskarżonymi o łapówkarstwo, byłymi i obecnymi działaczami opozycji, krzyczy o „wolnych sądach”? To pytania retoryczne.

Ostatnie próby zdyscyplinowania „kasty” sędziowskiej to krok w dobrym kierunku. Oby tylko nie skończyło się na „kroku w tył”, który tak dobrze poznaliśmy w wakacje 2017 roku. Walka o prawdziwie „wolne sądy”, którą utożsamia dziś Zjednoczona Prawica jest walką o suwerenność Polaków. Walką, która nie zakończy się w 2020 roku.