Nareszcie któryś z biskupów wezwał Polaków do obrony tradycyjnych wartości. Teraz Polacy muszą to wezwanie podjąć

Ksiądz arcybiskup metropolita krakowski Marek Jędraszewski nie tylko wiedział, co mówi, ale też zdawał sobie sprawę, że spotkają go za to ataki z zewnątrz i intrygi wewnątrz. Wcale nie było oczywiste, że któryś z hierarchów jednoznacznie i stanowczo wstawi się za tradycyjnymi wartościami, wypieranymi przez radykalną lewicę.

CZYTAJ WIĘCEJ:

Ta homilia ks. abp. Jędraszewskiego bije rekordy popularności

W kurii krakowskiej nadal są duchowni, którym w czasie rządów kardynała Stanisława Dziwisza było aż za dobrze. Tymczasem głoszenie biblijnych słów „tak-tak, nie-nie” i wskazywanie zła wymaga odwagi, determinacji i znoszenia szykan, a być może także nowego rodzaju ataków. W angielskiej Wikipedii, z której korzystają setki milionów ludzi na całym świecie już uzupełniono biogram arcybiskupa Jędraszewskiego o fragmenty homilii, a w polskiej wersji już od lat metropolicie krakowskiemu przypisuje się tzw. „homofobię”. To oznacza, że aktywiści LGBT czuwają nad przekazem i pilnują, by opinia publiczna stawała się sceptyczna wobec hierarchy.

W Irlandii złamanie katolicyzmu nastąpiło według takiego samego planu – medialna kampania antykościelna tropiąca pedofilię, marsze LGBT, a dalej milczenie kościoła i rewolucja laicyzacji i ateizacji społeczeństwa. Do wczoraj groziło nam to samo, lecz arcybiskup Marek Jędraszewski w rocznicę wolnościowego i antytotalitarnego zrywu Polaków zaczął pisać nowy scenariusz.

Niestety – lewica swoją kampanię zaczęła wcześniej – antyklerykalizm i ateizm zyskały już kulturowe podłoże budowane zarówno w III RP jak i PRL. Dziś stoimy przed wyborem, czy chcemy grać według lewackiego scenariusza marginalizowania Kościoła i ideologizowania społeczeństwa, czy pójdziemy za wezwaniem arcybiskupa Jędraszewskiego.

Wspierać swoich duchownych, dbać, by nie byli obrażani na ulicach, w rozmowach bronić Metropolity Krakowskiego, nie ulegać prowokacjom – żadnej przemocy, agresji czy łączenia losu zwykłych osób homoseksualnych z aktywistami tęczowej międzynarodówki. Należy też rozmawiać z kapłanami, aby nie ulegli presji lewicowo-liberalnych środowisk, naciskom prasy i salonowych autorytetów. Historia pokazuje, że można się podnieść po kryzysach ekonomicznych, wojnach, skorumpowanych rządach – jednocześnie dzieje Zachodu pokazują, że po upadku Kościoła wrócić do wartości i tradycji już się nie da. Dlatego już dziś decydujemy, czy w kościołach w Polsce będą za 10 lat nadal Msze św. czy już dyskoteki.