NASZ WYWIAD. Dr Brzeski: Troska Fundacji Bertelsmanna jest zrozumiała, jeśli weźmie się pod uwagę nazistowskie korzenie koncernu Bertelsmann

Dzięki kontraktom rządowym, w ciągu kilku lat od przejęcia władzy przez Hitlera, rodzinna firma Bertelsmann Verlag przekształciła się w potężny koncern. W czasie wojny spółka akcyjna Bertelsmann AG  była największym dostawcą literatury dla Wermachtu. Dostarczyła 19 milionów egzemplarzy książek i broszur propagandowych „o treściach skrajnie uwłaczających Żydom oraz innym nacjom”

— mówi w rozmowie z portalem wPolityce.pl dr Rafał Brzeski, specjalista w dziedzinie wojny informacyjnej.

wPolityce.pl: Raport Fundacji Bertelsmanna opublikowany w „Rzeczpospolitej” wskazuje, że Polska spadła o 29 miejsc w rankingu demokracji, obejmującym 41 krajów zajmujemy 37 miejsce, tuż przed Węgrami. Skąd ta troska niemieckiej fundacji o sytuację w Polsce? Może to autentyczna troska, a my w Polsce szukamy spisków?

To jest autentyczna troska na niemiecką modłę. Przecież według niemieckiego sposobu myślenia wyniszczająca, niewolnicza praca czyni człowieka wolnym. Arbeit macht frei – prawda? Troska fundacji staje się zrozumiała, jeśli weźmie się pod uwagę korzenie koncernu Bertelsmann SE & Co.KgaA

Wspomniał pan o korzeniach, czy to prawda, że wydawnictwo Bertelsmanna, z którą jest związana fundacja rozwinęło się dzięki współpracy z III Rzeszą?

W przeciwieństwie do zapewnień o kreciej robocie przeciwko Hitlerowi i III Rzeszy, które można znaleźć w materiałach korporacyjnych, wydawnictwo ma silnie brunatną przeszłość. Rozkwitało w trakcie II wojny światowej dzięki publikacjom antysemickim i nachalnie propagującym narodowy socjalizm w wydaniu NSDAP. Dzięki kontraktom rządowym, w ciągu kilku lat od przejęcia władzy przez Hitlera, rodzinna firma Bertelsmann Verlag przekształciła się w potężny koncern. W czasie wojny spółka akcyjna Bertelsmann AG  była największym dostawcą literatury dla Wermachtu. Dostarczyła 19 milionów egzemplarzy książek i broszur propagandowych „o treściach skrajnie uwłaczających Żydom oraz innym nacjom”. Tak oceniała w swym raporcie specjalna Niezależna Komisja Historyczna, która w latach 90. badała powiązanie koncernu Bertelsmanna z nazizmem. Komisja ustaliła również, że wprawdzie na terenie Niemiec koncern nie korzystał z pracy niewolniczej, ale w polskich drukarniach przejętych w okupowanym Wilnie pracowali Żydzi zagonieni z lokalnego ghetta i podobnie było w okupowanej Rydze.

Za czasów rządów Donalda Tuska niemiecka fundacja całkiem inaczej oceniała nasz kraj. Przekonywała, że stan praworządności i niezależność sądownictwa były na wysokim poziomie.

No tak, ale administracja Tuska była spolegliwa. Dzięki niej Rzesza Niemiecka, która według orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w Karlsruhe nadal istnieje, mogła robić w Polsce kokosowe interesy. Dojną krowę się głaszcze, a nie chłoszcze.

Nagrodę od Niemców otrzymał również Tomasz Piątek, autor książki „Macierewicz i jego tajemnice”. Jak pan to skomentuje?

Widocznie w rozumieniu Berlina wart jest nagrody żurnalista, który wykonał brudną robotę i obrzucił błotem nieprzekupnego patriotę, czyli jak to się mówi w eurosalonach, populistę, ksenofoba i fanatyka zaszczepiającego młodzieży patriotyzm, zamiast edukować ją w duchu europejskiego internacjonalizmu, a nuż coś przyschnie?

„Partia rządząca PiS chce wymienić sędziów i podporządkować ich sobie. Prezes Jarosław Kaczyński ucieka się przy tym do „dzikich personalnych ataków na sędziów” – pisze dziennikarz i były korespondent „GW” w Berlinie Bartosz T. Wieliński na łamach niemieckiego dziennika „Die Welt”. Co pan sądzi o tych słowach? Zgadza się pan z nimi?

No cóż, nic nowego. „Polski terror znajduje się nieodmiennie na pierwszym planie” – pisał Joseph Goebbels 29 sierpnia 1939 roku. Autor cytowanych słów i publikująca go redakcja jak widać uważają, że sędziów można sobie podporządkować. Że w gruncie rzeczy sędziowie nie są wcale odważni, niezawiśli i nieugięci tylko mają kręgosłupy z plasteliny i można ich formować wedle woli, a problem leży tylko w tym, że według nich robi to Kaczyński. Nie wyobrażam sobie, żeby nieskazitelny, prawy sędzia o silnym charakterze dał sobą manewrować. Dał sobie cokolwiek narzucić albo dał się komukolwiek podporządkować.

A jeśli chodzi o „dzikie ataki personalne”, to pan Bartosz zapomniał dodać, że Jarosław Kaczyński trzyma za plecami drewnianą piłę, którą zamierza jak średniowieczny magdeburski kat rżnąć opornych sędziów na kawałki.

Not. ems