Popatrzcie – coś się w Polsce zmieniło i seryjny samobójca gdzieś zniknął. Jednak musi się go odszukać

Siódma rocznica śmierci śp. Andrzeja Leppera przypomina nie tylko o dramacie byłego przewodniczącego Samoobrony.

Jego przerażający koniec życia, ponoć samobójczy, wciąż przypomina o potwornej serii śmierci ludzi związanych z polityką, próbami dociekania do źródeł ogromnych nadużyć finansowych, albo też z wiedzą o Smoleńsku lub innymi wydarzeniami z pogranicza grozy. Seryjny samobójca krążył przez lata po Polsce niczym niewidoczny kat. Ilość tych dziwnych śmiertelnych przypadków jest tak wielka, że wystarczałaby na całą cywilizowaną Europę. Nie ma w niej bowiem państwa, w którym przez kilka, kilkanaście lat tak dużo osób związanych z władzą lub towarzyszących jej przedstawicielom w różnych okolicznościach, zginęłoby raptownie, ponoć samobójczo. Oczywiście o samobójcach – terrorystach tu nie mówimy.

Lista ofiar, o których mowa jest powszechnie znana, bo internetowe zapisy liczą przynajmniej kilkadziesiąt nazwisk, a są i znacznie obszerniejsze. Wicepremier z ramienia Samoobrony jest tu najbardziej znaną osobą, ale nikt, kto dobrze znał śp. generała Sławomira Petelickiego nie wierzy w jego samobójstwo, podobnie jak w podobną śmierć śp. Ryszarda Kucińskiego, prokuratora i adwokata, u którego Andrzej Lepper zdeponował ważne dokumenty. W Moskwie, w jakichś dziwnych okolicznościach pożegnała się z życiem także adwokatka A. Leppera śp. Róża Żarska. Kolejna seria łączona jest z tragedią smoleńska, a jeszcze wcześniejsza dotyczy afery FOZZ, bo nagle zginęło wiele osób mających dostęp do wiedzy o tym ogromnym złodziejstwie pieniędzy należących do funduszu, chyba specjalnie założonego w tym celu.

Naprawdę nie ma potrzeby wszystkich ofiar tu jeszcze raz przypominać, kto chce może z łatwością w internecie pamięć sobie odświeżyć. Warto jednak zauważyć, że seryjny samobójca po politycznej zmianie w Polsce gdzie się dobrze zamelinował, ale – trzeba wierzyć – nie tak dobrze, by mógł ukrywać się w tej melinie na zawsze.