4 etapy zniszczenia państwa! Demolka edukacji to element wojnyM. Nykiel: 4 etapy zniszczenia państwa! Demolka edukacji to element wojny

Takiego zdziczenia obyczajów nie doświadczaliśmy w Polsce od czasów II wojny światowej. Od lat przesuwane są granice publicznej agresji. Napastnicy są bezkarni nawet, gdy napadają na świątynie, dewastują kościoły, pochwalają zabijanie, atakują mundurowych, przeklinają prawicowych polityków. Władzę sprawują ludzie, których główne hasło wyborcze sprowadza się do wulgarnych ośmiu gwiazdek. Co gorsza, akcja była inspirowana przez Rosję. Neomarksistowska agenda wtargnęła do polityki, szkół i mediów. Kłamstwem, manipulacją i propagandą uderzono w rodzinę, Kościół, instytucje edukacyjne, rozmontowano programy wychowawcze. Genderowa ideologia rozszarpała emocjonalność młodego pokolenia, rozbroiła tożsamość, poczucie przynależności, pozbawiła autorytetów, rozsadziła granice. Młodzi ludzie zostali pozbawieni zdrowych wzorców i ram, o które mogliby się oprzeć. Nie mają wiedzy, wartości, wspólnoty. Popadają w samotność, odrętwienie i mroczny nihilizm. Jednocześnie trwa brudna, polityczna bijatyka, przypominająca pijacką burdę, a nie rządzanie państwem. Za tymi procesami rozgrywane są jednak zupełnie inne interesy i toczy się zupełnie inna wojna. Wewnętrzny konflikt i podsycanie niepokojów to tylko narzędzie długoterminowej walki.

Sowiecki plan na nowe czasy

Pseudowolność zawsze prowadzi do zniewolenia, nie tylko wewnętrznego. Już teraz Donald Tusk wykorzystuje sprawę nożowników w szkołach do wprowadzenia zamordystycznej ustawy, która ogranicza podstawowe wolności obywatelskie i prowadzi do skrajnej cenzury, która może być narzędziem do eliminowania oponentów politycznych podczas kampanii wyborczej. Zaostrzenia prawa domaga się Komisja Europejska, która Unię Europejską, wspólnotę wolnych narodów, z coraz większą determinacją przeobraża w zdominowaną przez Niemcy wspólnotę podległych im państw, w których nie ma przestrzeni na narodową tożsamość i chrześcijańskie fundamenty naszej cywilizacji. Zatrutą kolebką rewolucji kulturowej, która niszczy Europę, jest Szkoła Frankfurcka. Jej założyciele inspirowali się myślą nowej, marksistowskiej rewolucji, której podwaliny stworzyli w Moskwie w latach 20. ubiegłego wieku. Ich celem było podbicie Europy poprzez zniszczenie obyczajów.

Sowiecki plan dywersyjny został objawiony światu w latach 80. Tomas Schuman, nawrócony agent KGB (jako Jurij Biezmienow), wygłosił wówczas w USA serię wykładów na temat strategii „wojny bez walki”. Opisałam ją szczegółowo w książce „Pułapka gender”, wskazując na szereg analogii z wdrażaną już wówczas w Polsce agendą rewolucji genderowej.

4 etapy nowej rewolucji

Przebieg operacji przewrotu ideologicznego rozplanowano na cztery etapy:

1. DEMORALIZACJA – trwająca 15–20 lat,

2. DESTABILIZACJA (2–5 lat),

3. KRYZYS (2–6 miesięcy),

4. NORMALIZACJA – zaprowadzenie porządku na nowych warunkach.

1. ETAP DEMORALIZACJI wymaga czasu niezbędnego do przeprowadzenia gruntownej reedukacji co najmniej jednego pokolenia. Wyłapywane są negatywne tendencje, umiejętnie podsycane i nasilane. Wykorzystywani są „pożyteczni idioci” i „agenci wpływu”, ulokowani w mediach, w edukacji, w strukturach władzy państwowej, a nawet w strukturach religijnych. Wszystko po to, aby jak najskuteczniej osłabić kondycję moralną, intelektualną i fizyczną społeczeństwa.

Uwaga dywersantów skupiona jest na trzech wiodących obszarach:

·        obszarze idei (religia, edukacja, media, kultura),

·        obszarze struktur państwowych i społecznych,

·        obszarze życia rodzinnego i społecznego.

Stanowi to klucz do przemiany ideologicznej. Celem jest rozbicie tożsamości i systemu wartości, rozmiękczenie dogmatów religijnych, odebranie autorytetu Kościołowi, zastąpienie edukacji nauczaniem pozornym, dewastacja kultury, zniszczenie struktur życia społecznego i zastąpienie tradycyjnych instytucji czy organizacji społecznych nowymi. W miejsce rodziny mają się pojawić sztuczne twory wychowawczo-kontrolne. Wspólnotę narodową mają wyprzeć organizacje pożytku publicznego, które pod pozorem oddolnych inicjatyw będą dławić obywatelski głos narodu. Wszystko po to, aby odebrać ludziom inicjatywę, pozbawić ich odpowiedzialności, zniszczyć naturalnie istniejące więzi społeczne. Jednocześnie następuje przekazywanie kompetencji organów władzy państwowej w ręce prywatnych grup, często będących klikami interesów.

Wprowadzenie w struktury aktywistów ideologicznych, sztucznych tworów i niekompetentnych urzędników sprawia, że następuje powolna erozja państwa. Równocześnie podejmowane są starania, by skompromitować wymiar sprawiedliwości, podważyć zaufanie do instytucji mających chronić obywateli i stać na straży prawa oraz porządku publicznego. Na etapie demoralizacji ważne jest też tworzenie mechanizmu niezaspokojonych potrzeb, nakręcanego przez reklamę i media.

Znakiem rozpoznawczym tego, że społeczeństwo osiągnęło stan demoralizacji jest wszechobecny relatywizm i niezdolność do odróżnienia prawdy od kłamstwa czy dobra od zła. Wskazanym przez Schumana papierkiem lakmusowym demoralizacji jest sytuacja, w której osoba duchowna podważa zasady wiary, relatywizuje je, wykazuje się niezdrowo pojętą tolerancją, używa eufemizmów, ucieka od zdecydowanych sądów.

2. ETAP DESTABILIZACJI ma na celu całkowite rozregulowanie relacji społecznych, instytucji i organizacji. W jaki sposób? Wystarczy uwolnić w społeczeństwie działanie czynników negatywnych, a same zdestabilizują swój kraj. Uruchamia się tutaj strategię budowania wrogów i podgrzewania atmosfery walki. Następuje radykalizacja stosunków społecznych na wszystkich poziomach życia: gospodarczym, politycznym, społecznym. Podburza się jedne grupy przeciwko drugim, by zniszczyć relacje społeczne, rodzinne, sąsiedzkie, pracownicze.

Na etapie destabilizacji walka staje się wartością. Istotne jest, by zajęła jak największe przestrzenie życia, dlatego skutecznie budowane są barykady pomiędzy dziećmi a rodzicami, między uczniami a nauczycielami, między wiernymi a duchownymi. Zabieg ten ma służyć zwalczaniu autorytetów. Kategoria walki wybija się na pierwszy plan także w sferze prawa i porządku publicznego.

3. ETAP KRYZYSU to czas uaktywniania uśpionych agentów. Zostają przywódcami rozmaitych grup, zajmują wpływowe stanowiska, są osobami publicznymi, celebrytami, ekspertami, a w fazie kryzysu aktywnie włączają się w proces polityczny, często goszcząc w mediach. Ich obecność zostaje wzmożona do tego stopnia, że otumaniony odbiorca przyjmuje ich przekaz jako jedynie wiarygodny.

Etap kryzysu to faza, w której legalne organa władzy państwowej przestają należycie funkcjonować. Do struktur społecznych wpuszczane są wówczas ciała obce w postaci samozwańczych grup eksperckich. To ci sami, którzy na etapie demoralizacji wchodzili w struktury władzy i sterowali opinią publiczną. I choć konserwatywny rząd stosunkowo dobrze odpiera ten atak, część samorządów i instytucji jest wyjątkowo silnie zainfekowana neomarksistowską ideologią. Istotą tego stadium wojny informacyjnej jest doprowadzenie do osłabienia, a wręcz dysfunkcji państwa.

4. ETAP NORMALIZACJI. Jeśli trzy poprzednie etapy przebiegły zgodnie z założeniami, zdolność obywateli do samodzielnego myślenia jest już tak nadwyrężona, że można im wmówić wszystko. Społeczeństwo jest ponadto zmęczone nieudolnością władzy i życiem w rozmontowanych strukturach. Jest rozdrażnione i wycieńczone ciągłymi konfliktami i walką. Pragnie silnego przywódcy, który stanie u sterów władzy i zaprowadzi ład. W atmosferze oczekiwania na cud nagle objawia się polityczny zbawca. Przybywa z zagranicy lub wyłania się z lokalnego ugrupowania lewicowego czy liberalno-lewicowego i oświadcza, że gotów jest przejąć władzę. Według strategii zaprezentowanej przez Schumana, na tym etapie pozostają już tylko dwa wyjścia: wojna domowa albo inwazja. Każde z nich prowadzi do fazy zwanej NORMALIZACJĄ, choć z prawdziwym unormowaniem stosunków społeczno-politycznych niewiele ma wspólnego. Pamiętamy przecież, że termin ten został po raz pierwszy użyty przez sowiecką propagandę w 1968 roku w Czechosłowacji.

Tak oto stery kraju przejmuje nowa władza, która wprowadza własne rozwiązania i nadaje społeczeństwu nowe role. Dokładnie takie, jakich wcześniej nigdy by nie chciało przyjąć. Stabilizacja zostaje narzucona siłą. Jak przekonuje Schuman, to czas, w którym wszystkie elementy służące do zdemoralizowania narodu i zdemontowania struktur państwa zostają wyeliminowane. Nie ma tu już miejsca na dywersję, sianie zamętu, walkę o prawa gejów czy innych mniejszości. Nowe role wymagają stabilności. Celem jest wykorzystanie narodu i eksploatacja kraju.

Patrząc na to, co dzieje się w Polsce, można stwierdzić, że etapy podboju przebiegły podręcznikowo. Znajdujemy się w ostrej fazie wojny hybrydowej, a rząd Donalda Tuska nie panuje nad bezpieczeństwem państwa w żadnym zakresie. Kluczowe instytucje są przejmowane siłą, planowany jest skok na Trybunał Konstytucyjny i Narodowy Bank Polski. Mamy katastrofę budżetową, bezwładność państwa w zakresie bezpieczeństwa, rozmontowane struktury społeczne i pełną podległość czynnikom zewnętrznym. Do domknięcia całego planu pozostał zaledwie jeden element. To ostatnia szansa, by tej wojny nie przegrać.

 

Marzena Nykiel: Rozwalili szkołę i rodzinę, winią prezydenta. Tusk oblał kolejny test!