Prof. Nowak: „Jeżeli pozyskamy część z tych, którzy byli przekonani, że ‘polskość to nienormalność’ to już będzie wielki sukces”

Do części niestety nie dotrzemy z tym przesłaniem zgody. Ale jeżeli pozyskamy 1, 3 czy 4 proc. z tych, którzy byli do tej pory przekonani, że „polskość to nienormalność” - jak mówił kiedyś Donald Tusk - (…) to już będzie wielki sukces. Spotkać się możemy nie w Europie przeciwko Polsce, ale we wspólnym domu, który jest w Polsce

— powiedział na antenie Polskiego Radia prof. Andrzej Nowak.

Rozmówca Jerzego Jachowicza wskazał, że ważnym znakiem mijającego roku jest wzrost urodzeń w Polsce, czemu przysłużył się program 500+ i wysoki optymizm społeczny.

Większość Polaków patrzy z większym optymizmem na nasze miejsce w Ojczyźnie. (…) Polacy są gotowi „inwestować” w rodzinę i przyszłość

— powiedział.

To wiąże się także z poczuciem, że warto być Polakiem. Nie tylko, że warto żyć, ale warto żyć tutaj, w tej kulturze, tym języku

— dodał.

Historyk ocenił aktywność różnych sławnych aktorów, którzy występują w roli „autorytetów politycznych” opozycji.

Myślę, że jest w tym jakaś frustracja, nad którą można ubolewać

— stwierdził prof. Nowak, zaznaczając, że woli pamiętać tych aktorów z ich słynnych ról.

Ale rola w teatrze nie czyni nas z autorytetu politycznego. Każdy może mówić głupstwa i dlatego trzeba na to zjawisko spojrzeć z dystansem

— dodał, komentując także postać posła PO Michała Szczerby.

Posła Szczerbę wolę widzieć jako syna znakomitego boksera. Zamiana z boksu olimpijskiego na boks polityczny nie wyszła najlepiej w tej wymianie pokoleniowej w rodzinie Szczerbów

— stwierdził.

Prof. Andrzej Nowak odniósł się także do politycznej aktywności Lecha Wałęsy.

Wypowiedzi Lecha Wałęsy to jak akt najcięższego oskarżenia względem jego kompetencji intelektualnych i są trochę aktem oskarżenia wobec nas , jego wyborców sprzed lat

— powiedział.

Warto pamiętać, że ostatni sprawdzian polityczny pana Lecha Walesy przyniósł dość jednoznaczny werdykt poniżej 1 proc. Tego się trzymajmy. Polska nie ma żadnego problemu z Lechem Wałęsą, to Lech Wałęsa ma problem sam ze sobą

— stwierdził historyk.

To człowiek biedny, zagubiony, poplątany w swoich kłamstwach, któremu w tej chwili jedynie współczuję

— dodał.

Prof. Nowak nie szczędził krytycznych słów wobec szefa RE Donalda Tuska.

Jego odpowiedzialność za losy Polski w ostatnich kilku latach jest porównywalna chyba tylko z odpowiedzialnością prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Nie porównuję tych postaci pod innym względem

— zaczął historyk.

Rozmaite postaci związane z obozem Donalda Tuska są tylko pewnego rodzaju echem wypowiedzi czy koncepcji, które on reprezentuje, choć nie uważam, że jest ich autorem

— ocenił.

Zdaniem prof. Nowaka, największym obciążeniem Donalda Tuska jest postawa, jaką wybrał po tragedii smoleńskiej. W ocenie historyka „udawana miłość do Putina i dalsze brnięcie w kłamstwo”, przyczyniło się do ogromnego podziału.

To fundamentalny podział polityczny w postaci, która ma charakter egzystencjalny

— dodał.

Przyznanie się do błędu przez Donalda Tuska i tych, którzy za nim poszli, byłoby przyznaniem się do współudziału w – boję się tego słowa – największego przestępstwa

— stwierdził.

Prof. Andrzej Nowak był również pytany o zadanie budowania wspólnoty narodowej w sytuacji ogromnego podziału wśród Polaków.

To jest szalenie trudne zadanie, ale ogromnie cieszę się, że próbuje je podjąć – przecież nie sam – premier Morawiecki. W tym samym kierunku idzie prezydent. To zadanie każdego odpowiedzialnego polityka

— mówił.

Do części niestety nie dotrzemy z tym przesłaniem zgody. Ale jeżeli pozyskamy 1, 3 czy 4 proc. z tych, którzy byli do tej pory przekonani, że „polskość to nienormalność” - jak mówił kiedyś Donald Tusk - (…) to już będzie wielki sukces. Spotkać się możemy nie w Europie przeciwko Polsce, ale we wspólnym domu, który jest w Polsce

— zaznaczył.

Gdy mowa była o protestujących przeciwko reformie wymiaru sprawiedliwości, prof. Nowak powiedział:

Więcej ludzi w Polsce popiera tę reformę niż jest jej przeciwna. To się zmieniło w ciągu kilku miesięcy, gdy trwało przekonywanie z naszej strony – zwolenników tej reformy – że warto i trzeba dla dobra wspólnego jej dokonać . A ci, którzy przeciwko niej występowali, nie używali argumentów, ale krzyku i coraz bardziej nagiej siły.

Surową ocenę historyk wystawił także opozycji.

Trudno mówić o grupie ludzi, która znajduje się w sytuacji pewnego zagubienia – co widać jak na dłoni – inaczej, niż z pewnym współczuciem. Ale droga, którą szli, nie prowadziła do dobra Polski, ale jej szkodzeniu. Bo była wytyczona przez podział

— zaznaczył rozmówca Jerzego Jachowicza.

ak