10 pytań do opozycji w temacie pojednania. Czy da się zasypać rowy chamstwem i pogardą?

Tyle się dzisiaj mówi o potrzebie pojednania, zakopania rowów, zdemontowania wałów dzielących wały od normalnych ludzi, że postanowiłem i ja spróbować. Czemu zatem używam słowa „wały” w stosunku do osób, które blokują innemu człowiekowi odwiedzenie grobów najbliższej rodziny? vBo ostrzej nie mogę, po prostu – nie wypada.

Była kiedyś piękna i poruszająca piosenka Emiliana Kamińskiego zaadresowana do Wojciecha Jaruzelskiego, składająca się z samych epitetów. Kto musi (lub chce) się dowiedzieć, co kryje się pod moimi „wałami”, może sobie odtworzyć.

Ja się powstrzymam, choć nie mam złudzeń – mając naprzeciwko siebie takich „wałów”, żadnych wałów polsko-polskich się nie rozmontuje i żadnego rowu nie zasypie. To margines i jako taki, musi na  marginesie debaty publicznej pozostać. Sami się wykruszą, skacząc sobie w końcu do gardeł z okrzykami „Ty pisiorze, miałeś się rzucić pod koła!”, „Sam jesteś pisior, jak się miałem rzucić, jak kamer nie było!” itd. Szkoda słów. Poza dwoma: „won” i „paszli”.

A teraz o pojednaniu. Nie zbuduje się go bez ustalenia punktów spornych. Pragnę zatem (z całego serca) paniom (ze szczególnym uwzględnieniem pań: Muchy, Pomaski, Kidawy-Blońskiej, Scheuring-Wielgus, Gasiuk-Pihowicz, Schmidt, Wielowieyskiej…) oraz panom (Schetynie, Petru, Nitrasowi, Lisowi…) – zadać jedynie 10 prostych pytań. Odpowiedzi na nie umożliwią nam, czyli stronie przeciwnej (a łączy nas nie tylko sprzeciw wobec szperania w cudzych rzeczach) doprecyzowanie miejsc, w których jest szansa na spotkanie i spokojną rozmowę, o życiu, Polsce i świecie. A zatem:

1. Czy chcecie Państwo żyć w kraju, w którym można bezkarnie okupować salę plenarną Sejmu, ośmieszając przy okazji powagę tegoż Sejmu poprzez występy artystyczne – kabaretowe, wokalne i prestidigatorskie?

2. Czy chcecie Państwo żyć w kraju, w którego polityce obowiązują wyłącznie zasady mafijne, w stylu „wykluczyli naszego, damy im popalić”?

3. Czy uznajecie, że marszałek Kuchciński miał prawo wykluczyć z obrad posła Szczerbę, a wszelkie w tej sprawie zażalenia powinny być kierowane nie do ulicznych bojówek, a do np. Konwentu Seniorów?

4. Czy podoba Wam się popychanie posłanek partii przeciwnej, publiczne wyzywanie ministrów od „suczy”, trąbienie do ucha dziennikarzowi tylko dlatego, że nie jest pracownikiem „zaprzyjaźnionej” stacji telewizyjnej?

5. Czy pojęcie „wolnych mediów” oznacza dla Was wyłącznie te media, które zadają niewygodne pytania rządzącym, a z opozycją wykonują „ustawki” (jak ta posła Petru z red. Knapikiem z TVN, której zaprzeczał, dziwnym trafem, tylko ten ostatni)? Czy groźne spojrzenia przewodniczącego Schetyny oraz jego ucieczki przez dziennikarzami mediów publicznych, a także zapowiedzi pozwów składane przez przewodniczącego Petru to Wasz hołd składany wolności słowa, czy może zapowiedź, jak będą wyglądały prawa dziennikarzy za Waszych (czas przyszły na razie niedokonany) rządów?

6. Czy jesteście pewni, że filmowanie innych posłów i podsuwanie im pod nos swojego telefonu komórkowego z okrzykami „Damy z wami radę” jest najlepszą metodą zdobywania poparcia wśród elektoratu?

7. Czy Waszym duchowym patronem pozostaje Lech Wałęsa, który nie tylko, że wzywa do rozlewu krwi (nie da się wyskakiwać z okna bez uwzględniania takiego ryzyka), ale i oskarża uczciwych ludzi o to, że przyczynili się do samobójczej śmierci jego syna?

8. Czy uznajecie za walkę o polski interes narodowy i naszą pozycję międzynarodową wszelkie petycje i listy proszalne kierowane do polityków obcych państw? Od którego momentu byłaby to dla Was nowa Targowica, a do którego – element kampanii wyborczej?

9. Czy porównania demokratycznie wybranych władz do niemieckich zbrodniarzy wojennych nie wywołuje u Was sprzeciwu, że kala się w ten sposób bohaterstwo milionów ofiar prawdziwych nazistów?

10. Czy uznajecie wyniki ostatnich wyborów: prezydenckich i parlamentarnych, mając świadomość, że spory o Trybunał Konstytucyjny zaczęły się od niezgodnych z Konstytucją (jak sami przyznajecie) działań koalicji PO-PSL i nie mogą powodować kolejnych niezgodnych z prawem działań?

Wiem – to mało. Każdy z Państwa czytających te słowa mógłby zapewne dopisać swoich dziesięć pytań do opozycji totalnej. Ale od czegoś trzeba zacząć. Przypomnę – jesteśmy w sytuacji, w której na ani jedno z powyższych pytań nie otrzymaliśmy – na razie – odpowiedzi zgodnej z naszą.

Oznacza to wynik 0/10, a na takim zbyt wiele wspólnoty się nie zbuduje. A jednak – ośmielony wspaniałą postawą posła Nitrasa, który postanowił zawrócić bieg historii i z drogi w przepaść pomaszerował dziarsko drogą ku pojednaniu, czyszcząc zabrudzoną (nie przez niego – jak twierdzi) elewację biura poselskiego Joachima Brudzińskiego, spróbowałem.

Panu Nitrasowi dziękuję przy okazji z całego serca, zwłaszcza za słowa, iż mazanie po elewacjach politycznych przeciwników „jest niegodne”. O tym, co jeszcze w walce politycznej jest absolutnie „niegodne” postaram się napisać w innym tekście. A może nie będzie powodu?