W dniach od 8 do 17 października 2012 r. w Gimnazjum im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Poczesnej (ul. Bankowa 7) prezentowana jest wystawa Wolni i Solidarni, przygotowana przez Jacka Jaśkiewicza z wrocławskiego Stowarzyszenia Solidarność Walcząca. Polecamy!

Organizatorem prezentacji wystawy jest OBEP IPN w Katowicach we współpracy z Gminazjum im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Poczesnej i Stowarzyszeniem Solidarność Walcząca we Wrocławiu.

Ekspozycja przedstawia założenia ideowe i działalność jednego z największych i najbardziej radykalnych ugrupowań opozycji antykomunistycznej lat osiemdziesiątych - Solidarności Walczącej, powstałej w 1982 r. Zaprezentowane zostały główne pola aktywności organizacji - działalność wydawnicza, radiowa, akcje protestacyjne, demonstracje uliczne oraz sylwetki czołowych działaczy. Pokazane zostały kulisy walki podziemnych struktur SW z organami bezpieczeństwa PRL i innych państw bloku wschodniego, w tym przygotowania do stawiania czynnego oporu i produkcji broni.

Solidarność Walcząca to podziemna organizacja antykomunistyczna, powstała w Polsce w połowie roku 1982, założona i kierowana przez Kornela Morawieckiego. SW powstała na tle różnic wśród działaczy związku zawodowego "Solidarność", co do sposobu walki z komunistami po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego w 1981. Żądając niepodległości Polski i wolności dla narodów opanowanych przez komunizm, SW wykroczyła zdecydowanie poza syndykalistyczne cele i zadania. Otwarcie odmawiała komunistom prawa do sprawowania władzy i przewidywała szybki upadek komunizmu. Pomawiana była o nadmierny radykalizm i brak realizmu, ale to właśnie jej przewidywania okazały się najbardziej trafne.

Solidarność Walcząca skupiała ponad 2000 osób, miała kilkanaście oddziałów w całym kraju, oraz przedstawicieli za granicą. Organy kierownicze stanowili Przewodniczący, Rada SW i Komitet Wykonawczy. Głównymi formami walki były podziemna działalność wydawnicza i informacyjna, nadawanie nielegalnych audycji radiowych, organizowanie protestów, demonstracji ulicznych i strajków. SW współpracowała z podziemnymi strukturami związku zawodowego "Solidarność" i często udzielała im technicznego wsparcia.

Szczególną skuteczność zapewniał SW własny wywiad oparty na nasłuchu radiostacji służb bezpieczeństwa oraz współpracy niektórych funkcjonariuszy SB. W drugiej połowie lat 80. SW aktywnie wspierała ruchy wolnościowe w Europie Wschodniej i na terenie Związku Sowieckiego. Emisariusze organizacji docierali do Litwy, Łotwy, Estonii, Ukrainy, a także do Mołdawii, Gruzji, Kazachstanu, Armenii, Azerbejdżanu, dzieląc się doświadczeniami, udzielając fachowej pomocy, przemycając sprzęt drukarski i elektroniczny oraz ulotki SW i zakazane wydawnictwa (drukowane m.in. w językach czeskim, rosyjskim, węgierskim, ukraiński

W roku 1989 SW sprzeciwiła się porozumieniu z komunistami, do którego przystąpiła część opozycji w Polsce (tzw. okrągły stół), motywując to racjami moralnymi i politycznymi. Zakończyła swoją konspiracyjną działalność w roku 1990. Działacze SW usiłowali kontynuować pracę na rzecz wolnej Polski w ramach legalnej Partii Wolności, ale w nowych warunkach postulaty radykalnego zerwania z komunizmem nie zyskały uznania społeczeństwa. Współpraca polityczna i propagandowa sygnatariuszy porozumień "okrągłego stołu" doprowadziła do marginalizacji politycznej Solidarności Walczącej i prawie całkowitego zapomnienia jej wkładu w obalenie komunizmu. Dopiero ostatnio, po utracie władzy w Polsce przez postkomunistów i ich sojuszników, rola Solidarności Walczącej jest powoli przypominana. Główne hasła SW to: "Wolni i Solidarni" oraz "O wolność ludzi i narodów".

Logo organizacji to litery SW ułożone w znak kotwicy (symbol nadziei, a jednocześnie wierności tradycji). W czerwcu 2007 r. Solidarność Walcząca obchodzi 25 rocznicę powstania. W planowanych obchodach biorą udział najwyższe władze Rzeczypospolitej.

Witold Korona