No zagłaszczą nas, zagłaszczą na amen. Portal wPolityce.pl "to jedna z emanacji" polskiej Tea Party?

Red. Marek Beylin zaszczycił nas - czyli portal wPolityce.pl - felietonem na łamach "Gazety Wyborczej", i to w druku (to wyższy stopień uznania niż felieton na portalu Wyborcza.pl). Felieton red. Beylina - zatytułowany "Pryncypialna miłość polskiej Tea Party" - aż roi się od komplementów pod naszym adresem:

Lubię czytać portal wPolityce.pl, bo dowodzi on siły ludzkiego ducha. Gdy jakieś głupstwo wydaje mi się nie do wypowiedzenia, trach!, jest tam. Gdy w jakimś kącie rzeczywistości nie dostrzegam spiskowych macek, bach!, pokazują mi je.

Portal robią zawodowi dziennikarze, m. in. Michał Karnowski i Piotr Zaremba. Obok własnych komentarzy ściągają wypowiedzi z sieci i gazet. Jednak choć wypowiedzi te mają różnych autorów, nie są różnorodne - musi być źle albo o rządzie, prezydencie, PO, albo przynajmniej o "Gazecie". Stężenie myśli czujnych i słusznych, jakby sam prezes Kaczyński występował tam na żywo przez całą dobę.

Owszem, zdarzają się przytyki wobec prezesa, nawet komentatorzy portalu, bywa, pryncypialnie zarzucają mu, że już nie wierzy w zwycięstwo, że źle do niego prowadzi. Bo prawdziwa miłość jest pryncypialna. Jednak szala układa się jasno: prezes Kaczyński ma wady, rządzący mają we krwi zaprzaństwo.

Co dzień czytam, jak politycy PO na wiele sposobów zdradzają Polskę (nie doczytałem się jedynie, czy aby przy tym chichoczą). (...)

Tydzień temu w "Gazecie Świątecznej" mój kolega Witold Gadowski ubolewał, że w Polsce nie narodził się ruch podobny do amerykańskiego Tea Party, który by wymuszał na rządzie liberalną politykę gospodarczą. Ależ polskie Tea Party już się narodziło, tyle że to ruch na miarę naszych możliwości. I z lokalnymi różnicami. Tamte Tea Party uważa, że Obama jest komunistą, nasze - że Tusk to kagebista. (...)

Nasze Tea Party (...) jest szersze niż PiS, ma wyznawców, gazety, dziennikarzy. Portal wPolityce.pl to jedna z emanacji tego nieformalnego ruchu. (...)

Ale w USA więcej jest wiary w oczyszczenie świata ze zła. U nas nie ma entuzjazmu, tylko jęki, że prześladują i będą prześladować. Klimat depresji (...).

Moglibyśmy tylko podziękować za komplementy, gdyby nie nasze dziennikarskie śledztwo w sprawie felietonu. Pierwsze, niepotwierdzone jeszcze ustalenia wskazują, że powyższy tekst ma charakter aluzyjny. Red. Beylin chciał bowiem skrytykować macierzystą redakcję za medialno-polityczne sekciarstwo. Słusznie uznał, że na łamach "GW" nie tylko nie może, ale i nie powinien czynić tego wprost. Dlatego sięgnął po - znaną z czasów cenzury - formę aluzyjną.

Udało mu się doskonale. Wystarczy podmienić "wPolityce.pl" na "Gazeta Wyborcza", "Kaczyński" na "Tusk" oraz przestawić wektory dobro-zło, i mamy precyzyjny, insiderski opis pisma kierowanego przed red. Michnika. Cenne źródło wiedzy dla przyszłych pokoleń historyków i badaczy społecznych.

Kluczem jest zdanie:

Owszem, zdarzają się przytyki wobec prezesa, nawet komentatorzy portalu, bywa, pryncypialnie zarzucają mu, że już nie wierzy w zwycięstwo, że źle do niego prowadzi. Bo prawdziwa miłość jest pryncypialna. Jednak szala układa się jasno: prezes Kaczyński ma wady, rządzący mają we krwi zaprzaństwo.

Tak naprawdę powinno ono brzmieć następująco:

Owszem, "Gazecie" zdarzają się przytyki wobec premiera i rzadziej prezydenta, nawet komentatorzy gazety, bywa, pryncypialnie zarzucają mu, że za mało reformuje, że źle do prowadzi kraj. Bo prawdziwa miłość jest pryncypialna. Jednak szala układa się jasno: Tusk i Komorowski mają wady, opozycja ma we krwi autorytaryzm i geny nienawiści.

Ponieważ omawiany felieton powstał pro publico bono, niniejszym godzimy się z nadużyciem polegającym na wykorzystaniu naszego portalu jako nośnika antygazetowej aluzji.

Ps. Mamy nadzieję, że dekonspirując aluzję nie narobimy red. Beylinowi kłopotów. W razie represji oferujemy nasze łamy.