Zjednoczenie PiS z LD! Ważna rzecz. "Są osoby i środowiska, które bardzo chętnie będą zawierały koalicje z partią J. Kaczyńskiego"

Wczorajsze nawiązanie współpracy między PiS a Ludwikiem Dornem (LD) było wydarzeniem istotnym.

Po pierwsze, okazało się, że nieprawdą jest jakoby PiS straciło zdolność koalicyjną. To po prostu kalumnia i potwarz. Widać bowiem wyraźnie, że są osoby i środowiska, które bardzo chętnie będą zawierały koalicje z partią J. Kaczyńskiego. Podobno obok Ludwika Dorna (LD), ochotę na współpracę z PiS ma jeszcze Edmund Pieczarka z żoną (EP&wife) oraz Roman Kiczka z Koluszek (RK from K). Wraz ze szwagrem.

Po drugie, polskie życie polityczne staje się coraz bardziej transparentne. Kiedyś, żeby za swój głos dostać miejsce na liście wyborczej, trzeba było zamykać się w pokoju Renaty Beger i konfidencjonalnym tonem składać jej niemoralne propozycje. Dzisiaj robi się to oficjalnie, na konferencji prasowej, w świetle kamer. To duży postęp. Powinniśmy to docenić.

Po trzecie – okazuje się, że najważniejszym podmiotem polskiego krajobrazu partyjnego jest PJN. To jemu, a nie Platformie, poświęcona była pierwsza złośliwość i pierwszy wspólny atak zjednoczonych sił PiS i LD. To cieszy. Chyba więc nie popełniliśmy błędu nie prowadząc rozmów z LD i nie proponując mu wejścia do naszej inicjatywy.

A na koniec serio i poważnie – Panie Marszałku, rozumiem Pana decyzję i życzę Panu powodzenia. Pana obecność w polskiej polityce jest cenna. Wiem, że nie miał Pan innego wyjścia i jeśli chce Pan coś znaczyć w polityce, musi Pan dziś współpracować z tymi, których nazywał Pan eunuchami i uczestnikami procesu susłoizacji. Wiąże się Pan partią, o której pisał Pan jako o czaszce, która się już nie uśmiechnie. Dziś ta czaszka rechocze. Z Pana. Proszę jedynie, by nie zaczynał Pan swojej z nią współpracy od atakowania tych, którzy nie widzieli Pana w swoim gronie. Zarówno PJN, jak i PiS, są w opozycji wobec gnuśnych i beznadziejnych rządów PO. Zajmijmy się krytykowaniem gabinetu Donalda Tuska, a nie siebie nawzajem.

Z blogerskim pozdrowieniem, Marek Migalski