Męska twarz wPolsce24. "To tutaj spotykają się autorzy, których charyzmą można obdzielić kilka innych stacji telewizyjnych"

Przedstawiamy weekendowe hity najbardziej dynamicznie rozwijającej się telewizji w kraju.

W świecie mediów zdominowanym przez polityczną poprawność i unikanie trudnych tematów telewizja wPolsce24 staje się bastionem wolnego słowa i wyrazistych opinii. To tutaj spotykają się autorzy, których charyzmą można obdzielić kilka innych stacji telewizyjnych. „Męski punkt widzenia” w wydaniu wPolsce24 to nie tylko analiza faktów – to przede wszystkim odwaga w nazywaniu rzeczy po imieniu, rzetelność i patriotyczny fundament, który przyciąga przed ekrany miliony Polaków.

Rozmowa Wikły i „Kontra” Płużańskiego

Jednym z filarów dnia wPolsce24 jest „Rozmowa Wikły”. Marcin Wikło prowadzi swoje wywiady bez taryfy ulgowej. To nie są rozmowy pod dyktando spin doktorów ani występy promocyjne polityków. Każdy gość wie, że będzie musiał zmierzyć się z pytaniami o realne decyzje, zaniedbania i konsekwencje własnych działań.

Wikły nie interesują slogany. Dąży do konkretu, rozbiera wypowiedzi na części pierwsze, wraca do niewygodnych wątków. Jego rozmowy mają jasną strukturę – od faktów przez kontekst po wnioski. To publicystyka wymagająca, ale uczciwa. Bez podnoszenia głosu, za to z konsekwencją, która zmusza rozmówców do precyzji.

Do Wikły się przychodzi, Wikle się nie odmawia. Szef Kancelarii Prezydenta Zbigniew Bogucki, prezes Trybunału Konstytucyjnego Bogdan Święczkowski czy były premier Mateusz Morawiecki to tylko niektórzy ze styczniowych gości dziennikarza. „Rozmowę Wikły” można obejrzeć od poniedziałku do piątku o 8.15.

Tam, gdzie kończy się wywiad, zaczyna się debata. Emitowana od poniedziałku do piątku o 10.00 „Kontra” Tadeusza Płużańskiego polega na starciu argumentów. Tu nie ma miejsca na grzecznościowe wymiany uprzejmości. Są za to różne wizje Polski, różne interpretacje wydarzeń i wyraźnie zarysowane linie konfliktu.

Płużański nie wygładza w „Kontrze” różnic, nie sprowadza dyskusji do wspólnego mianownika. Przypomina, że demokracja polega na ścieraniu się poglądów. A przede wszystkim, że nie trzeba się tego bać.

Bez pardonu i autocenzury

Popołudniowe pasmo stacji otwiera program, który dla wielu stał się już formatem kultowym. „Bez Pardonu” (emisja od poniedziałku do piątku o 14.00) to królestwo Dariusza Matuszaka. Prowadzący – znany z tego, że nie gryzie się w język – stał się głównym celem ataków liberalno-lewicowego mainstreamu właśnie z powodu jego bezkompromisowości.

Matuszak nie boi się ostrych sądów i plastycznych porównań. Gdy inni wycofują się w obawie przed nagłówkami prorządowych mediów, on konsekwentnie punktuje hipokryzję klasy politycznej – jak w głośnej sprawie odpowiedzi na ataki Anne Applebaum na Donalda Trumpa. Widzowie uwielbiają go za to, że choć mógłby ująć pewne sprawy inaczej, po prostu tego nie robi, wybierając szczerość zamiast dyplomacji. To publicystyka z pazurem, której fundamentem jest prawo do własnej, konserwatywnej opinii.