„GW” znalazła pretekst, by uderzyć w Telewizję Polską: „TVP obraża sąsiadów Polski”; "Jakby na zamówienie Kremla"

„TVP obraża sąsiadów Polski” - grzmi Wojciech Maziarski na łamach „Gazety Wyborczej” zarzucając Telewizji Polskiej publikowanie na swoim portalu tekstów „jakby na zamówienie Kremla”. Oburzenie redaktorów z Czerskiej wzbudził artykuł „Jak Litwa i Białoruś podbierały Polsce bohaterów” autorstwa Krzysztofa Zwolińskiego.

Młody nacjonalizm niepiśmiennych do niedawna narodów musiał walczyć z pamięcią o elitach, bo te były polskie. Na przekór wszystkiemu, co było polskie, kształtowała się świadomość narodowa na Litwie, Białorusi i Ukrainie. Ale wrogość do polskości nie wystarczyła, niektóre postaci trzeba było po prostu zawłaszczyć. Kastuś Kalinouski jest jednym z tego przykładów

— ten wyrwany z kontekstu fragment posłużył publicyście do ataku na Telewizję Polską.

Maziarski stwierdza, że „nie warto cytować więcej, bo już nawet ten fragment daje pełne wyobrażenie o stylu i wymowie tekstu sprawiającego wrażenie, jakby był napisany na zamówienie Kremla zainteresowanego podsycaniem antagonizmów między narodami Europy Środkowo-Wschodniej”.

Jak można ocenić cały artykuł, czytając tylko wyrwany z kontekstu fragment? Tego Wojciech Maziarski, autor opinii o wspomnianym tekście na portalu TVP nie wyjaśnia. Zdumiewa przy tym, że potępia autora tekstu krytykującego nacjonalizmy litewski, ukraiński, białoruski… Do tej pory bowiem „Gazeta Wyborcza” sama krytycznie wypowiadała się o nacjonalizmach…

Tekst Zwolińskiego (właściwie, kto to taki? Wujek Google go nie zna, może to tylko pseudonim jakiegoś kremlowskiego trolla?) sam w sobie nie byłby groźny, gdyby ukazał się na łamach któregoś z marginalnych nacjonalistycznych pisemek. Jednak opublikowany został na stronie polskiej telewizji państwowej, a więc zyskał rangę stanowiska niemal oficjalnego

— napisał Maziarski.

Od kiedy to opinia jednego publicysty ma rangę oficjalnego stanowiska? I dlaczego każdy, kto odbiega od narracji narzucanej przez konkretne środowiska jest a priori okrzykiwany „ruskim trollem”?

W tekście Maziarskiego absurd goni absurd…

aw/Gazeta Wyborcza