Marzena Nykiel wśród nominowanych do nagrody im. Maziarskiego. GRATULUJEMY!

Niepokorni, odważni i rzetelni – to cechy sześciorga nominowanych do nagrody im. Jacka Maziarskiego. Tegoroczni kandydaci reprezentują różne dziedziny twórczości.

I tak Tadek Polkowski komponuje muzykę i pisze do niej słowa, które poruszają młodzież przywołując rycerskie cnoty Żołnierzy Wyklętych czy Polskiego Państwa Podziemnego w ogóle.

Krzysztof Skowroński stworzył przebojowe radio Wnet, a ostatnio także Kurier o tej samej nazwie i walczy w eterze i na łamach o wolność debaty i przestrzeń bez cenzury.

Marzena Nykiel jest redaktorem naczelnym portalu wPolityce.pl i publicystką, broniącą prawa do życia dzieci nienarodzonych i chroniącą prawa zdrowej, normalnej rodziny – ostatnio zdemaskowała lewicowe oszustwa dotyczące płci w książce „Pułapka gender”.

Tadeusz Płużański, jako historyk, wydaje książki („Bestie”, „Bestie 2”) niczym listy gończe, domagając się sprawiedliwości wobec zbrodniarzy bezpieki i wyszczególniając ich kolejne przestępstwa, z morderstwami włącznie. Podobnie

Jarosław i Joanna Szarkowie – małżeństwo historyków z Krakowa wykonuje misję popularyzatorską bez sięgania po marketingowe metody tabloidyzacji opowieści o przeszłości czy politycznych prowokacji. Piękną polszczyzną piszą o najmocniejszych kartach polskiej historii – Legionach Piłsudskiego, Żołnierzach Wyklętych, Kresach.

Zatem muzyk, radiowiec, publicystka i troje historyków. Nad gronem pięciorga nominowanych (krakowskie małżeństwo Szarków zostało nominowane wspólnie) obradowała kapituła nagrody w składzie: prof. dr hab. Jan Żaryn, dr Izabella Galicka, prof. Zofia Zielińska, prof. Krzysztof Dybciak, Krzysztof Czabański i Krzysztof Kłopotowski.

Do tej pory (od jesieni 2010 r.) nagrodzono już pięcioro niepokornych: Pawła Zyzaka, Jacka i Michała Karnowskich, Ewę Stankiewicz i dr hab. Sławomira Cenckiewicza.

Jacek Maziarski, patron nagrody, był filologiem polskim, dziennikarzem, politykiem. W 1991 roku został wybrany posłem z ramienia partii Porozumienie Centrum. Już podczas obrad „Okrągłego Stołu” przewidywał, że przejęcie przez opozycję antykomunistyczną władzy tylko ustawodawczej stanowi komunistyczną pułapkę wobec przewagi partyjnej nomenklatury w biznesie, mediach i służbach mundurowych. W jednym ze swoich ostatnich tekstów („Jak zmanipulowano wybory 2007 r.”) zdemaskował niemieckie tropy finansowania kampanii antyrządowej w 2007 r. („Zmień kraj, idź na wybory”).