Nie żyje aktorka Antonina Girycz-Dzienisiewicz. "Jej charakterystyczne kreacje na długo zostaną w pamięci widzów"

Aktorka przez ponad 30 lat występowała na scenie warszawskiego Teatru Współczesnego.

19 stycznia wieczorem w wieku 82 lat zmarła aktorka Antonina Girycz–Dzienisiewicz - aktorka teatralna, filmowa, radiowa i dubbingowa. Informację o śmierci przekazała PAP w czwartek w imieniu rodziny zmarłej, jej córka Julia Dzienisiewicz.

Aktorka przez ponad 30 lat występowała na scenie warszawskiego Teatru Współczesnego.

Nie była aktorką pierwszoplanową, ale jej charakterystyczne postaci drugoplanowe, epizody oraz kreacje dubbingowe na długo zostaną w pamięci widzów

— czytamy w informacji przesłanej przez rodzinę.

Artystka urodziła się 20 lutego 1939 r. w Berdyczowie (dzisiejsza Ukraina). W 1959 r. ukończyła we Wrocławiu studia dramatyczne i zadebiutowała rolą Ady w „Lekkomyślnej siostrze” Włodzimierza Perzyńskiego w reż. Igora Przegrodzkiego we wrocławskim Teatrze Dramatycznym.

W latach 1960-67 była aktorką m.in.: Teatru Lubuskiego w Zielonej Górze, Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu i Teatru Polskiego we Wrocławiu. W 1962 r. otrzymała nagrodę na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Magdy w przedstawieniu „Kondukt” wystawianym w Teatrze Lubuskim.

Od 1967 do 2001 r. Antonina Girycz-Dzienisiewicz miała etat w Teatrze Współczesnym w Warszawie. W tym czasie powstało trzynaście spektakli Teatru Telewizji z jej udziałem, m.in.: „Strach i nędza III Rzeszy”, „Malowana żona”, „Dziady”, czy „Komu wierzycie”.

Aktorka, w swoim dorobku, ma też wiele ról filmowych i serialowych, m.in. w „Polowaniu na Muchy” A. Wajdy, „Bilansie Kwartalnym” K. Zanussiego i „Czterdziestolatku” J. Gruzy.

Jak podaje Encyklopedia Teatru Polskiego wystąpiła w 156 audycjach i słuchowiskach Teatru Polskiego Radia, m.in. w: „Co tu kłopotu”, „Komu bije dzwon” i „Sława i chwała”. Kreacje głosowe tworzyła też w dubbingu w bajkach i filmach dla dzieci, m.in. jako Swatka w „Mulan”, babcia Georginia w „Charlie i fabryka czekolady” czy matka Gru w „Jak ukraść księżyc”.

Jak podkreśliła rodzina, uwielbiała pracę z młodzieżą.

Poza własną pracą zawodową zajmowała się przygotowaniem do egzaminów do szkół teatralnych i filmowych późniejszych koleżanek i kolegów, którzy obecnie pracują w zawodzie

— czytamy w przesłanej PAP informacji.

Była żoną Macieja Dzienisiewicza (1939-87), aktora, reżysera, dyrektora teatru i pedagoga. Ma z nim dwie córki - Julię i Izabellę.