Paweł Nowacki w "Sieci": Dekompozycja w kulturze trwa. Sami decydujemy, czy opowiadamy się po stronie dobra, piękna i prawdy

„Dekompozycja w dzisiejszej kulturze trwa. Był marsz przez instytucje neobolszewików włoskich, francuskich i niemieckich. I proszę, w Parlamencie Europejskim wymyślanych jest 49 albo i 200 płci. Do konstytucji krajów europejskich wpisywane jest prawo do zabijania ludzi (nienarodzonych)” – mówi Paweł Nowacki na łamach tygodnika „Sieci” w rozmowie z Jerzym Szmitem.

Z Pawłem Nowackim, współtwórcą niezależnego ruchu wydawniczego w latach 70. XX w., producentem filmowym, dokumentalistą, rozmawia Jerzy Szmit.

CAŁY WYWIAD Z PAWŁEM NOWACKIM: Każdy opór wobec kłamstwa i zła ma sens. A istota wolności polega na czynieniu dobra

Sami decydujemy, czy opowiadamy się po stronie dobra, piękna i prawdy, czy po stronie dekonstrukcji i twierdzeń, że nie ma żadnej prawdy, dobro zawsze jest niedoskonałe, a „zło” może być pozytywne. Jak to możliwe, że po doświadczeniu Holokaustu słyszymy wezwanie do mordowania wybranej grupy ludzi (nienarodzonych), a hasło „Aborcja jest ok!” krzyczy z okładki „Wysokich Obcasów”, tak wyczulonych w kwietniu na żonkile?

– mówi Paweł Nowacki.

Mamy tych, co chcą podlegać Moskwie, inni wolą Brukselę, Berlin czy Paryż. Jeszcze inni chcą stawiać na Chiny (nadal komunistyczne). Ci, którzy uważają, że sojusz ze Stanami Zjednoczonymi jest dla nas gwarantem niepodległości, są atakowani, bo w Ameryce dzieją się straszne rzeczy (jak za czasów Obamy czy Bidena). Opcja polska musi stale walczyć. Zwycięstwo Karola Nawrockiego znów daje szansę na polskość

– dodaje.

Dekompozycja w kulturze

Paweł Nawacki zwraca też uwagę na kwestię dekompozycji w dzisiejszej kulturze.

Dekompozycja w dzisiejszej kulturze trwa. Był marsz przez instytucje neobolszewików włoskich, francuskich i niemieckich. I proszę, w Parlamencie Europejskim wymyślanych jest 49 albo i 200 płci. Do konstytucji krajów europejskich wpisywane jest prawo do zabijania ludzi (nienarodzonych). Tak dekonstruuje się fundamenty człowieczeństwa. Tego w minionym wieku chcieli marksiści-leniniści w wydaniu bolszewików, maoistów czy jakiejkolwiek innej odmianie komunizmu. Ostatecznie chodzi o odrzucenie Boga, także w sztuce. Joyce’owskie non serviam [łac. nie będę służył – przyp. red.] – Bogu, ojczyźnie, rodzinie. W dziejach ludzkości były takie akty zaprzaństwa. Problem powstaje, gdy stają się one przymusem w systemach totalitarnych, modą lub poprawnością polityczną w tzw. wolnym świecie. Gdy człowiek buntuje się przeciwko Bogu, wpada w sidła diabła – ojca kłamstwa i chaosu

– czytamy.

Wszystkie najnowsze artykuły znajdziesz na wPolityce.pl/najnowsze. Nie przegap!

mly/Tygodnik „Sieci”