Krzysztof Zanussi: chrześcijaństwo było zawsze znakiem sprzeciwu. POLECAMY ciekawy wywiad!

Gościem krytyka filmowego portalu wPolityce.pl oraz tygodnika wSieci Łukasza Adamskiego i dziennikarza muzycznego ( dawniej wNas.pl) Grzegorza Kasjaniuka był Krzysztof Zanussi. Jeden z najważniejszych polskich reżyserów, twórca takich nagradzanych filmów jak „Iluminacja”, „Barwy ochronne”, „Constans” czy „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową” opowiadał o miejscu chrześcijaństwa w zlaicyzowanym świecie.

W audycji Okno na kulturę w Polskim Radio Olsztyn Zanussi mówił też o wyzwaniach stojących przed zapominającą o własnych korzeniach Europą. Reżyser „Cwału” podjął też temat poprawności politycznej. Zanussi ujawnia też o czym będzie jego owy film oparty na micie Fausta. Chodzi o film „Eter”, który reżyser kończy właśnie kręcić.

Czytaj fragment wywiadu i posłuchaj audycji!

Łukasz Adamski: Kończy Pan swój nowy film. Jest to tytuł, który intryguje i na pewno namiesza w polskim kinie – Faust. Czy to będzie film, który spowoduje ataki na Pana jak ostatnia produkcja?

Krzysztof Zanussi: Ataki zawsze się mogą zdarzyć i zawsze spodziewam się najgorszego. Film nie nazywa się Faust. Ja nie miałbym odwagi tak go nazwać. On nawiązuje do mitu Fausta. To jest jeden z najważniejszych europejskich mitów. Bardzo oryginalny mit. Żadna inna kultura czegoś podobnego nie stworzyła. Mit człowieka, który sprzedaje duszę. Sprzedaje to, co w sobie ma najcenniejszego. Ja to opowiadam w czasach, kiedy ludzie w duszę nie wierzą i również nie wierzą w tego, który tę dusze chciałby kupić. Istnienie szatana jest dla większości ludzi czymś ze sfery bajkowej. Ja wierzę, że to nie jest bajka.

Największą sztuczką szatana było wmówienie ludziom, że nie istnieje?

Już Andre Gide tak to sformułował. Rzeczywiście, prze to że w zło ucieleśnione ludzie nie wierzą, bardzo temu złu ułatwia działanie. Ale to jest teologiczne pytanie. […] Opowiadam o kimś, kto sprzedał duszę za władzę. Władza jest jedną z największych namiętności, jakie mogą dotknąć człowieka. Używam do tego eteru. Eter, który był uważany jako coś, co wypełnia kosmos. A jednocześnie zabiera ludziom wolność, ponieważ zabiera świadomość. Jednocześnie wyzwala ich z bólu. Eter jest metaforą, metaforą władzy, dobra i zła.

Co jest dziś tym eterem?

Dziś znamy dziesiątki środków, które ludzie posiedli, aby zniewalać innych. Ale eter był w tej konkurencji pierwszy. Jeszcze nie było innych środków, a już eterem odbierano świadomość. To mi się wydaje metaforycznie nośne, a czy będzie? To się okaże, gdy Państwo ten film obejrzą.

Robi Pan kino na przekór wszystkim dzisiejszym modom. Ale jak Pan jako katolik, konserwatysta odnajduje się w dzisiejszym kinie, ukąszonym przez postępowość i przez antywartości.

Ja się muszę z połową tych komplementów nie zgodzić. Antywartości to jest coś, co jest dziś bardzo w cenie. To się sprzedaje i jest mile widziane. Nie mam pewności czy jestem konserwatystą. Myślę, że wokół konserwatyzmu narosła w Polsce masa nieporozumień. Jest tak głębokie nieporozumienie co do znaczenia, że ja już nie wiem, czy mam się do tego przyznawać czy nie. Konserwatyzm kojarzy się z niechęcią do naprawy świata, a to jest najgorsza z możliwych definicji. Ja się ze światem jaki on jest nie chcę zgodzić. W tym sensie zatem nie jest konserwatystą. A to, że odnoszę się do wartości, które są wieczne, to czy jest to konserwatyzm?

Więc mam Pana nazwać kontrrewolucjonistą?

W jakimś sensie tak. Jeżeli to co przeżywaliśmy było rewolucją. Według mnie nie było, to była rewolucja udawana przywieziona na czołgach, na bagnetach. Wygenerowana z Hegla i z Marksa w krajach wolnych, bo ona tylko w Rosji przejęła tę władzę fizyczną. Nie było mi z nią nigdy po drodze…

CAŁY WYWIAD TUTAJ:Krzysztof Zanussi: chrześcijaństwo było zawsze znakiem sprzeciwu