Nowy DEKALOG? Znani reżyserzy w projekcie zainspirowanym KIEŚLOWSKIM

Gus Van Sant i Lee Daniels czy Jim Sheridan są wśród reżyserów 10-odcinkowego miniserialu „Ten Commandments". Serial jednoznacznie korzysta z pomysłu Krzysztofa Kieślowskiego. Czy można liczyć na równie spójną i przemyślaną wizję filmowego „Dekalogu”. Z kilku powodów jest to niemożliwe.

Miniserial będzie opowiadał o 10 nocach, o których opowie 10 znanych reżyserów. Wśród nich znajdują się takie nazwiska jak: Gus Van Sant ( „Buntownik z wyboru”), Lee Daniels ( „Kamerdyner”), Jim Sheridan ( „W imię ojca”) czy We Craven ( „Koszmar z ulicy wiązów”). Każdy z odcinków będzie oddzielną interpretacją kolejnego przykazania.

Miniserial produkuje Weinstein Company. „Każdy z wymienionych reżyserów znany jest ze swojego unikalnego stylu i gatunkowych zamiłowań, dlatego oczekujemy 10 zupełnie różnych odcinków.Każdy z reżyserów sam dopierze sobie swoją własną ekipę. Konfrontacja ich wizji będzie ekscytująca” –napisali producenci.

Czy serial będzie przypominał dzieło duetu Kieślowski-Piesiewicz? Z kilku powodów jest to mało prawdopodobne. Kieślowski wszystkie filmy zrealizował w jednym stylu, scenariusz poszczególnych odcinków łączył się poprzez pewne epizody i symbolikę w jedną całość. Kieślowski podobny zabieg wykorzystał w doskonałej trylogii „Trzy kolory”, gdzie jednym ze spoiw była tajemnicza postać. W amerykańskiej wersji nie można mówić o spójności stylu mini serialu choćby z tego powodu, realizują go zupełnie różni twórcy o specyficznej wrażliwości i filmowym stylu. Z jednej strony mamy dosłownego Danielsa, który lubi stawiać kropkę na i. Z drugiej strony można spodziewać się kolejnej prowokacji surowego Van Santa. Jak zaś swój epizod potraktuje mistrz horrorów klasy B Wesa Cravena? Czy jest możliwe znalezienie przez nich wspólnego mianownika? Dodatkowo dochodzi ideologizacja filmu. Zarówno Van Sant jak i Daniels mają jednoznacznie lewicowe poglądy. Czy będą chcieli przekuć „Dekalog” na swoją modłę? Trudno wyobrażać sobie by tak wyraziści filmowcy porzucili swój styl. Niemniej jednak cieszyć musi fakt, że filmowcy sięgają dziś po tematy żywo dotykające najistotniejszych kwestii wiary, egzystencji i duchowości. I choć wątpię by dorównali polskiemu mistrzowi, to z niecierpliwością na ich produkcję czekam.

Ł.A