EDWARD SHARPE & MAGNETIC ZEROS jeżdżą w zaadoptowanym szkolnym autobusie

Urokliwy debiut jedenastoosobowego kolektywu, którego muzyka i styl życia przywołują pamięć podobnych zespołów z południowej Kalifornii z przełomu lat 60. i 70. Sporo nostalgii i mnóstwo serdecznych emocji, odwołujących się do złotej epoki rocka.

To oczywiste, że utwory mini-orkiestry dowodzonej przez Sharpe’a (to nowe wcielenie Alexa Eberta, byłego lidera Ima Robot) wywołują mnóstwo pozytywnych skojarzeń ze stylistyką Motown, Parliament, The Doors czy The Mamas And The Papas. Podobny epicki rozmach aranżacyjny, pewien hymnowy klimat części kompozycji oraz nawiązujące do techniki wall-of-sound Phila Spectora brzmienia stawiają Edwarda Sharpe’a & Magnetic Zeros po nostalgicznej stronie rockowego spektrum.

_Edward Sharpe and the Magnetic Zeros - Home (Big Easy Express)_

---

_Edward Sharpe and the Magnetic Zeros - This Life_

Jednak, jeśli dobrze się wsłuchać, nie ma w tym ani cienia cynizmu, a za to tyle autentycznej pasji i szczerości, jakie mogłyby wypełnić niejeden album U2 (czego, dobrze się wsłuchajcie, dowodzi utwór „Carvis On”). Pierwszy singel z „Up From Below”, skocznie zorkiestrowany, nawiązujący do tradycji soulowej utwór „40 Day Dream” mógłby być natomiast ozdobą tak list przebojów w 1969 roku, jak i obecnie, w czasach nostalgicznych tripów spod znaku np. Polyphonic Spree.

_Edward Sharpe & the Magnetic Zeros - 40 Day Dream_

---

_Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Child_

Sharpe i jego załoga jeżdżą (jak na razie) w trasy w zaadoptowanym szkolnym autobusie, tak jak to czyniły kontrkulturowe i muzyczne komuny od czasów Merry Pranksters Kena Keseya po formację Delaney And Boney, o którą otarł się niegdyś Eric Clapton. Może to i powtórka z historii, ale może też i coś więcej skoro zespół ten szybko zdobył status wykonawcy kultowego.

GK / Sonic Records