Ostatnie pożegnanie Bożeny Dykiel. "Była naszym słońcem, które o wiele za wcześnie zgasło". Artystka spoczęła na Powązkach Wojskowych

Dziś odbyło się ostatnie pożegnanie Bożeny Dykiel. Msza święta pogrzebowa rozpoczęła się o godz. 12 w Kościele Środowisk Twórczych na Placu Teatralnym w Warszawie. „Zawsze perfekcyjna. Witalność, energia, pasja” - wspominał zmarłą ks. Andrzej Luter. Artystka spoczęła na Powązkach Wojskowych.

Bożena Dykiel, znakomita aktorka, dla nas przede wszystkim ukochana żona, mama i babcia, była wspaniałym, cudownym i ciepłym człowiekiem. Dbała o wszystkich, zawsze uśmiechnięta. Była naszym słońcem, które o wiele za wcześnie zgasło. Bożenko, bardzo cię kochamy i strasznie tęsknimy

— napisali mąż aktorki, Ryszard Kirejczyk, córki z mężami i wnuki.

Miłość, przyjaźń, serdeczność

List podczas Mszy św. w Kościele Środowisk Twórczych na Placu Teatralnym w Warszawie odczytał ks. Andrzej Luter.

Żegnamy wspaniałą aktorkę, człowieka dobrego, przyjacielskiego. Gdy wsłuchujemy się we wspomnienia o zmarłej na pierwszy plan wysuwają się słowa: miłość, przyjaźń, serdeczność, otwartość

— powiedział ks. Luter.

Zwrócił uwagę, że jej śmierć jest w pewnym sensie naszą śmiercią.

Przerywa bezpowrotnie rozwój tej miłości, przyjaźni tu na ziemi, ale nie kończy tej miłości i tej przyjaźni

— podkreślił kapłan.

Otaczamy dzisiaj religijnym szacunkiem zmarłą Bożenę. Istnieje bowiem silna wieź pomiędzy miłością, przyjaźnią, śmiercią i sacrum. (…) Bożena kochała i była kochana

— mówił ks. Luter.

Witalność, energia, pasja

Występowała w wielu teatrach, w filmie. Zagrała wiele wspaniałych ról, tutaj naprzeciwko nas, na scenie Teatru Narodowego. Wjechała na Hondzie jako Goplana w legendarnej „Balladynie” Słowackiego w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Tutaj też zagrała wspaniałą rolę, może dzisiaj trochę zapomnianą, ale wtedy dużo się o tej roli mówiło, w sztuce „Wacława dzieje” Garczyńskiego w reżyserii Hanuszkiewicza. Zawsze perfekcyjna. Aktorka żywioł. Witalność, energia, pasja

— wspominał ks. Luter

Przypomniał, że aktorka zagrała szereg ról w filmach Andrzeja Wajdy.

Ja bym chciał przypomnieć jedną rolę wstrząsającą rolę w nieco zapomnianym filmie Andrzeja Wajdy, w „Wielkim tygodniu” według opowiadania Jerzego Andrzejewskiego. Film o wielkim strachu w obliczu Holokaustu. Pamiętam te kreacje, dwie szczególnie, Bożeny Dykiel i Wojciecha Pszoniaka. Są nie do zapomnienia. Wielki strach, który zabija nasze wnętrza

— zaznaczył.

Ksiądz Andrzej Luter zakończył kazanie słowami filozofa i pisarza Karola Ludwika Konińskiego: „O Boże bądź! O umarli moi, bądźcie! Bądźcie, aby miłość nie wsiąkała w pustkę, aby miłość mogła trwać”.

Bożena jest!

— zapewnił.

„Pracowała z najwybitniejszymi”

List pożegnalny odczytał prezes Stowarzyszenia Filmowców Polskich Grzegorz Łoszewski.

Bożena pracowała z najwybitniejszymi z najwybitniejszych, poczynając od Andrzeja Wajdy, po Jerzego Hoffmana, Andrzeja Barańskiego czy Krzysztofa Kieślowskiego. Nie zamykała się w żadnym z gatunków. Przekraczała granice

— przypomniał.

Myślę, że jej tajemnicą było to, że oddawała całe swoje serce pracy. Robiła to z wielką intensywnością, hojnością. W końcu to serce się zatrzymało. Nagle, niespodziewanie i, jak zawsze w takich sytuacjach, budząc w nas bardzo głębokie poruszenie i niezdolność do pogodzenia się z tym. (…) Będzie nam brakowało jej głosu, uśmiechu, niesłychanej odwagi

— napisał Grzegorz Łoszewski.

Koleżanki i koledzy z planów

W pożegnaniu cenionej aktorki w Kościele Środowisk Twórczych na Placu Teatralnym w Warszawie wzięli udział koleżanki i koledzy z planów filmowych i teatrów, między innymi: Emilia Krakowska, Joanna Kurowska, Magdalena Zawadzka, Małgorzata Pieczyńska, Tadeusz Chudecki, Ewa Ziętek, Wiktor Zborowski i Zbigniew Buczkowski. Pojawiło się także wielu byłych i obecnych aktorów z „Na Wspólnej” takich jak Anna Guzik, Joanna Jabłczyńska, Sylwia Gliwa, Mieczysław Hryniewicz, Wojciech Błach, Robert Kudelski oraz Katarzyna Ptasińska.

Po Mszy św. uczestnicy pogrzebu przejechali na Powązki Wojskowe. Urnę z prochami zmarłej artystki pochowano w grobie rodzinnym.

Ceniona aktorka Bożena Dykiel

Ceniona aktorka Bożena Dykiel zmarła w czwartek, 12 lutego. O jej śmierci poinformował mąż artystki Ryszard Kirejczyk.

Bożena Dykiel urodziła się 26 sierpnia 1948 r. W 1971 r. ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1972-1985 występowała na deskach Teatru Narodowego w Warszawie.

Do legendy polskiego teatru przeszła rolą Goplany w „Balladynie” Juliusza Słowackiego w reżyserii Adama Hanuszkiewicza (premiera w 1974 r. w Teatrze Narodowym). Spektakl ten pamiętany jest do dziś za sprawą Goplany, która wjechała na scenę na motocyklu Honda.

Artystka współpracowała także z: Teatrem Satyryków STS, Sceną Prezentacje, Nowym, teatrami Syrena i Komedia. Można ją było oglądać także w Teatrze Telewizji i słuchać w Teatrze Polskiego Radia.

Bożena Dykiel zapisała się w historii kina i telewizji dzięki swoim wyrazistym kreacjom. Widzowie pokochali ją także za komediowe i charakterystyczne role w kultowych serialach Stanisława Barei, takich jak np. „Alternatywy 4”. Występowała też w filmach Andrzeja Wajdy („Wesele”, „Ziemia obiecana”, „Człowiek z żelaza”, „Wielki Tydzień”) oraz Janusza Zaorskiego („Awans”).

Ogromną popularność przyniosła jej rola Marii Zięby w serialu „Na Wspólnej”.

CZYTAJ WIĘCEJ:

— Nie żyje Bożena Dykiel! „Aktorka żywioł”. Zapamiętamy ją m.in. z filmów Andrzeja Wajdy i komedii Stanisława Barei. Miała 77 lat

— Ludzie ze świata polityki żegnają Bożenę Dykiel. „Wspaniała, ceniona i niezwykle lubiana aktorka”; „Straciliśmy wybitną osobowość”

PAP/oprac. Natalia Wierzbicka

Wszystkie najnowsze artykuły znajdziesz na wPolityce.pl/najnowsze. Nie przegap!