29 maja uroczystości pogrzebowe śp. mjr. Bogusława Nizieńskiego. Weźmie w nich udział prezydent Duda i prezes IPN dr Nawrocki

29 maja 2025 roku o godzinie 11.00 w Katedrze Polowej Wojska Polskiego (Warszawa, ul. Długa 13/15) rozpocznie się msza święta pogrzebowa zmarłego majora Bogusława Nizieńskiego, weterana walk o niepodległość Polski, kombatanta, żołnierza AK i działacza opozycji antykomunistycznej, kawalera Orderu Orła Białego. Kondukt pogrzebowy wyruszy spod Domu Pogrzebowego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (Powązkowska 43/45) o godz. 13.30. W uroczystościach weźmie udział Prezydent RP Andrzej Duda oraz prezes Instytutu Pamięci Narodowej dr Karol Nawrocki. Organizatorem uroczystości, zgodnie z wolą Rodziny, jest Instytut Pamięci Narodowej.

CZYTAJ WIĘCEJ: Zmarł sędzia Bogusław Nizieński. „Na wieczną wartę odszedł wielki Polak. Zawsze stał po stronie Dobra przeciwko złu”

Ja byłem wychowany wśród polskich żołnierzy, wśród mundurów żołnierskich polskich. Ja uważałem, że ta nasza Polska nie jest wolna, że rządzą nią ludzie niegodni tego, że trzeba robić wszystko, co tylko można, ażeby Polsce przywrócić prawdziwą wolność. Uważałem, że jeżeli nie poszedłem na tułaczkę więzienną, bo tak się udało, to muszę przynajmniej jako człowiek wolny – jak długo będę tym człowiekiem wolnym – służyć Polsce ze wszystkich sił

— mówił Bogusław Nizieński.

CZYTAJ TEŻ: Poruszające słowa sędziego Nizieńskiego z okazji 95. urodzin: „Moje życie było piękne, ale bolesne. Ofiarowałem je Polsce”

Bogusław Nizieński

Urodził się 2 marca 1928 roku w Wilnie. Miał 11 lat, kiedy wybuchła II wojna światowa.

Szkołę podstawową i gimnazjum kończył na tajnych kompletach. Już jako uczeń działał w małej dywersji – rozrzucał ulotki, malował napisy na murach.

W 1943 roku wstąpił do Armii Krajowej w Jarosławiu. Brał udział w Akcji „Burza”. Po wkroczeniu Armii Czerwonej pozostał w konspiracji. Na wiosnę 1945 roku wstąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej.

Po wojnie zdał maturę. W 1946 roku wyjechał do Krakowa. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak dopiero po odwilży 1956 roku uzyskał możliwość pracy w sądownictwie. Odmówił wstąpienia do PZPR, za co spotkało go wiele trudności. Jego najbliżsi byli nie tylko inwigilowani, ale i represjonowani, m.in. zamykani w stalinowskich więzieniach.

założył koło NSZZ „S”

Po powstaniu „Solidarności” wraz z kilkoma kolegami założył koło NSZZ „S” w Ministerstwie Sprawiedliwości, gdzie pracował w latach 1971–1981. Został wiceprzewodniczącym komisji zakładowej. Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych „Solidarności”.

Po 13 grudnia 1981 roku nie podpisał „deklaracji lojalności”, w następstwie czego został przeniesiony z ministerstwa do Wydziału Karno-Rewizyjnego Sądu Wojewódzkiego w Warszawie. W stanie wojennym roznosił ulotki, kolportował „Tygodnik Mazowsze” i bibułę, organizował zbiórki pieniędzy.

Po 1989 roku pełnił urząd Pełnomocnika Ministra Sprawiedliwości ds. Reformy Wymiaru Sprawiedliwości. Od lipca 1990 roku był sędzią Sądu Najwyższego, przeprowadzał m.in. rehabilitację niewinnie skazanych w okresie stalinizmu. W latach 1999–2004, po przejściu w stan spoczynku, pełnił funkcję Rzecznika Interesu Publicznego. Jego obowiązkiem było sprawdzanie oświadczeń polityków i urzędników dotyczących ich współpracy ze służbami PRL.

Przez lata aktywnie działał w środowiskach kresowych, m.in. w Towarzystwie Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej. Zasiadał w Zarządzie Głównego Związku Piłsudczyków oraz był honorowym członkiem Związku Polaków na Litwie.

W latach 90. sędzia Bogusław Nizieński został dwukrotnie odznaczony Orderem Odrodzenia Polski (Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Komandorskim). W 2008 roku „w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności dla przemian demokratycznych i wolnej Polski, za działalność państwową i publiczną” został odznaczony Orderem Orła Białego – najwyższym polskim odznaczeniem państwowym.

CZYTAJ RÓWNIEŻ: Prezydent Duda żegna sędziego Bogusława Nizieńskiego: „Pozostanie symbolem niezłomnej postawy i wzorem dla kolejnych pokoleń”

IPN