Leon XIV do młodych w Libanie: Macie entuzjazm, by zmienić bieg historii! „Wzrastajcie silni jak cedry i sprawcie, aby świat rozkwitał nadzieją!”

W kontekście pokoju przywołał ponadto słowa św. Jana Pawła II: „Nie ma pokoju bez sprawiedliwości, nie ma sprawiedliwości bez przebaczenia”.

Papież Leon XIV wezwał młodych katolików z Bliskiego Wschodu do odwagi, nadziei i budowania pokoju. Podczas spotkania z młodzieżą w libańskim Bkerké Ojciec Święty zaznaczył, że to właśnie młodzi „mają czas, aby marzyć, organizować się i czynić dobro”. Papież wskazał, że przyszłość „powstaje w ich rękach”, a prawdziwa siła Libanu i całego regionu rodzi się z nadziei silniejszej niż wojna i kryzysy.

„Bądźcie limfą nadziei”

Papież rozpoczął od pozdrowienia w języku arabskim „Assalamu lakum!” (Pokój z wami!), podkreślając, że pozdrowienie Zmartwychwstałego niesie „pełną miłości bliskość Boga”. pozdrowił zebranych młodych Libańczyków, ale także ich rówieśników z Iraku i Syrii.

Nawiązał do świadectw młodych katolików z regionu - Anthony’ego i Marii, Elie i Joelle - mówiąc, że ich historie „są jak jasne gwiazdy w ciemną noc”.

„Drodzy młodzi, być może ubolewacie nad tym, że odziedziczyliście świat rozdarty wojnami i zniekształcony przez niesprawiedliwości społeczne. Jednak w was tkwi nadzieja – dar, który nam, dorosłym, wydaje się już nieosiągalny. Wy macie czas! Macie więcej czasu, aby marzyć, organizować się i czynić dobro. Jesteście teraźniejszością, a przyszłość już powstaje w waszych rękach! Macie entuzjazm, by zmienić bieg historii!”

– powiedział. Papież dodał, że prawdziwy opór wobec zła zawsze ma imię miłości.

„Bądźcie limfą nadziei, na którą czeka ten kraj!”

– zaapelował Leon XIV.

Cedr, który rośnie z korzeni

Odwołując się do symbolu Libanu, Papież przypomniał, że siła cedru tkwi w głębokich korzeniach, tak jak siła narodu wyrasta z „pokornej, ukrytej i uczciwej pracy wielu osób czyniących dobro”. Zachęcił młodych, by czerpali z dziedzictwa tych, „którzy służą społeczeństwu, a nie wykorzystują go dla własnych interesów”.

„Wasza ojczyzna – Liban, rozkwitnie piękna i silna jak cedr, symbol jedności i płodności narodu”

— podkreślił Ojciec Święty.

„Poświęcenie Anthony’ego i Marii dla potrzebujących, wytrwałość Elie i hojność Joelle są zapowiedzią nowej przyszłości, którą należy ogłaszać poprzez pojednanie i wzajemną pomoc. W ten sposób spełniają się słowa Jezusa: ‘Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię’ i ‘Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi’. Drodzy młodzi, żyjcie w świetle Ewangelii, a będziecie błogosławionymi w oczach Pana!”

— dodał Papież.

Chrystus fundamentem pokoju

Papież odpowiadał też na pytanie młodych o punkt oparcia. Mówił, że nie może nim być idea, umowa, ani zasada moralna.

„Prawdziwym pryncypium nowego życia jest nadzieja, która pochodzi z góry: jest nią Chrystus!”

-– zaznaczył. Leon XIV zacytował też św. Augustyna, powtarzającego słowa Apostoła Pawła: „W Nim jednak i od Niego dany jest pokój”. W kontekście pokoju przywołał ponadto słowa św. Jana Pawła II: „Nie ma pokoju bez sprawiedliwości, nie ma sprawiedliwości bez przebaczenia”.

Papież mówił również o kruchości relacji w świecie, gdzie miłość bywa mylona z egoizmem.

„Miłość na czas ograniczony jest miłością ograniczonej jakości”

– zaznaczył.

„Jeśli w centrum relacji przyjaźni lub miłości znajduje się nasze „ja”, relacja ta nie może być owocna. Podobnie nie można naprawdę kochać, jeśli kocha się na czas określony, dopóki trwa uczucie: miłość na czas ograniczony jest miłością ograniczonej jakości. Natomiast przyjaźń jest prawdziwa, gdy przed ‘ja’ stawia się ‘ty’”

— mówił Ojciec Święty.

„To pełne szacunku i życzliwości spojrzenie na drugiego człowieka pozwala nam budować większe „my”, otwarte na całe społeczeństwo, na całą ludzkość”

— dodał.

Papież przypomniał słowa św. Jana Pawła II, który z natchnieniem mówił w Orędziu na XXXV Światowy Dzień Pokoju, 1 stycznia 2002 roku), że „nie ma pokoju bez sprawiedliwości, nie ma sprawiedliwości bez przebaczenia”.

„Tak właśnie jest: z przebaczenia wypływa sprawiedliwość, która jest fundamentem pokoju”

— dodał Papież.

Święci, którzy uczą odwagi

Leon XIV przypomniał młodych świętych Libanu – Rafkę, bł. Jakuba z Ghaziru i św. Szarbela, którego życie nazwał „potężnym światłem”.

„Jakże potężne światło emanuje z półmroku, do którego postanowił się wycofać św. Szarbel, stając się na świecie jednym z symboli Libanu. Jego oczy są zawsze przedstawiane jako zamknięte, jakby chciały zachować w sobie nieskończenie większą tajemnicę”

— mówił Papież. I zachęcał młodych:

„Drodzy młodzi, niech boskie światło świeci również w waszych oczach i niech zakwita kadzidło modlitwy. W świecie pełnym rozrywek i próżności, każdego dnia znajdujcie czas, aby zamknąć oczy i patrzeć tylko na Boga. On, choć czasami wydaje się milczący lub nieobecny, objawia się tym, którzy szukają Go w ciszy.”

Wspomniał też młodych świętych roku jubileuszowego, Karola Acutisa i Piotra Jerzego Frassatiego. Wezwał młodych, by – jak św. Szarbel – znajdowali czas na ciszę i modlitwę.

Apel o rozkwit nadziei

Na koniec Papież powierzył młodym modlitwę przypisywaną św. Franciszkowi: „Tam, gdzie jest nienawiść, spraw, abym niósł miłość… gdzie jest rozpacz, niech przyniosę nadzieję; gdzie jest ciemność, niech przyniosę światło”.

„Niech ta modlitwa podtrzymuje w was radość Ewangelii, chrześcijański entuzjazm. ‘Entuzjazm’ oznacza ‘mieć Boga w duszy’: kiedy Pan mieszka w nas, nadzieja, którą nam daje, staje się owocna dla świata”

— powiedział Leon XIV do młodych.

Dodał, że nadzieja przychodzi z pustymi rękami: są to ręce wolne, aby otworzyć drzwi, które wydają się zamknięte przez zmęczenie, ból i rozczarowanie.