Kardynał Robert Prevost jest czternastym papieżem w historii, który przyjął imię Leon. Pięciu z nich zostało ogłoszonych przez Kościół świętymi. Złotymi zgłoskami w dziejach chrześcijaństwa zapisał się zwłaszcza pontyfikat żyjącego w V wieku Leona I. Historycy Kościoła tylko dwóm papieżom w ciągu dwóch tysięcy lat zdecydowali się nadać przydomek Wielki. Mowa o św. Grzegorzu I i właśnie o św. Leonie I, którego panowanie przypadło na czasy, gdy przemijała postać tego świata – coś się kończyło (odchodziła nieuchronnie w przeszłość chwała Rzymu), a pojawiała się nowa rzeczywistość, której oznaką były coraz częstsze najazdy barbarzyńców. Jedna z takich inwazji została powstrzymana przez papieża jedynie siłą perswazji. W roku 452 Leon I wyszedł naprzeciw maszerującemu na Rzym na czele swych wojsk wodzowi Hunów Attyli i przekonał go, aby ten atakował Wiecznego Miasta.

Były to również czasy olbrzymiego chaosu i zamętu teologicznego, gdy nawet wielu biskupów i księży nie wyznawało prawdziwej nauki Chrystusowej, lecz głosiło herezje. Zasługą Leona I była walka o zachowanie czystości wiary chrześcijańskiej. To właśnie on odegrał czołową rolę podczas soboru w Chalcedonie, który przezwyciężył największy kryzys teologiczny tamtych czasów. Ojcowie soborowi, słysząc jego argumenty, pełni podziwu mówili: „To Piotr przemówił przez usta Leona”.