Franciszek w ostatnim dniu wizyty na Węgrzech: Bądźmy dla innych – przez słowa, gesty, codzienne czynności

"Pasterz, jak mówi Jezus, nie jest złodziejem czy rozbójnikiem; to znaczy nie wykorzystuje swojej roli, nie uciska powierzonej mu owczarni, nie +kradnie+ przestrzeni swoim braciom świeckim, nie sprawuje surowej władzy".

W ostatnim dniu wizyty na Węgrzech papież Franciszek odprawił w niedzielę rano mszę na placu Kossutha w Budapeszcie, przed parlamentem. Przybyły tysiące ludzi. W homilii papież mówił, że smutny jest widok „zamkniętych bram dla tych, którzy są obcy, inni, migrujący, ubodzy”, nie mają uregulowanej sytuacji życiowej. Apelował o braterstwo i współpracę, bez podziałów.

Na Mszę św. przybyli prezydent Węgier Katalin Novak, premier Viktor Orban, burmistrz Budapesztu Gergely Karacsony.

Jezus jest pocieszeniem w każdej sytuacji życiowej

Franciszek wskazywał, że Jezus jest pocieszeniem w każdej sytuacji życiowej; „w tym, co nosimy w sercu, w naszych rozterkach, w naszych lękach, w poczuciu klęski, która nas niekiedy ogarnia, w niewoli smutku, który grozi nam zamknięciem w klatce”.

Przychodzi jako Dobry Pasterz i wzywa nas po imieniu, aby powiedzieć nam, jak cenni jesteśmy w jego oczach, aby uleczyć nasze rany i wziąć na siebie nasze słabości, aby zgromadzić nas w jedno w swojej owczarni i uczynić nas bliskimi Ojcu i sobie nawzajem

— wskazywał Franciszek.

Dodał następnie: „Zebrał nas tutaj, aby pomimo tego że różnimy się od siebie i należymy do różnych wspólnot, wspaniałość jego miłości zgromadziła nas wszystkich w jednym objęciu”.

Papież mówił: „dobrze jest dzielić tę radość z delegacjami ekumenicznymi, ze zwierzchnikami wspólnot żydowskich, z przedstawicielami instytucji cywilnych i korpusu dyplomatycznego”.

„To jest właśnie katolickość: jesteśmy powołani do przyjęcia i szerzenia Jego miłości”

Wyjaśnił: „To jest właśnie katolickość: my wszyscy, chrześcijanie, wezwani po imieniu przez Dobrego Pasterza, jesteśmy powołani do przyjęcia i szerzenia Jego miłości, do tego, by jego owczarnia była włączająca, a nigdy wykluczająca”.

Jak podkreślił, wierzący są wezwani do tego, by pielęgnować relacje braterstwa i współpracy - nie wprowadzając podziałów między sobą, nie traktując wspólnoty jak zamkniętej społeczności, nie pozwalając, by kierowała nimi troska o obronę własnej przestrzeni, lecz otwierając się na wzajemną miłość.

Jezus wzywa, by wyjść na świat

Jezus wzywa, by wyjść na świat, do wyjścia na spotkanie z braćmi

— tłumaczył papież.

Apelował: „Dobrze to zapamiętajmy: wszyscy, nikogo nie wykluczając, jesteśmy do tego wezwani – do opuszczenia naszych stref komfortu i do znalezienia odwagi, aby dotrzeć na każde peryferie, które potrzebują światła Ewangelii”.

Smutny i bolesny jest widok zamkniętych bram – zamkniętych bram naszego egoizmu wobec tych, którzy codziennie przechodzą obok nas; zamkniętych bram naszego indywidualizmu w społeczeństwie, któremu grozi obumieranie w samotności; zamkniętych bram naszej obojętności wobec cierpiących i ubogich; zamkniętych bram dla tych, którzy są obcy, inni, migrujący, ubodzy

— oświadczył Franciszek.

Przestrzegał przed zamkniętymi bramami wspólnot kościelnych; „zamkniętymi dla siebie nawzajem, zamkniętymi dla świata, zamkniętymi dla tych, którzy nie mają uregulowanej sytuacji życiowej, zamkniętymi dla tych, którzy pragną Bożego przebaczenia”.

„Proszę was: otwórzmy te bramy! Także my starajmy się być jak Jezus”

Proszę was: otwórzmy te bramy! Także my starajmy się – poprzez słowa, gesty, codzienne czynności – być jak Jezus: otwartą bramą, bramą, która nigdy nie zostaje zatrzaśnięta nikomu przed nosem, bramą, która pozwala wejść wszystkim, aby doświadczyć piękna miłości i przebaczenia Pana

— wezwał papież.

Powtarzam to szczególnie sobie, moim braciom biskupom i księżom – nam, pasterzom. Bo pasterz, jak mówi Jezus, nie jest złodziejem czy rozbójnikiem; to znaczy nie wykorzystuje swojej roli, nie uciska powierzonej mu owczarni, nie +kradnie+ przestrzeni swoim braciom świeckim, nie sprawuje surowej władzy