Apel papieża Franciszka: Przed Księciem Pokoju, który przychodzi na świat, złóżmy wszelką broń każdego rodzaju

Przed Księciem Pokoju, który przychodzi na świat, złóżmy wszelką broń każdego rodzaju” - powiedział papież Franciszek podczas przedświątecznego spotkania z Kurią Rzymską w czwartek. Podkreślił, że „wszelka wojna, aby ją ugasić potrzebuje przebaczenia”. „Inaczej sprawiedliwość staje się zemstą, a miłość jest uznawana jedynie za formę słabości” - ostrzegł.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

— Papież złożył Polakom życzenia świąteczne! Wspomniał o przyjęciu uchodźców. „Z wielką hojnością otworzyliście drzwi swoich domów”

— Papież zachęca wiernych do modlitwy: Prośmy Maryję, aby poruszyła serca tych, którzy mogą zatrzymać wojnę na Ukrainie

Wojna i przemoc to zawsze porażka

W tradycyjnym przemówieniu do zwierzchników urzędów Kurii Rzymskiej, zreformowanej gruntownie w tym roku, papież podkreślił:

Nigdy tak jak w tej chwili nie odczuwamy wielkiej tęsknoty za pokojem. Myślę o udręczonej Ukrainie, ale także o wielu konfliktach, które toczą się w różnych częściach świata.

Wojna i przemoc - dodał - są zawsze porażką.

Franciszek zaznaczył, że religia nie może przyczyniać się do podsycania konfliktów.

Ewangelia jest zawsze Ewangelią pokoju i w imię żadnego Boga nie można ogłosić wojny „świętą”. Tam, gdzie panują śmierć, podziały, konflikty, cierpienie niewinnych, tam możemy tylko rozpoznać Jezusa ukrzyżowanego

— oświadczył.

Papież podkreślał, że kulturę pokoju buduje się nie tylko pomiędzy ludami i narodami.

Zaczyna się ona w sercu każdego z nas. Cierpiąc z powodu szalejących wojen i przemocy, możemy i musimy wnieść nasz wkład w pokój, starając się wykorzenić z naszych serc wszelki korzeń nienawiści i niechęci wobec naszych braci i sióstr, którzy żyją obok nas

— dodał.

Zacznijmy od siebie

Zwrócił uwagę na znaczenie przebaczenia.

Zachęcił do refleksji: „czy gorycz jest w naszych sercach? Co ją karmi? Z czego rodzi się pogarda, która bardzo często tworzy dystans między nami i podsyca gniew i urazy?”.

Dlaczego obmowa we wszystkich jej odmianach staje się jedynym sposobem mówienia o rzeczywistości?

— pytał.

Franciszek mówił, że jeśli chce się, by ustał zgiełk wojny i ustąpił miejsca pokojowi, to należy zacząć od siebie.

Święty Paweł mówi nam wyraźnie, że życzliwość, miłosierdzie i przebaczenie są lekarstwem, jakim dysponujemy, by budować pokój

— powiedział papież.

Jak zaznaczył, istnieje nie tylko przemoc zbrojna, ale także przemoc werbalna, psychologiczna, przemoc związana z nadużywaniem władzy oraz „ukryta przemoc związana z plotkowaniem”.

Przed Księciem Pokoju, który przychodzi na świat, złóżmy wszelką broń każdego rodzaju. Niech nikt nie wykorzystuje swojej pozycji i roli do poniżania drugiego

— wezwał.

Dodał: „Niech wdzięczność, nawrócenie i pokój będą darami tych Świąt”.

Liczą się zmiany

W przemówieniu do kardynałów i biskupów Franciszek ostrzegł również:

Naszym pierwszym wielkim problemem jest zbytnie pokładanie ufności w sobie samym, w naszych strategiach, naszych programach.

Niektóre upadki, także Kościoła, są wielkim przypomnieniem, by w centrum postawić ponownie Chrystusa

— oświadczył.

Jak mówił papież, „nie wystarczy potępić zło, nawet to, które czai się wśród nas”. Tłumaczył, że w jego obliczu trzeba zdecydować się na nawrócenie.

Zwykłe potępienie może dać nam złudzenie, że rozwiązaliśmy problem, ale w rzeczywistości liczy się dokonanie zmian, które pozwolą nam nie dać się już uwięzić logice zła

— uważa Franciszek.

„Uprzejmy diabeł” przynosi kwiatki

Do szefów instytucji Kurii Rzymskiej apelował także o czujność.

Wielka ostrożność, jaką musimy zachować w tym momencie naszego istnienia wynika z faktu, że formalnie nasze obecne życie jest w domu, w murach instytucji, w służbie Stolicy Apostolskiej, w samym sercu ciała kościelnego. I właśnie z tego powodu możemy popaść w pokusę myślenia, że jesteśmy bezpieczni, że jest nam lepiej, że nie musimy się już nawracać

— dodał.

Faktycznie jednak, „znajdujemy się w większym niebezpieczeństwie niż wszyscy inni, ponieważ sidła zastawia na nas „uprzejmy diabeł”, który nie przychodzi robiąc zgiełk, lecz przynosząc kwiaty”.

mam/PAP