Co jest źródłem niemieckiej polityki? Bosak cytuje książkę le Carré. "Oburzałem się, że starzy hitlerowcy zajmują wysokie stanowiska"

Wicemarszałek Sejmu Krzysztof Bosak z Konfederacji zwrócił uwagę na bezcenny fragment książki znanego pisarza i dyplomaty Johna le Carré. Opisuje on niebędący rzadkością przypadek jednego z niemieckich zbrodniarzy, którzy w powojennej rzeczywistości nie tylko nie zostali rozliczeni, ale świetnie prosperowali w nowym niemieckim państwie. „Oburzałem się, że starzy hitlerowcy zajmują wysokie stanowiska” - czytamy we wspomnieniach le Carré.

Czy Niemcy rzeczywiście rozliczyli się ze swej zbrodniczej przeszłości? Realizowana od wielu lat polityka historyczna Berlina, przekonała niemal wszystkich, że po II wojnie światowej Niemcy stały się zupełnie innym krajem. Dlatego skonkretyzowane w czasie rządów Zjednoczonej Prawicy żądania zapłacenia przez reparacji, których niegdyś nie otrzymaliśmy, odbiły się szerokim echem na arenie międzynarodowej, przysparzając naszemu zachodniemu sąsiadowi niemałych kłopotów.

CZYTAJ TAKŻĘ: Prezydent Nawrocki: To naród niemiecki doprowadził do zbrodni, którą znamy jako Holokaust. To naród niemiecki popierał Adolfa Hitlera

„Zjadał tę żabę i uśmiechał się grzecznie”

Teraz Berlin stara się temat reparacji dla Polski zamilczeć i przeczekać, licząc na to, że już nie wróci. Jak tłumaczyć tę politykę hipokryzji? Niezwykle cenną wskazówkę można znaleźć w książce znanego pisarza i dyplomaty Johna le Carré „Tunel z gołębiami”. Na podstawie własnych doświadczeń autor opisuje mentalność Niemców, którzy po zakończeniu wojny dokonali asymilacji wielu zbrodniarzy i włączyli ich w państwowe struktury.

Ze wspomnień Johna le Carré z okresu jego służby dyplomatycznej i wywiadowczej w latach 60. w ambasadzie w Bonn

— napisał w mediach społecznościowych wicemarszałek Sejmu Krzysztof Bosak.

Polityk Konfederacji zacytował fragment książki znanego pisarza Johna le Carré, który można znaleźć na stronie 32 w rozdziale drugim pt. „Ustawy doktora Globkego”.

Nie chciałbym sprawiać wrażenia, iż przez całe trzy lata, które spędziłem wtedy w Niemczech, wyłącznie się oburzałem, że starzy hitlerowcy zajmują wysokie stanowiska, podczas gdy cała uwaga mojej służby koncentrowała się na promowaniu brytyjskiego handlu i na walce z komunizmem. A jeżeli się oburzałem na starych hitlerowców - zresztą wcale nie byli tacy starzy, skoro w roku 1960 byliśmy tylko o pół pokolenia młodsi od samego Hitlera - to dlatego, że identyfikowałem się z moimi niemieckimi rówieśnikami, którzy chcąc coś osiągnąć w życiu, musieli być uprzejmi dla ludzi mających swój udział w doprowadzeniu ich kraju do ruiny.

Wciąż zadawałem sobie wtedy pytanie, jak musiał się czuć młody początkujący polityk, świadomy, że we władzach jego partii brylują takie osobistości, jak Ernst Achenbach, który jako wysoki urzędnik niemieckiej ambasady w Paryżu podczas okupacji osobiście nadzorował masowe wywózki Żydów do Oświęcimia. Przed sąd ciągali go i Francuzi, i Amerykanie, ale Achenbach, z zawodu prawnik, załatwił sobie jakieś tajemnicze rozgrzeszenie i zamiast stanąć przed trybunałem norymberskim, założył świetnie prosperującą kancelarię prawną, specjalizującą się w bronieniu ludzi oskarżonych o te same zbrodnie, jakie sam popełniał. Jak reagował mój początkujący niemiecki polityk na to, że jego karierę obserwuje taki Achenbach? Ciągle się nad tym zastanawiałem. Czy zjadał tę żabę i uśmiechał się grzecznie?

— czytamy we wspomnieniach pisarza i dyplomaty.

Podsumowanie

John le Carré to były funkcjonariusz MI6 i autor wielu powieści szpiegowskich, w których nie stroni od wątków autobiograficznych. Z racji swego ogromnego realizmu od lat cieszą dużą popularnością czytelników i sporo z nich została zekranizowana. Większość z nich opisuje sposób działania i szpiegowskie intrygi i gry wywiadu NRD. Opublikowane zaledwie 10 lat temu wspomnienia le Carré pt. „Tunel z gołębiami” pomaga zrozumieć wiele zakulisowych kwestii dotyczących polityki międzynarodowej tamtych lat.

CZYTAJ TAKŻE: Ischinger zaproponował, aby Polska otrzymała broń w ramach reparacji. Niemieccy politycy są przeciw. „Nie powinniśmy dać się wykorzystać”

Robert Knap/X

Wszystkie najnowsze artykuły znajdziesz na wPolityce.pl/najnowsze. Nie przegap!