Prezydent Nawrocki: Ci, którzy dzisiaj chcą nas uczyć demokracji, nazywali Jaruzelskiego "człowiekiem honoru". Tak nie wygląda wolność

„Jak można otrzymać wyrok 4 czy 8 lat pozbawienia wolności, gdy strzela się do niewinnego człowieka? Jak można mówić o wolności, praworządności, gdy w XXI wielu nie postawiło się przed sądem tych, którzy tu mordowali i rozlewali krew polskich górników. Mordowali swoich braci – Polaków” - powiedział prezydent Karol Nawrocki podczas uroczystości związanych z upamiętnieniem 44. rocznicy pacyfikacji katowickiej kopalni Wujek – największej tragedii stanu wojennego. 16 grudnia 1981 r. zomowcy oddali strzały do protestujących w Wujku górników, zabijając dziewięciu z nich i raniąc kilkudziesięciu innych.

W tegorocznych obchodach rocznicy uczestniczył – z rodzinami ofiar, uczestnikami historycznego strajku i związkowcami – prezydent Karol Nawrocki. Uroczystości rozpoczęły się wczesnym popołudniem w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, nieopodal Wujka. W swoim przemówieniu prezydent Nawrocki mówił o ideach jakie niosła za sobą Solidarność, a które najmocniej dały o sobie wyraz tutaj, podczas strajku górników.

Śląsk i piękni polscy Ślązacy. Śląsk złożony z ciężkiej pracy. Ziemia, która zna ciężka pracę. Ziemia, która wypełniona jest miłością do Polski. Ziemia, która wypełniona jest zwycięstwami dla Polska, ale także ziemia ludzi i ludzie, którzy złożeni są z tragicznych wspomnień, krwi i cierpienia 9 górników zamordowanych przez komunistów 44 lata temu

— mówił.

O Solidarności powstało wiele traktatów. (…) Ale nikt i nic nie opisze tak Solidarności jak to, co wydarzyło się tutaj w kopalni Wujek po 13 grudnia 1981 roku. Bo czemu górnicy strajkowali? Bowiem aresztowano jednego z nich – przewodniczącego Jana Ludwiczaka. Jednego i stanęli wszyscy. To jest Solidarność. Gotowość do tego, żeby 3 tys. ludzi podjęło strajk w imieniu jednego skrzywdzonego przez władzę komunistyczną. Solidarność to także opowieść o tym, że górnicy nie zgadzający się na to, co wprowadziła junta zdrajców Wojciecha Jaruzelskiego, wspólnie z księdzem Henrykiem Bolczykiem, byli gotowi się modlić, śpiewać hymn Polski, wierząc w to, że „jeszcze Polska nie zginęła dopóki oni żyją”. Śpiewać pieśń „Boże coś Polskę” i błagać Pana Boga, aby wrócił wolną ojczyznę. Odmawiać różaniec. To jest solidarność. A naprzeciwko ich modlitwom, hymnowi Polski i pieśni „Boże coś Polskę” komuniści wysłali 1500 funkcjonariuszy ZOMO i ORMO, 800 żołnierzy, 22 czołgi i ponad 40 transporterów opancerzonych. Tak, tutaj zapisała się historia prawdziwych ideałów Solidarności, tych które mówią „jeden drugiego brzemiona noście” i tych ideałów Solidarności, które wysyłały pokój, modlitwę, idee, wartości przeciwko czołgom. Ale ta idea Solidarność, to także cierpienie. Cierpienie tych, w których życiorysy się dzisiaj wpisujemy

— powiedział Nawrocki.

Znam te 9 życiorysów i w tych życiorysach widzę ciężką pracę, chęć życia w Polsce jaka wówczas była. Tam nie było gotowości do tego, żeby zabijać drugiego Polaka, nawet ZOMO-wca, SB-eka, czy komunistę. Tam była chęć przeżycia, ciężkiej pracy, zmiany miejsca swojego zamieszkania, aby pracować w tej kopalni, aby zabezpieczyć los, byt swoich żon, swoich dzieci. Szli pracować, a nie mordować. Szli pracować z wartościami, ideami, gotowością służenia Polsce w swoich sercach

— zaznaczył.

Prezydent Nawrocki w swoim przemówieniu zwrócił uwagę na to, że mordercy górników dopiero wiele lat później usłyszeli symboliczne wyroki.

Tu w kopalni Wujek został opowiedziany ideał Solidarności. (…) To co wydarzyło się po 16 grudnia 1981 roku pozostawiło także nam współczesnym ważne przesłanie. O tym, czym był system komunistyczny, ale także o tym, czym była Polska po 1989 roku i jak wyglądała transformacja ustrojowa po 1989 r. Morderców za komuny nie skazano, a ściągano tych, którzy mieli odwagę protestować. Nie skazano nikogo przed 1989 rokiem za zamordowanie 9 ludzi. Ale nie skazano również po 1989. Skazano dopiero w XXI wieku na wyroki symboliczne. Jak można otrzymać wyrok 4 czy 8 lat pozbawienia wolności, gdy strzela się do niewinnego człowieka? Jak można mówić o wolności, praworządności, gdy w XXI wielu nie postawiło się przed sądem tych, którzy tu mordowali i rozlewali krew polskich górników. Mordowali swoich braci – Polaków

— pytał Nawrocki.

Prezydent przypomniał, że „główni dyktatorzy i mordercy, jak Wojciech Jaruzelski, Czesław Kiszczak, nigdy nie ponieśli odpowiedzialności za zamordowanie 100 ofiar stanu wojennego”.

Niestety, (…) główni dyktatorzy i mordercy, jak Wojciech Jaruzelski, Czesław Kiszczak, nigdy nie ponieśli odpowiedzialności za zamordowanie 100 ofiar stanu wojennego. A ci, którzy dzisiaj chcą nas uczyć demokracji, wolności, europejskości, nazywali dyktatora Wojciecha Jaruzelskiego „człowiekiem honoru” i z honorami go chowano. Tak nie wygląda wolność. I ta opowieść jest dzisiaj tutaj przy kopalni Wujek. Oczekujemy sprawiedliwości dziejowej i tego, aby wolność nazywać wolnością. Ofiary ofiarami, a katów katami. Tego potrzebuje nasza teraźniejszość i przyszłość, bo Polacy i Ślązacy to ludzie prawdy, sprawiedliwości i wolności

— powiedział.

Następnie Nawrocki przypomniał słowa Stefana Żeromskiego.

Kilka tygodni temu obchodziliśmy 100. rocznice śmierci Stefana Żeromskiego. Część ludzi powie, po co rozdrapywać rany? Po co ta pamięć? Po co to nasze dzisiejsze spotkanie? Część zwolenników narodowej amnezji powie, ale to przecież nie przystoi prezydentowi Polski powiedzieć jak jest, bo to nie jest poszukiwanie języka dialogu i wzajemnej komunikacji społecznej. Stefan Żeromski, który komunizmu nie poznał, który nie był antykomunistą, zapisał kiedyś bardzo mądre słowa: „Tak, trzeba czasami rozdrapywać rany, aby nie zabliźniły się powłoką pogardy i niepamięci”. Pogardą jest to, że w XXI wieku w Polsce przywraca się przywileje emerytalne funkcjonariuszom SB. Że ofiary i rodziny ofiar żyją często gorzej niż komunistyczni mordercy.

— powiedział.