Nie żyje Zbigniew Siemaszko. "Jestem mu wdzięczny za liczne artykuły i książki i za niezłomne trwanie w prawdzie"

Zmarł Zbigniew Siemaszko, historyk i publicysta emigracyjny. Miał 97 lat. O jego śmierci poinformował na Twitterze ambasador RP w Londynie Arkady Rzegocki.”Jestem mu wdzięczny za liczne artykuły i książki poświęcone polskiej historii i za niezłomne trwanie w prawdzie. Niech spoczywa w pokoju” - napisał Rzegocki.

Zbigniew Sebastian Siemaszko urodził się 28 października 1923 roku w Lachowszczyźnie, wsi w powiecie święciańskim województwa wileńskiego II Rzeczypospolitej, w zubożałej rodzinie ziemiańskiej.

W 1940 został deportowany do Kazachstanu. Później, po zawarciu układu Sikorski-Majski wstąpił do Armii Polskiej w ZSRS gen. Władysława Andersa.

Wraz z 10 Dywizją Piechoty, do której przynależał, został ewakuowany do Persji. Przebywał w Iraku, Palestynie i Południowej Afryce, po czym drogą wokół Afryki w kwietniu 1943 roku dotarł do Wielkiej Brytanii. Tam został przeniesiony do ośrodka szkoleniowego „cichociemnych” łącznościowców w Szkocji. Awansował do rangi podchorążego.

Ostatecznie nie został wysłany do kraju i od lipca 1944 roku do zakończenia wojny pełnił funkcję radiotelegrafisty w Batalionie Łączności Sztabu Naczelnego Wodza, Kompanii Radiotelegraficznej pod Londynem.

Koniec wojny, matura i studia

Po wojnie wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. W marcu 1947 roku zdał maturę w polskim gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Glasgow. Został zdemobilizowany w styczniu 1948 roku.

Po maturze podjął studia na kierunku elektronika w Polish University College i na Uniwersytecie Londyńskim. Zatrudniony w przemyśle brytyjskim, w przedsiębiorstwach zajmujących się elektroniką, m.in. w British Communication Corporation, specjalizował się w dziedzinie niezawodności działania sprzętu elektronicznego w zastosowaniu wojskowym. Był też autorem kilku artykułów poświęconych temu zagadnieniu,.

Publicysta i polemista związany był ze środowiskiem „Kontynentów”, potem z londyńskim „Przeglądem Powszechnym”. Był bliskim współpracownikiem redaktora jezuickiego miesięcznika, ks. Jerzego Mirewicza.

Jego zainteresowania badawcze obejmowały przede wszystkim historię wojskowości, II wojny światowej, łączność między emigracją wojenną a krajem, Armią Krajową, Narodowymi Siłami Zbrojnymi. Jest laureatem nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie.

Od 1959 roku współpracował z Jerzym Giedroyciem i Instytutem Literackim.

aw/TVP Info/Twitter