„Akt wdzięczności i sprawiedliwości”! Z inicjatywy o. Tadeusza Rydzyka upamiętnieni zostaną Ukraińcy, którzy ratowali Polaków przed UPA

Pragniemy upamiętnić tych, którzy ratowali Polaków na Kresach Wschodnich w czasie tych strasznych mordów; upamiętnić Ukraińców, tych, którzy ostrzegali Polaków, którzy może ukrywali Polaków. (…) Trzeba to upamiętnić

— podkreślił dyrektor Radia Maryja o. Tadeusz Rydzyk, zapowiadając kolejną ważną inicjatywę Instytutu św. Jana Pawła II „Pamięć i tożsamość” - zgromadzenie świadectw o Ukraińcach, ratujących Polaków przed zbrodniami OUN-UPA na Kresach Wschodnich.

Powstały przy Radiu Maryja Instytut im. św. Jana Pawła II zajmuje się badaniem naukowym i gromadzeniem świadectw o Polakach, którzy z narażeniem własnego życia ratowali Żydów podczas II wojny światowej. Symbolicznym miejscem dla tej działalności jest Kaplica Pamięci w sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu. Kaplica ta jest swego rodzaju pomnikiem. W jej głównej części umieszczono Tablice Pamięci z ok. 1170 nazwiskami bohaterów, którzy zostali zamordowani za pomoc Żydom.

CZYTAJ RÓWNIEŻ: RELACJA: Międzynarodowa konferencja „Pamięć i nadzieja” poświęcona Polakom ratującym Żydów. O. Rydzyk: „Dziękujemy wszystkim za wsparcie”. ZDJĘCIA

Jak podaje „Nasz Dziennik”, o. Tadeusz Rydzyk zapowiada teraz kolejną inicjatywę.

Otóż pragniemy upamiętnić tych, którzy ratowali Polaków na Kresach Wschodnich w czasie tych strasznych mordów, upamiętnić Ukraińców, tych, którzy ostrzegali Polaków, którzy może ukrywali Polaków. Do dzisiaj dowiadujemy się , że wielu jeszcze nie chce się do tego przyznać, że się boi. Trzeba to upamiętnić

— mówi dyrektor Radia Maryja.

W inicjatywę włącza się również Ewa Siemaszko, historyk i badacz zbrodni wołyńskiej.

Apel o. Tadeusza Rydzyka jest bardzo ważny. Z całą pewnością byli tacy Ukraińcy, którzy ratowali Polaków, to już jest w pewien sposób udokumentowane. Jednak na pewno jeszcze wiele osób nie jest w ogóle znanych, dlatego ten apel jest nie tylko potrzebny, ale konieczny

— powiedziała cytowana przez „Nasz Dziennik” historyk, podkreślając jednocześnie, że to „akt wdzięczności i sprawiedliwości” z naszej strony.

Ci, którzy decydowali się na jakąkolwiek pomoc, byli tępieni, najlżejsza kara , która im za to groziła, to było pobicie, ale generalnie pomoc okazana Polakom wiązała się z zagrożeniem życia, To nasz moralny obowiązek ich upamiętnić

— dodała Ewa Siemiaszko.

ak/”Nasz Dziennik”