Regionalna produkcja żywnościRegionalna produkcja żywności. "Nowe regulacje mają usprawnić sprzedaż żywności w ramach rolniczego handlu detalicznego"

Dzięki Polskiemu Ładowi wdrożone zostaną propagowane na świecie idee zielonego miasta, które poza dbałością o tereny zielone i ekologiczne rozwiązania obejmuje także zwiększenie dostępności żywości produkowanej przez lokalnych rolników.
W ramach realizacji założeń Polskiego Ładu rząd przyjął projekt przepisów sprzyjających prowadzeniu przez rolników rolniczego handlu detalicznego.
Od 2021 do 2030 r. dofinansowanie polskiego sektora rolniczego z Polskiego Ładu ma wynieść 45 mld zł, przy czym ok. 5 mld zł każdego roku. Jednym z kluczowych rozwiązań jest podwyższenie z 40 tys. do 100 tys. zł kwoty wolnej od podatku z przychodów pochodzących ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych oraz zwiększenie sprzedaży produktów do sklepów i restauracji. Nowe regulacje mają usprawnić sprzedaż żywności w ramach funkcjonującego od 2017 r. rolniczego handlu detalicznego (RHD) do zakładów prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta finalnego, czyli dla sklepów, restauracji, stołówek. Rolniczy handel detaliczny obejmuje żywność produkowaną i wprowadzaną na rynek pochodzącą w całości lub części z własnej uprawy, hodowli lub chowu zwierząt gospodarskich.
Regulacje Polskiego Ładu mają ograniczyć formalności i skrócić drogę produktów z pola na stół. Rolnicy zyskają dostęp do nowych pewnych klientów, a funkcjonujące w polskich miastach nierzadko od wielu pokoleń bazarki i ryneczki – na których u znanego od lat gospodarza można się zaopatrzyć w produkty zawsze świeże i wyhodowane w zgodzie z naturą – odzyskają swoją świetność.
Dzięki Polskiemu Ładowi wdrożone zostaną propagowane na świecie idee zielonego miasta, które poza dbałością o tereny zielone i ekologiczne rozwiązania obejmuje także zwiększenie dostępności żywości produkowanej przez lokalnych rolników.
Socjologowie i ekonomiści stworzyli model alternatywnej gospodarki żywnościowej koncentrującej się wokół lokalnej produkcji świeżej żywności przy użyciu tradycyjnych i rzemieślniczych metod przetwarzania, z poszanowaniem zasad etycznego handlu i wykorzystaniem wehikułów w postaci spółdzielni żywnościowych.
W ostatnich dekadach wielu rolników, często prowadzących małe tradycyjne gospodarstwa rodzinne, nie było w stanie konkurować z agrobiznesem. Jedną z możliwości zwiększenia przez nich produkcji jest właśnie budowanie powiązań z punktami sprzedaży detalicznej w pobliżu gospodarstwa lub w regionie. Skrócenie łańcuchów dostaw żywności stało się ważnym elementem teorii nowych wzorców rozwoju obszarów wiejskich. Nowe badania wskazują, że strategie krótkich łańcuchów dostaw, typowane dotychczas zwłaszcza przez sektor ekologiczny, stanowią klucz do rozwoju gospodarczego obszarów wiejskich, ponieważ zawierają one program przedsiębiorczości i wymuszają innowacje oraz usprawnienia w dystrybucji towarów.
W tym miejscu warto wspomnieć o zapowiadanej przez Ministerstwo Rolnictwa likwidacji białych plam w zasięgu telefonii komórkowej, zapewnieniu dostępu do szerokopasmowego internetu oraz transformacji energetycznej w sektorze, a także o wsparciu dla cyfryzacji i automatyzacji rolnictwa, optymalizujących wykorzystanie posiadanych zasobów, udoskonalających logistykę i podnoszących jakość wytwarzanych produktów. We wspominanym obszarze na szczególną uwagę zasługuje przedstawiona przez Instytut Technologiczno-Przyrodniczy idea stworzenia w Kłudzienku Polskiej Doliny Rolnictwa Inteligentnego oraz uruchomienie pierwszego start-upu zajmującego się inteligentnymi systemami agrotechnicznymi.
Konkurencyjność oparta na lokalnej wiedzy i regionalnej wyjątkowości stała się kamieniem węgielnym regionów i naturalnych stref ekonomicznych, m.in. w północnych Włoszech i w Walii. Koncepcja lokalnego sektora żywnościowego obejmuje trzy wymiary zrównoważonego rozwoju: środowisko, gospodarkę i społeczeństwo. Zainteresowanie zrównoważoną żywnością i rolnictwem prowadzi do zmian polityki zakupowej sektora publicznego (w szczególności szkół, przedszkoli, stołówek w publicznych placówkach), który realizuje ją w celu żywieniowym i edukacyjnym. Regionalna produkcja żywności została dodatkowo doceniona w czasie pandemii, która przerwała wiele łańcuchów dostaw, zachwiała cenami paliw i wpłynęła na zwiększenie kosztów transportu.
Artykuł z 32/2021 numeru tygodnika „Sieci”.
